Η Γαλλία δεν γίνεται Γερμανία

Τη μέση οδό επέλεξε να ακολουθήσει στο γενναιόδωρο, πλην όμως υποχρηματοδοτούμενο σύστημα συνταξιοδότησης ο γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Σε μια κίνηση που απογοήτευσε τους ευρωπαίους εταίρους και πυροδότησε την εγχώρια κριτική, η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε τη σταδιακή αύξηση των συντάξιμων χρόνων από τα 41½ στα 43 χρόνια, την οποία ο γάλλος Πρωθυπουργός Ζαν-Μαρκ Ερό χαρακτήρισε «υπεύθυνη και ισορροπημένη απόφαση». Οι συντάξεις δεν πρόκειται να αγγιχτούν προς το παρόν, ενώ το έλλειμμα στο σύστημα συνταξιοδότησης του ιδιωτικού τομέα, το οποίο σήμερα υποχρηματοδοτείται με περίπου 9 δισ. ευρώ, θα έχει εξαλειφθεί έως το 2020, σύμφωνα με τις κυβερνητικές προβλέψεις.

«Είναι μια όμορφη κληρονομιά, την οποία έχουμε χρέος να διατηρήσουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο γάλλος Πρωθυπουργός αναφερόμενος στα σχεδόν ανέπαφα όρια συνταξιοδότησης, παρά τις πιέσεις προς το Παρίσι να ακολουθήσει το παράδειγμα της Γερμανίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας και των λοιπών χωρών της Ευρώπης, όπου το όριο συνταξιοδότησης είναι τουλάχιστον τα 67 έτη. Σήμερα, ο μέσος όρος συνταξιοδότησης στον ιδιωτικό τομέα στη Γαλλία είναι τα 62 χρόνια. Εως το 2035, όταν όλοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να έχουν συμπληρώσει 43 χρόνια για βγουν στη σύνταξη, ο μέσος όρος αναμένεται να αυξηθεί στα 64½ χρόνια, όπως δήλωσαν χθες συνεργάτες του Ερό.

Επί της ουσίας, το μεταρρυθμιστικό σχέδιο Ολάντ επικεντρώνεται σε μικρή αύξηση των εισφορών σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις της τάξης των 2 δισ. ευρώ, η οποία ανακοινώθηκε λίγες ημέρες αφότου ο υπουργός Οικονομικών του Ολάντ, Πιερ Μοσκοβισί, παραδέχθηκε πως ο κόσμος έχει «σιχαθεί τους φόρους» – οι αυξήσεις των δύο τελευταίων ετών αγγίζουν τα 45 δισ. ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, οι υποστηρικτές του Ολάντ έσπευσαν να χαιρετίσουν τα συντηρητικά μέτρα της κυβέρνησης, χάρις στα οποία αποφεύγεται μια ανεπιθύμητη σύγκρουση με τα συνδικάτα.