Τα γηγενή σκυλιά της Αμερικής

Ο κήπος του Ντον Αντερσον στη Νότια Καρολίνα μοιάζει, όπως ο ίδιος λέει, με σεληνιακό τοπίο. Εχει επτά σκυλιά μεσαίου μεγέθους και μία από τις συνήθειες που έχουν είναι να σκάβουν τρύπες στο έδαφος για να βρουν κάποιο κολεόπτερο να φάνε ή να μασουλήσουν θρεπτικά συστατικά του χώματος.

Κάποια σκυλιά της ίδιας ράτσας με αυτά του Ντ. Αντερσον ζουν αδέσποτα στους δρόμους και στην εξοχή της Πολιτείας της Νότιας Καρολίνας. Οι ντόπιοι ανέκαθεν πίστευαν ότι τα σκυλιά αυτά είναι γηγενή και πως υπήρχαν στην αμερικανική ήπειρο πολύ πριν φθάσουν οι ευρωπαίοι άποικοι.

«Είναι γηγενή σκυλιά», λέει ο Μάικλ Ρουάνο, γείτονας του Ντ. Αντερσον. «Πρόκειται για τα γηγενή σκυλιά της Αμερικής». Την άποψη αυτή έρχεται να υποστηρίξει τώρα μια νέα έρευνα που έγινε από το Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Σουηδία.

Επιστήμονες με επικεφαλής τον Πίτερ Σαβολάινεν υποστηρίζουν, ύστερα από γενετικές μελέτες που έκαναν σε σκύλους, ότι αρκετές ράτσες στην Αμερική, όπως τα σκυλιά στην Καρολίνα, τα τσιάουα και οι άτριχοι σκύλοι του Περού, προϋπήρχαν πριν από την άφιξη των Ευρωπαίων, προερχόμενα από την Ασία.

Η μελέτη από τη Σουηδία δίνει τροφή και σε μια συζήτηση που γίνεται από πολύ παλιά αναφορικά με το πότε και πώς οι σκύλοι έγιναν κατοικίδια ζώα. Μια θεωρία λέει ότι οι σκύλοι κατάγονται από τους λύκους, οι οποίοι κατά κάποιον τρόπο προσκολλήθηκαν στους ανθρώπους 12.000-33.000 χρόνια πριν από σήμερα.

Το πού έγινε αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Κάποιοι λένε πως συνέβη στη Μέση Ανατολή. Κάποιοι άλλοι υποδεικνύουν την περιοχή νοτίως του ποταμού Γιανγκτσέ στην Κίνα. Η έρευνα που έκανε ο δρ Σαβολάινεν με τους συναδέλφους του δείχνει την Κίνα ως τον τόπο που έγιναν οι σκύλοι κατοικίδια.

Και κατά την άποψή του, τα πρώτα κατοικίδια σκυλιά πέρασαν στην Αμερική από τον σημερινό Βερίγγειο Πορθμό, πριν από περίπου 12.000 χρόνια, κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο.

Οχι μόνα τους, αλλά με τους αφέντες τους. Ετσι, τα σκυλιά της Καρολίνας, μακρινοί πρόγονοι των τετράποδων που φιλοξενεί σπίτι του ο Ντ. Αντερσον, ακολουθούσαν τους ανθρώπους στους καταυλισμούς από την Ασία και πέρασαν στην Αμερική.

Την ονομασία σκύλος της Καρολίνας έδωσε σε αυτά τα ζώα στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο Λερ Μπρίσμπιν. Βιολόγος που εργαζόταν στον σταθμό πυρηνικής ενέργειας, κοντά στο Αϊκεν.

Εκείνη την εποχή έκανε μελέτες για την άγρια ζωή στην ευρύτερη περιοχή του σταθμού και είδε αυτά τα σκυλιά που ζούσαν στη φύση. Πήρε μερικά μαζί του και έκτοτε τα αναπαράγει σε ένα μεγάλο αγρόκτημα που διατηρεί. Την αυθεντικότητα της ράτσας την κατοχύρωσε στο United Kennel Club και ήταν ο πρώτος που περιέγραψε κάποια χαρακτηριστικά τους όπως την ουρά τους που μοιάζει με αγκίστρι, τη μουσούδα τους που μοιάζει με του λύκου και τη συνήθειά τους να σκάβουν μεγάλες τρύπες στο χώμα.

Οταν κυνηγούν κάποιο λαγό ή αρουραίο στους αγρούς, τότε τα σκυλιά συνεργάζονται. Τα αυτιά τους είναι μυτερά και τα περιττώματά τους τα σκεπάζουν με χώμα που σπρώχνουν με τη μουσούδα τους και όχι με τα πόδια τους.

Περιηγητές που επισκέπτονταν περιοχές της Αμερικής, όπως ο Γουίλιαμ Μπάρτραμ το 1791 και ο Μεριγουέδερ Λιβάις το 1806, ανέφεραν την ύπαρξη σκυλιών που μπορεί να ήταν αυτά της Καρολίνας.

Στην πρώτη περίπτωση, ο Μπάρτραμ έκανε λόγο για έναν μαύρο σκύλο που φύλαγε ένα μεγάλο κοπάδι από άλογα σε καταυλισμό Ινδιάνων. Ο σκύλος δεν διέφερε εμφανισιακά από τον λύκο της Φλόριδα παρά μόνο ότι γάβγιζε σαν κοινός σκύλος.

Ο Λιβάις έγραφε για έναν ινδιάνικο σκύλο, παρδαλό, με άσπρο, μαύρο και καφετί χρώμα, με όρθια μυτερά αυτιά σαν του λύκου. Τον σκύλο χρησιμοποιούσαν οι Ινδιάνοι για να κυνηγούν ελάφια.