Αν είναι να ανεβείς ψηλά για να είναι θεαματική η – μεγάλη – πτώση σου, ανεβαίνεις σε κάτι εκτυφλωτικά προκλητικό, σου λένε οι Ντόλτσε και οι Γκαμπάνα μαζί. Σε κάτι που φέρνει σε γαλέρα, σε Αρτα και σε Γιάννενα μαζί, σε συμπυκνωμένο ελληνικό πρωινάδικο, εκεί που το «Εχει γούστο» συναντάει τους καρβέλειους «Δαίμονες», σε... ποιος ξέρει. Λεπτομέρεια ελληνικής συνάφειας: Οι Ντόλτσε και οι Γκαμπάνα μαζί παίρνουν τον ίδιο δρόμο με τον δικό μας, τον Λάκη, που έμαθε, λέει, στη φυλακή της φοροδιαφυγής το απλό, ντούρο μαύρισμα, καθώς έπρεπε να αφήσει πίσω του (οϊμέ!) τα σολάριουμ. Οπότε: Πάρτε ανηλιακό, κυρ Ντόλτσε μου. Πάρτε, διότι ο ήλιος τσουρουφλίζει!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
4 λεπτά Το βαυκαλίζεσθαι (περί φιλοτίμου) εστί φιλοσοφείν
Φοίβη χαίρε,
Τα Pigs (γουρουνάκια) ερμηνεύουν τις χώρες του Νότου Πορτογαλία (Portugal), Ιταλία (Italy), Ελλάδα (Greece) και Ισπανία (Spain). Χώρες που βρέθηκαν σε δυσμενέστερη οικονομική θέση έναντι αυτών του Βορρά, απόρροια σύνθετων αιτιών, όπως μακροχρόνιες ξένες κατακτήσεις, κλιματικές συνθήκες, τρόπος φιλοσοφίας περί της ζωής και προτεραιότητες. Το αξιοπερίεργο είναι ότι μαζί με την άλωση των νοτίων χωρών της Ευρώπης υπέστησαν το ίδιο και οι βόρειες χώρες της Αφρικής (Αραβική Ανοιξη την ονόμασαν) και όλες μαζί κλείνουν τον κύκλο της Μεσογείου. Ετσι αναρωτιόμαστε εάν ακολουθείται ένα βαθύτερο σχέδιο ελέγχου ολόκληρης της Μεσογείου μαζί με τον θαλάσσιο χώρο και όσα μυστικά μπορεί να κρύβει ο βυθός.
Αυτό που θα ήθελα να επισημάνω στους είρωνες εταίρους του Βορρά είναι ότι οι κάτοικοι σε όλες τις χώρες της Μεσογείου, εν αντιθέσει με αυτούς, διέπονται από αλληλεγγύη και φιλότιμο. Ξέχασαν φαίνεται ότι την περίοδο του Μεσαίωνα στα μέρη τους, όταν κάποιος περαστικός ζητούσε κατάλυμα για τη νύχτα, κινδύνευε να βρεθεί το πρωί ψητός στον φούρνο.
Στην Κατοχή οι εγγλέζοι στρατιώτες είχαν ρητή εντολή να μην προσφέρουν τρόφιμα στους πεινασμένους Ελληνες, γιατί έτσι θα έβγαιναν γρηγορότερα αντάρτες στο βουνό. Για τον ίδιο λόγο απέκλεισαν και τα λιμάνια ανεφοδιασμού. Οι Γερμανοί ηδονίζονταν να χύνουν το περίσσευμα παρά να το δώσουν στα πεινασμένα Ελληνόπουλα. Αργότερα στα κρεματόρια με τους έγκλειστους Εβραίους και λοιπούς, αφού τους ράντιζαν με χημικά, επέβλεπαν μήπως επιζήσει κάνας άμοιρος. Γνώρισα στη φτωχή Πορτογαλία την ανθρώπινη ζεστασιά στο μεγαλείο της και στη Σικελία την απέραντη φιλοξενία. Να αναφέρω και προσωπικά παραδείγματα – δεν θα είχα ανάλογη τύχη στις χώρες του Βορρά:
Αύγουστο μήνα, Παρασκευή απόγευμα, ταξίδευα για την Κωνσταντινούπολη και αντιλήφθηκα ότι το διαβατήριό μου είχε λήξει. Με έλουσε κρύος ιδρώτας. Ετρεξα στα διαβατήρια και η ουρά έφθανε ώς έξω. Παραβίασα τη σειρά και εξομολογήθηκα τη μωρία μου στην προϊσταμένη. Αφού με επέπληξε, μου ζήτησε να φέρω τα χρειαζούμενα και να περάσω την ώρα που κλείνουν. Στις δύο και μισή παρέλαβα θεωρημένο το διαβατήριο!
Πρόσφατα βρέθηκα στη Ρώμη και χρειαζόμουν μια σφραγίδα από το υπουργείο Εξωτερικών. Ηταν Πέμπτη, ημέρα που ήταν κλειστά για το κοινό και εγώ ταξίδευα την επομένη. Εξομολογήθηκα στον θυρωρό και μου συνέστησε να περιμένω να ξεπορτίσει κάποιος για να του πω το πρόβλημά μου. Πράγματι στον πρώτο υπάλληλο που βγήκε, μάλλον για τσιγάρο, το είπα και με εξυπηρέτησε παραβιάζοντας τον κανόνα.
Καθένας μας έχει άπειρα άλλα παραδείγματα που έχει βιώσει μόνο στις χώρες των Pigs. Φυσικά την καλύτερη απάντηση, κατά τη γνώμη μου, την έδωσε ο γνωστός ναπολιτάνος συγγραφέας Κρεσέντζο: «Οταν εμείς αποδεχθήκαμε ως κοινωνία χωρίς ταμπού την ομοφυλοφιλία, εσείς ζούσατε και κάνατε τις ανάγκες σας στα δένδρα».
Δημήτρης Μαυραειδόπουλος
Δεν το συζητάμε, αγαπητέ Δημήτρη. Οταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εκείνοι ακόμη κρέμονταν από τα δένδρα – κατά τη γνωστή νεοελληνική «καραμέλα» βαυκαλισμού, που την πιπιλάμε ασταμάτητα. Αλλο αν όταν εμείς κλέβαμε ασύστολα το κράτος μας, εκείνοι έφτιαχναν κραταιά κράτη…
Σέικ ιτ, σέικ ιτ κι όποιος αντέξ’ ιτ
Αγαπητή Φοίβη,
Μεταμεληθείς πλήρως, σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη και γονυπετής ικετεύω τη χάρη σας. Εν προκειμένω την ευελπιστία μου επιτρέπει η γνωστή μεγαλοψυχία σας. Για τις προ καιρού αντιρρήσεις και την αντίδρασή μου στο σχόλιό σας για την εκπροσώπηση της χώρας στην Eurovision, από τον Αγάθωνα και τους Koza Mostra, ο λόγος.
Ακουσα ότι στο «μυσταγωγείον» της Αρχαίας Επιδαύρου κατά τις εφετινές εκδηλώσεις, πρωταγωνιστής σε παράσταση αρχαίας τραγωδίας θα είναι ο Mr Sakis-shake it. Καταρρέουν λοιπόν τα τείχη των ιερών και μιαίνονται τα άχραντα; Και του χρόνου ο Psinakis; Και μετά ο Notis; Και έπεται συνέχεια;
Ακουσα ότι στο «μυσταγωγείον» της Αρχαίας Επιδαύρου κατά τις εφετινές εκδηλώσεις, πρωταγωνιστής σε παράσταση αρχαίας τραγωδίας θα είναι ο Mr Sakis-shake it. Καταρρέουν λοιπόν τα τείχη των ιερών και μιαίνονται τα άχραντα; Και του χρόνου ο Psinakis; Και μετά ο Notis; Και έπεται συνέχεια;
Εκεί όπου μεγαλούργησαν Κατίνα και Αλέξης/ που όταν μιλάς γι’ αυτούς είναι φτωχές οι λέξεις/ ο Μάνος, η Αλέκα και η Αννα/ και άλλα ονόματα μεγάλα/ ο Κάρολος, ο Θάνος και άλλα «τέρατα»/ με κλέη και τιμές στης γης τα πέρατα/ Εκεί, θα είναι τώρα βασιλείς/ κώνωπες οι ανωφελείς;
Αν η πληροφορία είναι αληθής και η απειλή γίνει πράξη, ουδέν έτερον απομένει παρά με άφατη θλίψη και οδύνη βαθύτατη, γοερά και με σπαραγμό, να ανακράξωμεν: Ωιμέ! Βαβαί! Παπαί! Ιατταταί! Και ύστερα με οργή μεγάλη: «Εκάς βέβηλοι».
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, πάντοτε με εκτίμηση,
Νίκος Δετοράκης,
Θεσσαλονίκη
Νίκος Δετοράκης,
Θεσσαλονίκη
Τι να σας πω, αγαπητέ Νίκο. Ποια οιμωγή ουρανομήκη να εκφέρω; Οτι ο Sakis – shake it κάνει, λέει, το σκιάχτρο στην παράσταση που δεν θα πάει στην Επίδαυρο; Οτι το επόμενο είναι να απαγγείλει Ευριπίδη έμμετρα και μουσικά ο Τζιοβάνι Κακοσέο, γνωστός και ως Πλούταρχος της εποχής; Τι να σας πω, εν γένει, για την Επίδαυρο και τα μιάσματά της; Προσωπικώς, σκλάβα με σέρνουν οι Αχαιοίιιιιιιιιιιιιιι…
Google news
