Θολά τα νερά της πισίνας

Ο Γιαννιώτης είναι η βιτρίνα της ελληνικής κολύμβησης. Κρις κραφτ στην ανοιχτή θάλασσα. Οπως και η Αραούζου με τον Φωκαΐδη ή η πάντα σπουδαία Λυμπερτά. Από κοντά και οι εθνικές ομάδες πόλο ανδρών και γυναικών. Πίσω ωστόσο από τη βιτρίνα, τη χλιδή και τα μετάλλια, τι ακριβώς υπάρχει;

Τούτες τις ημέρες διεξάγεται στο ΟΑΚΑ το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κατηγοριών. Μια εγχώρια διοργάνωση, μακριά προφανώς από τα φώτα της δημοσιότητας. Εκεί υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα θέματα, σαν και αυτά του χειμώνα με τα παγωμένα νερά στις πισίνες και την ελάχιστη θέρμανση. Λοιπόν: η ΚΟΕ, εκτός από το παράβολο συμμετοχής, ζήτησε από τους αθλητές και τις αθλήτριες που μετέχουν στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα – ή από τις ομάδες, αν προτιμάτε – να πληρώσουν επιπλέον 3,5 ευρώ έκαστος ώστε να λειτουργούν τα κλιματιστικά. Και αυτό, διότι φάνηκε αδυναμία από τη διοίκηση του σταδίου. Αλλά το οξύμωρο είναι ότι τα κλιματιστικά θα έμπαιναν σε λειτουργία μόνο στους απογευματινούς αγώνες που αναμένεται να ολοκληρωθούν την αυριανή ημέρα. Αρα το πρωί οι θεατές καλό θα ήταν να είχαν μαζί τους ένα ανεμιστηράκι. Το συνολικό κόστος βγήκε 1.500 ευρώ την ημέρα, πάει να πει εννέα χιλιάρικα για όλη τη διάρκεια της μίνι διοργάνωσης. Ολα τα ανωτέρω έγιναν στις αρχές της εβδομάδας, αλλά το σχέδιο δεν προχώρησε όπως θα ανέμεναν οι υπεύθυνοι. Και αυτό διότι προέκυψε τεχνικό πρόβλημα, τα κλιματιστικά δεν λειτούργησαν, ενώ οι αρμόδιοι ζητούσαν από όσους είχαν… ξεχάσει να πληρώσουν το έξτρα ποσό να το κάνουν αμέσως. Τελικά, χωρίς δροσιά, τα χρήματα δόθηκαν πίσω.

Είναι ή όχι τραγελαφικές αυτές οι καταστάσεις; Τον χειμώνα οι αθλητές κρυώνουν και το καλοκαίρι σκάνε από τη ζέστη. Μετά μιλούν ορισμένοι για καλές συνθήκες, και δεν βλέπουν την απτή πραγματικότητα. Οτι τόσο ο Γιαννιώτης όσο και τα άλλα παιδιά κατά βάση παλεύουν μόνα τους ώστε να γυμναστούν επαρκώς και να φέρουν μετάλλια, να φέρουν διακρίσεις στην κολύμβηση, η οποία διαχρονικά συγκινεί τους έλληνες φίλους του αθλητισμού.