Η νίκη της πάλης

Είναι γεγονός. Η πλάτη της πάλης δεν ακούμπησε στο ταπί, η πάλη δεν ηττήθηκε, δεν έπεσε θύμα των συμφερόντων και των ανιστόρητων κεφαλών του σύγχρονου ολυμπιακού κινήματος.

Η πάλη, αυτό το τόσο ελληνοπρεπές άθλημα των Ολυμπιακών Αγώνων, παραμένει στο πρόγραμμα. Και η περιπέτεια που άρχισε τον περασμένο Φεβρουάριο με την πρόθεση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΟΕ να «ανανεώσει» το πρόγραμμα των Αγώνων, είχε αίσιο τέλος. Στην ψηφοφορία που έγινε στο πλαίσιο της 125ης Συνόδου της ΔΟΕ στο Μπουένος Αϊρες, η πάλη άντεξε απέναντι στο σκουός και το δίδυμο σόφτμπολ – μπέιζμπολ.

Το άθλημα του Γαλακτόπουλου και του Μηγιάκη, του Χολίδη και του Θανόπουλου, η πάλη των σπουδαίων επιτυχιών και των μεγάλων συγκινήσεων παραμένει δυνατή και στις επάλξεις. Το αρχαιότερο άθλημα που γεννήθηκε στην Αρχαία Ολυμπία, εκεί όπου ανάβει η φλόγα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα ήταν εντελώς άδικο να μείνει εκτός μάχης. Δεν μιλάμε για άθλημα που σχετίζεται με πολεμικές τέχνες – αλίμονο. Η πάλη είναι ένα ευγενές άθλημα, διαδεδομένο παντού, σε ΗΠΑ και Ρωσία, σε Δύση και Ανατολή. Δυναμώνει κορμί και πνεύμα, αυξάνει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των αθλητών και φυσικά αποτελεί ένα λαϊκό άθλημα. Οποιο παιδί θέλει, βρίσκει έναν αντίπαλο και παλεύει. Μαθαίνει να μάχεται στον στίβο της ζωής, να χάνει και να νικά, αλλά πάντα με ξεκάθαρους όρους.

Αποδείχθηκε, συνεπώς, πως οι αγώνες των φίλων και των ανθρώπων της ελληνορωμαϊκής και της ελεύθερης πάλης έφεραν αποτέλεσμα. Αθλητές από όλον τον κόσμο έφτασαν στο σημείο να καταθέσουν τα μετάλλιά τους. Εγινε ένας μαραθώνιος ενημέρωσης, συνεχείς εκδηλώσεις παντού, ενώ εστάλη και γράμμα στον πρόεδρο της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ. Τα δε σποτάκια, με τους αθλητές να μάχονται στην παλαίστρα της Αρχαίας Ολυμπίας ναι μεν είχαν ρετρό άρωμα, αλλά συγκίνησαν τους πάντες. Αγγιξαν πολλές καρδιές. Η νίκη της πάλης ισοδυναμεί με ελληνική νίκη σε ένα ολότελα «δικό μας» άθλημα.