Ωτοβλεψίες

Την πρώτη της σκηνοθεσία σε νεοελληνικό έργο ετοιμάζει η Σύλβια Λιούλιου. Ο «Αέρας» του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη χτύπησε  την πόρτα της από την εποχή που εργαζόταν ως βοηθός του Αντώνη Αντύπα στις «Ευτυχισμένες μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ, με τη Ράνια Οικονομίδου στον ρόλο της Γουίνι. «Η Ράνια», μας λέει, «μου έδωσε τότε ένα έργο σε έναν κόκκινο φάκελο». Χάρη στις εκδόσεις Δήγμα, που σε πείσμα των καιρών επιμένουν να εκδίδουν ελληνικό θέατρο, διάβασα κι εγώ τον «Αέρα» και διαπίστωσα ότι οι μαγικές ατμόσφαιρες του Χατζηγιαννίδη είναι πάντα εκεί και ότι η συγκατοίκηση με τους νεκρούς παραμένει το βασικό θεατρικό του αίτημα. Ετοιμες και η Ρένη Πιττακή με τη Ράνια Οικονομίδου να συνεργαστούν για πρώτη φορά, υποστηρίζοντας τους δύο ρόλους του έργου με τα ιψενικής καταγωγής ονόματά τους. Η Εντα, η Νόρα κι εμείς, από τα μέσα Οκτωβρίου στο ΠΟΛΗ Θέατρο του Δάνη Κατρανίδη.

Οι λινάτσες αποσύρθηκαν και το κτίριο Φιξ ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Ωσπου να κατοικηθεί από το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, έχουμε χρόνο να εξοικειωθούμε με το βιομηχανικό στυλ του Τάκη Ζενέτου και να το εντάξουμε στην καθημερινή όψη της πόλης. Οι αρχιτέκτονες φρόντισαν γι’ αυτό στην παραμικρή του λεπτομέρεια. Ακατέργαστα μάρμαρα, σαν από τις όχθες του Ιλισού στην πλευρά της Καλλιρρόης, γυαλί και τσιμέντο στην πλευρά της Συγγρού. Μακάρι να ήξερα τι απέγινε ο άστεγος που είχε στήσει το νοικοκυριό του στο κούφωμα της εισόδου. Η μυστική ζωή της Αθήνας έχει κι αυτή τα πλάνα της.

Ο Δημοσθένης Παπαμάρκος (φωτογραφία) είναι τριάντα ετών, υποψήφιος διδάκτορας της Αρχαίας Ελληνικής Ιστορίας στην Οξφόρδη και από δεκαπέντε ετών πλαγιοκοπεί τα ελληνικά γράμματα με μια πρωτοφανή λογοτεχνία υψηλής τάσης, που εγώ τουλάχιστον δεν βρίσκω το ταίρι της στα πέριξ. Ο Γιώργος Γούσης, είκοσι επτά ετών, είναι κομίστας της νέας γενιάς με δουλειές που έχουν κάνει αίσθηση. Ο ένας συνάντησε τον άλλον και το προϊόν της συνεργασίας τους αναζητεί τρόπο να φθάσει ώς εμάς. Αφορμή ήταν το σκοτεινό διήγημα «Γκρίχου» από τη συλλογή του Παπαμάρκου «Μεταποίηση» (εκδόσεις Κέδρος) αλλά αιτία είναι, κατά τη γνώμη μου, η ανάγκη της μιας ποιητικής γλώσσας να συνομιλήσει με την άλλη και ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. «Διάβασα το κείμενο και ενθουσιάστηκα», μας λέει ο Γιώργος Γούσης. «Μιλήσαμε πολύ, «δέσαμε» και γίναμε και φίλοι. Το ωραίο είναι ότι όλα αυτά έγιναν μέσω skype γιατί ο Δημοσθένης ήταν στην Οξφόρδη κι εγώ στην Αθήνα. Για μήνες δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ live. Δουλέψαμε μαζί και ο Δημοσθένης έκανε το σενάριο. Τώρα έχουμε στα χέρια μας τις δέκα πρώτες σελίδες και ένα demo και προσπαθούμε να βρούμε εκδότη για το κόμικς». Για να μη λέτε ότι δεν σας είχαμε προειδοποιήσει εγκαίρως.

Ο Χρήστος Τσιόλκας, δικό μας παιδί της διασποράς και ελπίδα της Αυστραλίας να δευτερώσει τα Νομπέλ της μετά τη βράβευση του Πάτρικ Γουάιτ το 1973, είχε την τιμητική του την περασμένη εβδομάδα στο γαλλικό δορυφορικό κανάλι Arte. Καταριέμαι το δικό μου «πιάτο» που εκείνες τις ημέρες γέμισε με σαβούρες κι έτσι έχασα τη μίνι σειρά «Το χαστούκι», βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημά του, με ελληνοαυστραλούς μάλιστα ηθοποιούς. Σας προτρέπω να αναζητήσετε το βιβλίο που κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2009 από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Για τους εξοικειωμένους στην online αγορά, το DVD διατίθεται από την Amazon και τις Editions Montparnasse. Λεπτομέρεια: Το IMDB βαθμολογεί την ταινία 7,2. Δηλαδή λίαν καλώς.