Επιστολές

«Ανακάλυψη» με παρελθόν

Κώστας Παπαβασιλείου

Αναπληρωτης καθηγητής Γεωλογίας (Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Με έκπληξη διάβασα στο φύλλο της έγκριτης εφημερίδας σας της 31ης Αυγούστου 2013 άρθρο συνεργάτη σας με τίτλο: «Ανακάλυψη επιστημόνων: χρυσάφι εκλύει το υποθαλάσσιο ηφαίστειο της Σαντορίνης».

Η έκπληξή μου οφείλεται στο γεγονός ότι η «ανακάλυψη» για την ύπαρξη μεταλλοφορίας στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο Κολούμπο ΒΑ της Σαντορίνης δεν είναι καινούργια, ούτε έγινε για πρώτη φορά από έλληνες επιστήμονες του Πανεπιστημίου Αθηνών και του ΕΛΚΕΘΕ. Επειδή η υπερβολή περισσεύει σ’ αυτόν τον τόπο, σας ενημερώνω ότι η ανακάλυψη δεν έγινε πρόσφατα! Είχε ήδη γίνει από το καλοκαίρι του 2006 όταν το ερευνητικό ωκεανογραφικό σκάφος «Nautilus» της Σχολής Ωκεανογραφίας του Πανεπιστημίου Rhode Island των ΗΠΑ έφθασε στη Σαντορίνη με στόχο να ερευνήσει την ηφαιστειακή δραστηριότητα του υποθαλάσσιου ηφαιστείου Κολούμπο. Στο αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος, σύμφωνα και με τη νομοθεσία που υπάρχει στη χώρα μας για την έρευνα ξένων ωκεανογραφικών σκαφών στην ελληνική επικράτεια, υπήρχαν και επιστήμονες – παρατηρητές από το ΕΛΚΕΘΕ και το ΙΓΜΕ. Τότε λοιπόν για πρώτη φορά ανακαλύφθηκε η υποθαλάσσια μεταλλοφορία στο ηφαίστειο αυτό και έκτοτε άρχισε να μελετάται συστηματικά. Το φαινόμενο παρουσιάζει πολύ σημαντικό επιστημονικό ενδιαφέρον, αλλά οφείλουμε να τονίσουμε επίσης ότι παρουσιάζεται πολύ συχνά και σε άλλες παρόμοιες περιοχές του πλανήτη με υποθαλάσσια ηφαιστειακή δραστηριότητα. Δεν είναι λοιπόν ούτε καινούργιο ούτε ασυνήθιστο ούτε πρωτοφανές!

Με αφορμή τη σημαντική αυτή ανακάλυψη, το ΙΓΜΕ σε συνεργασία με το ΕΛΚΕΘΕ έχει προγραμματίσει να αρχίσει μέσα στον χρόνο αυτό μια συστηματική έρευνα στην περιοχή του υποθαλάσσιου ηφαιστείου Κολούμπο με στόχο να μελετηθεί πλήρως το φαινόμενο αυτό και παράλληλα να διερευνηθεί αν υπάρχει και οικονομικό ενδιαφέρον από την πλούσια πράγματι μεταλλοφορία σε βασικά και πολύτιμα μέταλλα. Η έρευνα του ΙΓΜΕ έχει ενταχθεί στα έργα του ΕΣΠΑ και θα διαρκέσει δύο χρόνια, θα γίνει δε σε συνεργασία με το ΕΛΚΕΘΕ και με τη χρήση όλων των ειδικών επιστημονικών σκαφών που διαθέτει το εθνικό ωκεανογραφικό μας ινστιτούτο.

Είναι φανερό με βάση τα παραπάνω ότι ο συνεργάτης σας έπεσε θύμα κακής πληροφόρησης. Δεν πρέπει φυσικά να υποτιμηθεί η εξαιρετική επιστημονική εργασία των ελλήνων επιστημόνων που αναφέρονται στο άρθρο του συνεργάτη σας, η οποία είχε στόχο μια πιο συστηματική και εις βάθος μελέτη του φαινομένου αυτού και της υποθαλάσσιας μεταλλοφορίας. Η πλήρης μελέτη του φαινομένου, συμπεριλαμβανομένων και των οικονομικών προοπτικών, αν υπάρχουν, προγραμματίζεται να αρχίσει άμεσα από το επενδυτικό πρόγραμμα του ΙΓΜΕ σε συνεργασία με το ΕΛΚΕΘΕ στα πλαίσια του ΕΣΠΑ τους επόμενους μήνες.

Μείωση του ΦΠΑ

Χριστίνα Δημητριάδου

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Διαβάζω τελευταία ότι παρά τη μείωση του ΦΠΑ στον χώρο της εστίασης από 23% σε 13% δεν μείωσαν οι έμποροι και οι καταστηματάρχες, παρά μόνο δύο στους δέκα, τις τιμές των προϊόντων τους.

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, δείχνει ανάγλυφα και το μέγεθος της φοροδιαφυγής που γίνεται στον χώρο αυτόν, δηλαδή πολύ απλά σημαίνει ότι οι υπόλοιποι οκτώ από τους δέκα μάλλον δεν αποδίδουν καθόλου τον ΦΠΑ που αναλογεί στις πωλήσεις τους και τον παρακρατούν, βάζοντάς τον στην τσέπη τους αντί στα δημόσια ταμεία. 

Αλλιώς, γιατί να μην ενθουσιαστούν με την ιδέα της μείωσης του ΦΠΑ στα προϊόντα που πωλούν, αφού η τιμή πώλησης θα μειωθεί, χωρίς να μειωθεί το δικό τους κέρδος (αυτό παραμένει το ίδιο), αλλά μόνο ο φόρος αυτός, που οφείλουν να εισπράττουν και να τον αποδίδουν στο κράτος οι ίδιοι.

Σημειωτέον ότι ο φόρος αυτός, της προστιθέμενης αξίας του προϊόντος, υπάρχει σε όλα τα εκσυγχρονισμένα κράτη, όπου αναγράφονται κατά την πώληση χωριστά, τόσο η τιμή του προϊόντος χωρίς τον ΦΠΑ, όσο και η αξία του με τον ΦΠΑ. Μόνο που εκεί είναι αδιανόητη η πληρωμή του προϊόντος ή της υπηρεσίας χωρίς τον φόρο αυτόν από τους καταναλωτές. 
Αντίθετα, στην ελληνική εκδοχή της συναλλαγής, συχνά γίνεται το σχετικό παζάρι (τόσα χωρίς απόδειξη, τόσα με απόδειξη) με αποτέλεσμα, όχι μόνο να χάνεται ο συγκεκριμένος φόρος από τα δημόσια ταμεία, αλλά να μην εισπράττεται ούτε ο φόρος εισοδήματος που αναλογεί στον επιτηδευματία. Μάλιστα, σε κάποιες περιπτώσεις καλούμαστε να πληρώσουμε εμείς, όλοι οι άλλοι, τη δική του ανέχεια (βλ. φόρο αλληλεγγύης κ.λπ.). 
Γι’ αυτό πιστεύω ότι άμεση προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στη φορολογική μας αφύπνιση και εκπαίδευση, με κάθε πρόσφορο τρόπο, αλλά και στην επιβράβευση των «ειλικρινών» επιτηδευματιών και στις προβλεπόμενες συνέπειες για τους υπολοίπους.