[Γνώμη] Η καλύτερη επιλογή για τη γαλλική νεολαία; Μετανάστευση

Οι Γάλλοι δεν είναι συνηθισμένοι στην ιδέα πως η χώρα τους, όπως και πολλές άλλες στην Ευρώπη, είναι αφετηρία μεταναστών – ότι οι πολίτες της μπορεί να θέλουν να φύγουν από αυτή. Ας το αφήσουμε αυτό στους Πορτογάλους, τους Ιταλούς, τους Ισπανούς, τους Αφρικανούς – όλους εκείνους τους κατά κύματα μετανάστες που κατέφτασαν τον τελευταίο αιώνα στη Γαλλία. Η Γαλλία ήταν πάντα χώρα στην οποία όλοι ονειρεύονταν ότι θα πήγαιναν. Οχι ότι θα έφευγαν από αυτή.

Οταν τον περασμένο Σεπτέμβριο ο δημοσιογράφος Mouloud Achour, ο ράπερ Mokless και εγώ δημοσιεύσαμε στη «Λιμπερασιόν» ένα άρθρο που έλεγε πως η Γαλλία είναι μια κεντρικοποιημένη γεροντοκρατία και ότι οι νέοι της χώρας θα έπρεπε να φτιάξουν τις βαλίτσες τους και να αναζητήσουν καλύτερες ευκαιρίες στον υπόλοιπο κόσμο, δημιουργήθηκαν μεγάλες αντιδράσεις.

Οταν πρόσφατα ρωτήθηκε ο Ολάντ τι θα συμβούλευε μια νέα που δεν μπορεί να βρει δουλειά και χάνει την ελπίδα της, ο ίδιος έδειξε την άρνησή του απαντώντας ότι «καθήκον μου είναι να πω σε αυτή τη νέα γυναίκα ότι πρέπει να πετύχει εδώ στη Γαλλία».

Λίγες μόλις ημέρες πριν η Καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ πρότεινε μια εντελώς διαφορετική λύση στο πρόβλημα: Ζήτησε από τους 3,6 εκατ. άνεργους νέους στην ευρωζώνη να είναι έτοιμοι να μετακινηθούν για να βρουν δουλειά μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Η Μέρκελ φαίνεται να καταλαβαίνει ότι με το να αντιδρά κανείς στην ιδέα τού να εγκαταλείψουν οι νέοι μια χώρα που δεν τους προσφέρει τις ευκαιρίες που αξίζουν δεν θα αντιμετωπιστεί το πραγματικό πρόβλημα της απογοήτευσης των νέων.

Οι νέοι Γάλλοι πρέπει να πάνε στο εξωτερικό, να ταξιδέψουν, να δουν πως τα πράγματα λειτουργούν διαφορετικά σε άλλες κουλτούρες και χώρες που εφαρμόζουν άλλους κανόνες – και μετά να επιστρέψουν στη Γαλλία και να συμβάλλουν στο να καταλάβει ο κόσμος στη Γαλλία την πραγματικότητα που αγνοούσε τόσο καιρό.

Αν και μπορεί να είναι ανάθεμα για τη γαλλική υπερηφάνεια ότι κάποιοι επιθυμούν να φύγουν (και με αυτό προφανώς συμφωνεί και η κυρία Μέρκελ που είναι η Νο 1 συνέταιρος και αντίπαλος της Γαλλίας), οι νέοι που πηγαίνουν στο εξωτερικό και επιστρέφουν με μια νέα κοσμοθεωρία μπορεί να είναι το καλύτερο που έχει συμβεί στη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια.

Μπορεί επίσης να αποδειχτεί ότι αυτό θα είναι ένα σωτήριο ταρακούνημα για τους ηγέτες της χώρας. Είτε είναι συντηρητικοί είτε προοδευτικοί, οι γάλλοι πολιτικοί δεν μπορούν να θεωρούν τη νεολαία ως δεδομένη. Εάν το κάνουν, το εξτρεμιστικό κόμμα της Λε Πεν θα συνεχίσει να αυξάνει τη δύναμή του, όπως θα συνεχίσει να αυξάνεται και ο αριθμός των νέων με ταλέντο που θα επιλέγουν να φύγουν -αυτή τη φορά για τα καλά.

Ο Felix Marquardt είναι πρώην διευθυντής επικοινωνίας της «International Herald Tribune», ιδρυτής της Atlantic Dinners και διευθύνων σύμβουλος εταιρείας δημοσίων σχέσεων