«Να μειωθεί η τιμή της μεγαβατώρας»
Η κεντρική πύλη του εργοστασίου σιδηρονικελίου στη Λάρυμνα. Αριστερά και δεξιά του πετάλου διακρίνονται τα ηλεκτρικά δέντρα Χριστουγέννων, απομεινάρια περασμένων – και καλύτερων – εποχών
Η ΛΑΡΚΟ βρισκόταν στη λίστα του ΤΑΙΠΕΔ με τις υπό ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεις. Ωστόσο συνδικαλιστές και εργαζόμενοι εκτιμούσαν, όπως λένε στα «ΝΕΑ», ότι θα αργούσε η ημέρα που θα συζητιόνταν η πώληση της εταιρείας. Από τα πέντε σωματεία της εταιρείας τα τρία πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία.
Ο Γιάννης Φουρτάκας, συνδικαλιστής της ΔΑΚΕ και πρόεδρος του σωματείου Μεταλλωρύχων Αγιος Ιωάννης, λέει ότι δεν θα διστάσει να συγκρουστεί με το κόμμα του εφόσον η κυβέρνηση προχωρήσει είτε σε κλείσιμο είτε σε απολύσεις.
Οι εργαζόμενοι μιλούν μεταξύ τους για την ανάγκη κινητοποιήσεων. Υποστηρίζουν ότι το χρέος της εταιρείας φτάνει τα 245 εκατομμύρια ευρώ και ότι μπορεί να εξυπηρετηθεί κανονικά χωρίς ιδιωτικοποίηση. Η αντιπρότασή τους είναι να καλυφθεί το χρέος της εταιρείας προς τη ΔΕΗ (ύψους 176 εκατομμυρίων ευρώ) με μείωση της τιμής της μεγαβατώρας. Οπως αναφέρουν εκπρόσωποί τους, η ΔΕΗ χρεώνει στη ΛΑΡΚΟ τη μεγαβατώρα 74 ευρώ έναντι 35 ευρώ που είναι ο μέσος όρος στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ παράλληλα τροφοδοτείται με λιγνίτη από το ορυχείο της ΛΑΡΚΟ στα Σέρβια. Ακόμη, οι εργαζόμενοι ζητούν να δοθεί από το κράτος η επιστροφή ΦΠΑ που οφείλεται στην επιχείρηση. Υποστηρίζουν δε ότι η εταιρεία έχει έσοδα ένα εκατομμύριο δολάρια την ημέρα. Οπως αναφέρουν, είχε κέρδη τα έτη 2004, 2005, 2006 και 2007 και εμφάνισε ζημιές το 2008, 2009 και το 2012 (σύμφωνα με τους εργαζόμενους οι περσινές ζημιές οφείλονται στην πτώση των τιμών νικελίου στην παγκόσμια αγορά).
Ο εμπορικός διευθυντής της ΛΑΡΚΟ Βασίλης Καμπάς, τέλος, αποκαλεί την εταιρεία «αδυσώπητη πηγή χρήματος». «Από τη μια την ταΐζεις με χώμα από την άλλη βγάζει ρευστό», λέει χαρακτηριστικά. Οπως υποστηρίζει, το εργοστάσιο έχει «30 καλά χρόνια ζωής ακόμη» χάρη στα διαθέσιμα κοιτάσματα στην ευρύτερη περιοχή.