Τα διλήμματα του Ομπάμα

Ο Μπαράκ Ομπάμα δεν μπορεί να κλείνει πλέον τα μάτια στη συριακή κρίση: κατά μία έννοια, η χημική επίθεση στη Δαμασκό έδεσε τα χέρια του αμερικανού Προέδρου. Αν και οι αναλυτές διχάζονται ως προς τα περιθώρια, τον τρόπο και την αποτελεσματικότητα μιας επέμβασης, είναι σαφές ότι για την Ουάσιγκτον δεν αρκεί πια μια φραστική καταδίκη του γεγονότος ότι ο Μπασάρ αλ Ασαντ πέρασε την «κόκκινη γραμμή» που είχε χαράξει ο Λευκός Οίκος.

Αν η επέμβαση πραγματοποιηθεί τελικά, όπως όλα δείχνουν έως σήμερα, η άτυπη κωδική ονομασία της θα μπορούσε να είναι «Τόμαχοκ»: το Πεντάγωνο προσανατολίζεται σε μια επίθεση με πυραύλους από θαλάσσης, καθώς αυτή τη στιγμή φαίνεται να είναι η λύση που δεν θα εμπλέξει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια μακροχρόνια σύγκρουση με υψηλό κόστος και ανυπολόγιστες συνέπειες. Φαίνεται, επίσης, ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να περιοριστούν στον επικουρικό ρόλο που είχαν αναλάβει στην περίπτωση της Λιβύης, όταν τα ηνία της επίθεσης κρατούσαν οι Γάλλοι και οι Βρετανοί. Ο Μπαράκ Ομπάμα εξακολουθεί να δείχνει, πάντως, ότι θα αναλάμβανε με σχετική απροθυμία τον ρόλο του στρατάρχη μιας στρατιωτικής επιχείρησης που δεν θα έχει την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εάν φορέσει τελικά τη στολή του, θα γίνει ο τρίτος κατά σειρά αμερικανός Πρόεδρος που θα ηγηθεί μιας τέτοιας επιχείρησης.