Φρένο στους ισχυρούς

Εναν συνηθισμένο «φόρο» για την ευρωπαϊκή συμμετοχή πλήρωσε χθες ο Ολυμπιακός: το 0-0 στο Αγρίνιο συνεπάγεται την πρώτη απώλεια βαθμών για τους πρωταθλητές.

Ο Ολυμπιακός βρήκε απέναντί του μια ομάδα γεμάτη ενέργεια. Τέτοια ματς θέλουν στο Λιμάνι ώστε να ανέβουν, να γίνουν σκληροί και να βελτιωθούν στα ραντεβού του Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτό, άλλωστε, υποστήριζαν μεσοβδόμαδα μετά την ήττα από την Παρί και κυρίως ύστερα από την ελεύθερη πτώση στην απόδοση κατά το δεύτερο 45λεπτο. Η επωδός «δεν έχουμε πίεση στο εγχώριο πρωτάθλημα» ήταν μόνιμη. Υπό αυτή την έννοια, ένα απαιτητικό ματς πάντα κάνει καλό.

Αλλά εδώ το ζητούμενο δεν είναι (μόνο) ο Ολυμπιακός. Ας δούμε τον Παναιτωλικό. Μια ομάδα που βγάζει υγεία. Γεμίζει το γήπεδο στο Αγρίνιο και κάθε παιχνίδι μοιάζει με προσκλητήριο σε πάρτι. Η διοίκηση του κ. Κωστούλα πασχίζει να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της, εξωραΐζει τις εγκαταστάσεις και δεν το βάζει κάτω, μολονότι ο προπέρσινος υποβιβασμός ισοδυναμούσε με βήμα προς τα πίσω. Και φυσικά, καλή αρχή με έμφαση στη διατήρηση του εντός έδρας αήττητου. Ο Παναιτωλικός σε τρία παιχνίδια κρατά γερά το σπίτι του, εκεί που υποχρέωσε σε ήττα τον ΠΑΟΚ και έβαλε σε μπελάδες τον Μίτσελ.

Δυνατή περιφέρεια, ωστόσο, σημαίνει και ισχυρό πρωτάθλημα με παιχνίδια αβέβαιης έκβασης. Αυτό δεν είναι και το ζητούμενο; Οπως δυνατός ήταν πέρυσι ο ΠΑΣ Γιάννινα και όπως δείχνουν σε αυτές τις πρώτες στροφές να είναι ο Πανθρακικός, ο Παναιτωλικός, ο Εργοτέλης, η Καλλονή. Ομάδες που μπορούν να φέρουν λίγες σταλαγματιές αισιοδοξίας σε ένα πρωτάθλημα που συνήθως στερείται σασπένς και έχει ελάχιστες εκπλήξεις.

Αλλά βγάζει νέα πρόσωπα σε περίοδο κρίσης, όπως είναι ο σκόρερ Ιγκόρ του Πανθρακικού, ο Μπαμ Μπαμ του Εργοτέλη και σίγουρα ο έμπειρος Βούκιτς του ΠΑΟΚ, ο mister αλλαγή: όταν μπαίνει μυρίζει γκολ και επιτυχία για τον Στέφενς.