Παρέλαση πλουσίων

Η Παρί, ομάδα της Πόλης του Φωτός, έσβησε τα φώτα στον Ολυμπιακό. Ναι μεν ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς δεν έκανε μαγικά ούτε «Ιμπρα κατάμπρα», αλλά για έναν περίεργο λόγο στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε εξαφάνιση του Ολυμπιακού. Ως διά μαγείας!

Τις πταίει; Ασφαλώς αξίζει να το βρουν οι αρμόδιοι και να απαντήσουν το συγκεκριμένο ερώτημα.

Ελάχιστες φορές στο παρελθόν είχαμε τέτοια μετάλλαξη ομάδας με μόνο μία κίνηση αντίπαλου τεχνικού. Ο Λαβέτσι αποσυντόνισε τους γηπεδούχους και το τελικό 4-1 είναι πολύ βαρύ. Ισως και ασήκωτο για τον Μίτσελ. Ο Ισπανός στο πρώτο 45λεπτο ένιωθε αναβαπτισμένος στις συνειδήσεις των φίλων του Ολυμπιακού, καθόσον η ομάδα του έκανε μεστή εμφάνιση. Στη συνέχεια, η κατάρρευση ήταν καθολική και η Παρί κυριάρχησε.

Τι κατασκοπεία είχε γίνει από το τιμ είναι ακόμη ένα ερώτημα. Οπως επίσης τι συνέβη με την περιβόητη ικανότητα του Ολυμπιακού στις λεγόμενες «στημένες μπάλες». Ισως μια διαφορετική ανάγνωση της πρεμιέρας να είναι η διαφορά πλουσίων και φτωχών. Η Παρί με τις πολλές εναλλακτικές λύσεις, όταν συνειδητοποίησε πως κινδυνεύει, πίεσε και αξιοποίησε τις ευκαιρίες της. Γιατί η αξία των ποδοσφαιριστών είναι πολλαπλάσια από εκείνη των άσων του Ολυμπιακού. Οπως συνέβη και με τη Ρεάλ που έκανε παρέλαση στην Πόλη, ενώ με άνεση επικράτησαν και οι εξίσου δυνατές και εύρωστες Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Μπάγερν και Μάντσεστερ Σίτι.

Η διοργάνωση έχει δύο πόλους. Τους ισχυρούς και τους άλλους. Από την αρχή οι αντιθέσεις είναι ορατές. Και είναι γεγονός πως ο Ολυμπιακός, όσο και να έπαιζε στο πρώτο ημίχρονο, αργά ή γρήγορα θα έπεφτε και η Παρί θα ισορροπούσε. Γιατί είναι ανώτερο επίπεδο με βάση (και) το πορτοφόλι των ιδιοκτητών της.

 Αλλά ο Ολυμπιακός ασφαλώς και αξίζει κάτι καλύτερο. Διαθέτει μονάδες ώστε τουλάχιστον να μη γνωρίζει συντριβές που πληγώνουν και θυμίζουν εικόνες από ένα πικρό ευρωπαϊκό παρελθόν του.