ΟΧΙ Η Μόσχα αγόρασε χρόνο για τη Δαμασκό

Οταν ο Μπασάρ αλ Ασαντ δέχθηκε τους παρατηρητές του Αραβικού Συνδέσμου στη χώρα του, στα τέλη του 2011, ενέτεινε παράλληλα την καταστολή εις βάρος των αντιπάλων του ενώ στη συνέχεια άρχισε τους ευρείας κλίμακας βομβαρδισμούς σε περιοχές που ήλεγχαν οι αντάρτες. Το γεγονός αυτό μπορεί να δώσει μια εικόνα για το μέλλον. Οπως σημειώνει, εξάλλου, ο λιβανέζος αναλυτής Κάμελ Ουαζνέ, «είτε αρέσει στους Αμερικανούς είτε όχι, όταν διαπραγματεύεσαι τη συμφωνία με τους Ρώσους σε ρόλο αντιπροσώπων του Μπασάρ αλ Ασαντ αναγνωρίζεις τον ύπαρξή του και τη συνέχειά του στην εξουσία».

Στην περιοχή είναι κοινή η πεποίθηση ότι όλοι κέρδισαν από κάτι – εκτός από τους αντάρτες και ακόμη περισσότερο τους αμάχους, οι οποίοι έχουν πέσει θύματα της βίας και των ωμοτήτων και των δύο στρατοπέδων. Ο Μπαράκ Ομπάμα απέφυγε, πάντως, μια ήττα στο Κογκρέσο που θα μπορούσε να τον φέρει σε δύσκολη θέση. Η Ρωσία και η Συρία αγόρασαν χρόνο για τον Ασαντ. Το Ισραήλ βλέπει να απομακρύνονται τα χημικά όπλα από τα σύνορά του. Και το Ιράν, που έχει απειλήσει με αντίποινα σε περίπτωση επέμβασης στη Συρία, απέφυγε την κλιμάκωση της έντασης με τη Δύση.

Ο Μπασάρ αλ Ασαντ φαίνεται ότι κέρδισε χρόνο και για έναν άλλο λόγο: η τρέχουσα θητεία του ολοκληρώνεται το 2014. Αυτό σημαίνει ότι θα επιχειρήσει να εξαντλήσει τη θητεία του με κάθε κόστος και να κερδίσει ακόμη μία με τις ευλογίες της Δύσης υπό τον φόβο της ανάληψης της εξουσίας από το ριζοσπαστικό Ισλάμ.

Η αίσθηση ότι η Δύση θέλει να παραμείνει ο Μπασάρ αλ Ασαντ στην εξουσία είναι διάχυτη στις τάξεις των ανταρτών. Οπως σημείωνε αξιωματούχος του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, «η διεθνής κοινότητα προσέφερε εκ νέου τη δυνατότητα στη συμμορία του Ασαντ να συνεχίσει την εγκληματική της δραστηριότητα στη Συρία».

Απόσπασμα από άρθρο της Anne Barnard στους «Νιου Γιορκ Τάιμς»