Κι όμως, η τέχνη κινείται

Στη μόδα εδώ και πολλές σεζόν αποχαιρετήσαμε την αντικειμενικότητα της «κριτικής ματιάς» και αφήσαμε τα βλέμματα να πέφτουν πάνω στους διαδρόμους της πασαρέλας όπου συμβαίνει η επαναλαμβανόμενη διαδρομή των τάσεων. Ομως το Μιλάνο είχε μία αναλαμπή. Και σκέφτηκε να αντισταθεί στην αδράνεια των συνηθισμένων μίνιμαλ συλλογών προσπαθώντας να ενισχύσει την ιταλική ταυτότητα μέσα στη μόδα. Οι σχεδιαστές προετοίμασαν τους θεατές των ανοιξιάτικων συλλογών τους με μία «αναπάντεχη συνάντηση με την τέχνη».

Θεώρησαν δηλαδή ότι τα έργα τέχνης, οι μεγάλοι ζωγράφοι, οι αρχαιότητες και οι σύγχρονες καλλιτεχνικές συνεργασίες που συμβαίνουν σε ευρωπαϊκό έδαφος είναι η θεραπεία για να βγει η μόδα από την απομόνωσή της. Από τον κόσμο δηλαδή των μπλόγκερ που χρησιμοποιούν τα ρούχα για τις μεταμορφώσεις του εαυτού τους και τις αυτοφωτογραφίες (selfies) τους για να τις κοινοποιήσουν στους λογαριασμούς τους στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.

Αν η τέχνη είναι σωτήρας, τότε η αξία του έργου τέχνης ανεβαίνει ανάλογα με τα βλέμματα των θεατών που συγκεντρώνει. Κι έτσι απλά τα έργα τέχνης έγιναν ρούχα. Η ζωγραφική του Πολ Γκογκέν, οι κεντημένοι παγκόσμιοι χάρτες του καλλιτέχνη της άρτε πόβερα Αλιγκιέρο Μποέτι, οι εγκαταστάσεις φωτός του Αμερικανού Τζέιμς Ταρέλ, οι αρχαιοελληνικοί ναοί στο Αγκριτζέντο της Σικελίας, τα αρ ντεκό σχέδια του Ερτέ χαρακτήρισαν τις προτάσεις των ιταλών σχεδιαστών. Σχεδόν τίποτα δεν έμεινε ήσυχο, ήρεμο, βυθισμένο στην ανία της χλιδής και της πολυτέλειας. Υπήρχε μία ασταμάτητη ομοβροντία από συλλογές που έμοιαζαν με ιδιόμορφο κουίζ σε μάθημα Ιστορίας της Τέχνης: βρείτε το σωστό όνομα του καλλιτέχνη, εντοπίστε το έργο που προβάλλει πάνω στην μπλούζα, τη φούστα ή στο κορσάζ του φορέματος. Σε αυτήν τη νέα ματιά η μόδα δεν έδωσε προτεραιότητα στη ραφή, στη γραμμή, στο σχέδιο, στο πατρόν, στο ύφασμα, στην απόχρωση. Αλλά στην εξέγερση της υφής, στην αναταραχή της επιφάνειας. Σε όλα αυτά που οδηγούν το σώμα σε μία διαφορετική εμπειρία: να γίνει δηλαδή το κάδρο του έργου τέχνης. Ενώ οι άνθρωποι που τα φορούν και κινούνται μέσα σε αυτά δημιουργούν την αίσθηση μιας κινούμενης πινακοθήκης.