Τα αγκάθια

Το νόμισμα
Εάν ρωτήσει κανείς στελέχη της πλειοψηφίας ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το ευρώ η απάντηση είναι η εξής: «”ναι” στο ευρώ, “όχι” στην τρόικα». «Εμείς θα συγκρουστούμε», δηλώνει κατ’ επανάληψη ο Αλέξης Τσίπρας. Το σχέδιο στο οποίο επιμένει η αντιπολίτευση στηρίζεται στην παραδοχή ότι η τρόικα θα υποχωρήσει, αφού αλλιώς «θα χάσουν τα λεφτά τους, τα οποία είναι πολλά». Ακόμη, θα ζητήσει από την τρόικα να μπει «ρήτρα ανάπτυξης», δηλαδή να εξυπηρετείται το χρέος όταν το επιτρέπει ο προϋπολογισμός. Σε κάθε περίπτωση, η πλειοψηφία τονίζει ότι δεν είναι στην πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρώ. «Αν συμβεί αυτό δεν θα είναι δική μας ευθύνη», λένε στο παρασκήνιο. Και ακόμη περισσότερο, δεν είναι στην πρόθεση της πλειοψηφίας μια σύγκρουση με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Από την πλευρά της μειοψηφίας επιμένουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να πει καθαρά στους πολίτες ότι σύγκρουση με την τρόικα σημαίνει και έξοδο από το ευρώ, στάση πληρωμών στους δανειστές και διαγραφή του χρέους.

Συμμαχίες
Πριν μιλήσει ο Πέτρος Τατσόπουλος, ήταν «από τα αριστερά της Αριστεράς» μέχρι τη Σοσιαλδημοκρατία και δυνάμεις από τον λεγόμενο «πατριωτικό χώρο». Μετά την πρόσφατη τοποθέτηση του βουλευτή της Β’ Αθηνών, ο οποίος είπε ότι δεν θα είχε πρόβλημα να συνεργαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ και με τη ΝΔ, έγινε σαφές ότι το άνοιγμα των μελλοντικών συμμαχιών περιλαμβάνει πολύ περισσότερους. Στελέχη της πλειοψηφίας μιλούν συνέχεια για το «ρευστό πολιτικό σκηνικό» το οποίο θα είναι εντελώς διαφορετικό, κατά την εκτίμησή τους, από το σημερινό. Οι εξελίξεις με τη Δημοκρατική Αριστερά τους δικαιώνουν. Μπορεί σήμερα ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ να τηρούν αποστάσεις ασφαλείς, αλλά ποιος ξέρει όταν γίνουν εκλογές; Η συμμαχία με τους Ανεξάρτητους Ελληνες μπορεί να μην ακούγεται πλέον τόσο «φρέσκια», όμως είναι πάντα στο τραπέζι ως λύση κυβερνησιμότητας για την Κουμουνδούρου. Βουλευτές και στελέχη του ΠΑΣΟΚ που κάποια στιγμή «δεν θα αντέξουν άλλη ΝΔ», όπως ο Μιχάλης Καρχιμάκης, επίσης εντάσσονται στο «ρευστό σκηνικό».

Καταστατικό
Το Καταστατικό θα είναι «το Σύνταγμα του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Πάνος Τριγάζης στη συνέλευση του Ζωγράφου την περασμένη βδομάδα. Ως εκ τούτου, πίσω από τη διαμόρφωσή του κρύβεται μια πραγματική μάχη μεταξύ διαφόρων τάσεων και συνιστωσών, οι οποίες προσπαθούν μέσω του «Συντάγματος» να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη κομματική επιρροή. 
Η πλειοψηφία επιθυμεί τη διάλυση των συνιστωσών, την ενιαία λίστα για όλα τα όργανα του κόμματος, την εκλογή προέδρου από το Συνέδριο και την καθιέρωση μιας ενδιάμεσης οργανωτικά βαθμίδας, της Περιφερειακής Οργάνωσης. 
Η μειοψηφία και ορισμένες συνιστώσες της πλειοψηφίας ζητούν παράταση ζωής (χωρίς προνόμια) όσων συνιστωσών το επιθυμούν μέχρι το επόμενο Συνέδριο, δηλαδή σε τρία χρόνια, εκλογή οργάνων με ξεχωριστές λίστες (π.χ. λίστα Αριστερής Πλατφόρμας) και όχι χύμα ονόματα σε ένα ψηφοδέλτιο), εκλογή Προέδρου από την Κεντρική Επιτροπή και οργανωτικό μοντέλο χωρίς Περιφερειακή Οργάνωση.