Το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καλεί την μαροκινή δικαιοσύνη να πάψει να αποδέχεται ομολογίες που έχουν αποσπαστεί με βασανιστήρια

Τα δικαστήρια του Μαρόκου οφείλουν να σταματήσουν να δέχονται ομολογίες που έχουν αποσπαστεί με τη χρήση ψυχολογικής ή σωματικής βίας, ανέφερε σήμερα η οργάνωση Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), προσθέτοντας ότι όσο αυτή η πρακτική δεν αμφισβητείται, ενθαρρύνεται η χρήση βασανιστηρίων, που χαρακτηρίζει ένα «σοβαρό πρόβλημα» στη χώρα αυτή.

“Παρότι το διεθνές δίκαιο απαγορεύει τα βασανιστήρια και το Μαρόκο αναγνωρίζει αυτήν την απαγόρευση, οι βασανισμοί και η κακομεταχείριση υπόπτων παραμένουν ένα σοβαρό πρόβλημα στη χώρα αυτήν”, τόνισε σε μια έκθεση 100 σελίδων που παρουσίασε σήμερα στο Ραμπάτ η HRW.

Σύμφωνα με την ΜΚΟ, που εδρεύει στη Νέα Υόρκη, «η μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος που εξετάζει η κυβέρνηση (του Μαρόκου) θα πρέπει να συμπεριλάβει περισσότερη προστασία και να αποκλείει στο μέλλον τα δικαστήρια να κάνουν δεκτές οιεσδήποτε δηλώσεις που γίνονται προς αστυνομικούς υπό την πίεση βασανιστηρίων», καθώς αυτό είναι ένα θέμα που «βρίσκεται στην καρδιά της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης».

Στο Μαρόκο το 2011 στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης υιοθετήθηκε ένα νέο Σύνταγμα, που ενισχύει την «ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και τα δικαιώματα των κατηγορουμένων, ενώ απαγορεύει τους βασανισμούς και τις αυθαίρετες φυλακίσεις», τονίζεται στην έκθεση που έδωσε στην δημοσιότητα η HRW.

Για την Σάρα Λία Ουίτσον, διευθύντρια της HRW για την περιφέρεια Μέσης Ανατολής-Βόρειας Αφρικής, «μόνον όταν οι δικαστές θα εκφράσουν την βούληση, θα έχουν το θάρρος και την δύναμη να πράξουν κάτι τέτοιο – να αποκλείουν μαρτυρίες που υφαρπάχθηκαν με βία και αυθαιρεσία και είναι αμφίβολης αυθεντικότητας – θα μπορέσουμε να μιλήσουμε για αληθινή μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης» στο Μαρόκο.

Προβαίνοντας σε μια πρώτη αντίδραση μια μαροκινή κυβερνητική πηγή είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ότι η έκθεση περιέχει «υπερβολές» και ότι δεν αντανακλά «τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί» στο βασίλειο όσον αφορά το πεδίο αυτό.

«Υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση, που εμπνέεται από το νέο μαροκινό Σύνταγμα ώστε περιστατικά όπως τα διαλαμβανόμενα στην έκθεση αυτήν να αντιμετωπίζονται και να επιλύονται», ενώ «όλες οι κυβερνητικές υπηρεσίες είναι διαθέσιμες να παράσχουν τα στοιχεία που θα τούς ζητηθούν», και θέματα που τίθενται στην έκθεση «έχουν ήδη απαντηθεί», σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Στην έκθεση της η HRW στηλίτευσε το ότι 25 Σαχράουι, πολίτες από τη Δυτική Σαχάρα, καταδικάστηκαν σε ποινές που έφθασαν τα ισόβια δεσμά επειδή κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονίες 11 μελών των κυβερνητικών δυνάμεων στο Γκντιμ Ιζίκ το 2010 από στρατοδικεία και ζήτησε με επιμονή τα έκτακτα στρατοδικεία του Μαρόκου να καταργηθούν άμεσα.

Τον Σεπτέμβριο ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τα βασανιστήρια, Χουάν Μέντες, αφού είχε επισκεφθεί το Μαρόκο, είχε σημειώσει ότι στο βασίλειο «υπάρχει μεν κουλτούρα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», αλλά πρόσθεσε ότι οι αρχές στη η χώρα αυτή «απέχουν ακόμα από το να μπορεί να υποστηρίξει ότι έπαψε να χρησιμοποιεί βασανιστήρια».