«Οχι» στα λουκέτα, «ναι» στις συγχωνεύσεις των νοσοκομείων

Στα… τυφλά σχεδιάστηκε ο υγειονομικός χάρτης, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις το πρωτεύον δεν ήταν να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού αλλά να εξυπηρετηθούν άλλου είδους σκοπιμότητες (π.χ. πελατειακές).

Ειδικοί του χώρου φέρνουν ως παράδειγμα την περίπτωση Ναυπλίου – Αργους, όπου σε απόσταση μόλις δέκα χιλιομέτρων λειτουργούν δύο νοσοκομεία με χαμηλές πληρότητες.

Ειδικότερα, και οι δύο υγειονομικές μονάδες διαθέτουν καρδιολογική κλινική, όμως ενώ στο Αργος η πληρότητα ξεπερνά το 83%, στο Ναύπλιο δεν αγγίζει το 30%. Αντίστοιχα, και οι δύο διαθέτουν παιδιατρικές κλινικές: στο Αργος η μονάδα διαθέτει 10 κρεβάτια, ενώ τα παιδιά φροντίζουν τρεις γιατροί. Κι όμως, η πληρότητα είναι μόλις 11,29%, ενώ ακόμη πιο απογοητευτική είναι η εικόνα της κλινικής στο Ναύπλιο – η πληρότητα φτάνει το 2,69%, ενώ για έξι κλίνες εργάζονται δύο γιατροί.

Οπως υπογραμμίζουν στελέχη του υπουργείου Υγείας στα «ΝΕΑ», η «συγχώνευση» δυνάμεων είναι μονόδρομος σε τέτοιες περιπτώσεις ώστε να σταματήσει η οικονομική αιμορραγία και παράλληλα να προκύψει μια δομή που να καλύπτει επαρκώς τις γεωγραφικές ανάγκες.

Στο ίδιο πλαίσιο, προσθέτουν ότι σε μια περίοδο όπου οι προσλήψεις έχουν «παγώσει» η διανομή των επικουρικών γιατρών πρέπει να γίνεται βάσει αυστηρών κριτηρίων. Σαν παράδειγμα φέρνουν το Νοσοκομείο – Κέντρο Υγείας Κρεστενών, διευκρινίζοντας ότι η ενίσχυσή του με ιατρικό προσωπικό βρίσκεται τελευταία στη λίστα των προτεραιοτήτων όταν συνορεύει με τα νοσοκομεία Αμαλιάδας και Πύργου.

Πάντως, στα σχέδια της κυβέρνησης τα «λουκέτα» στα πιο… τεμπέλικα από τα 132 νοσοκομεία της χώρας δεν φαίνεται να αποτελούν πολιτικό μέτρο προς εφαρμογή. Αιτία είναι ότι σε μια κρίσιμη για τους πολίτες περίοδο τα νοσηλευτικά ιδρύματα προσφέρουν μεταξύ άλλων και δωρεάν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Εχει μπει όμως στο… μικροσκόπιο το ενδεχόμενο δημιουργίας «παθολογικών νοσοκομείων», στα οποία θα αναπτυχθούν ιατρεία και κλινικές πρώτης γραμμής – π.χ. παθολογικό, καρδιολογικό, παιδιατρικό. Με τον τρόπο αυτό θα γινόταν οικονομία δυνάμεων του εξειδικευμένου προσωπικού, αφού τα βαριά και δύσκολα περιστατικά θα κατευθύνονταν στα νοσοκομεία – πυλώνες.