Ενας μουλάς θα φέρει την άνοιξη;
Μπροστά από το πορτρέτο του ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν αγιατολάχ Χομεϊνί ο Χασάν Ροχανί, ο οποίος αναλαμβάνει την προεδρία της χώρας στις 3 Αυγούστου, μιλάει σε πολίτες
Ας πάμε πίσω στις 27 Μαΐου. Ο Χασάν Ροχανί στέκεται όρθιος με τα χέρια του σταυρωμένα πάνω στην άμπα, το μαύρο ρούχο των ιερωμένων. Ο υποψήφιος για την προεδρία χαμογελά και μισοκλείνει τα μάτια πίσω από τα λεπτά γυαλιά του κατά τη διάρκεια μιας προεκλογικής συζήτησης στην κρατική τηλεόραση της Τεχεράνης. Οι υπερσυντηρητικοί αντίπαλοί του τον κατηγορούν για προδοσία την περίοδο που ήταν επικεφαλής των διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα και αρχιτέκτονας της προσωρινής αναστολής του εμπλουτισμού ουρανίου στα τέλη του 2003. Του λένε μάλιστα ότι έκλεισε μυστικές συμφωνίες με τη Δύση. Εκείνος παραμένει ήρεμος. «Αυτό που λέτε είναι ψέμα και το ξέρετε. Δεν υπήρξε καμία τέτοια συμφωνία. Αυτή η συζήτηση είναι για αναλφάβητους».
Τις ημέρες που ακολούθησαν ο Ροχανί πολλαπλασίασε τις προεκλογικές του εμφανίσεις τόσο στην Τεχεράνη όσο και σε άλλες πόλεις. Μπροστά σε ενθουσιώδη πλήθη ζήτησε την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, οι περισσότεροι των οποίων συνελήφθησαν το 2009 όταν εκατομμύρια Ιρανοί είχαν βγει στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για την «ύποπτη» επανεκλογή του Αχμαντινετζάντ στην προεδρία. Απηύθυνε έκκληση για τα δικαιώματα των γυναικών, διαμαρτυρήθηκε για το κλίμα φόβου που βασιλεύει στη χώρα λόγω της προεδρίας Αχμαντινετζάντ. Στις 14 Ιουνίου εξελέγη συγκεντρώνοντας 50,7% των ψήφων.
Το 1978 στη διάρκεια της Ισλαμικής Επανάστασης στάθηκε στο πλευρό του Χομεϊνί αλλά και του Ακμπάρ Χασεμί Ραφσαντζανί, με τον οποίο διατήρησε στενή σχέση. Μετά την ανατροπή του Σάχη, τον Φεβρουάριο του 1979 ανέλαβε θέσεις ευθύνης στην καρδιά της νέας εξουσίας των μουλάδων. Επέβλεψε τον εξισλαμισμό των τηλεοπτικών προγραμμάτων, εξελέγη στο Κοινοβούλιο και το 1983 εντάχθηκε στο Ανώτατο Συμβούλιο Αμυνας.
Στις 11 Οκτωβρίου 2003 κατέφθασαν στο παλάτι Σαανταμπάντ της Τεχεράνης τρεις ευρωπαίοι υπουργοί Εξωτερικών: ο Γάλλος Ντομινίκ ντε Βιλπέν, ο Βρετανός Τζακ Στρο και ο Γερμανός Γιόσκα Φίσερ. «Γρήγορα η συζήτηση έφθασε στο θέμα της αναστολής των διαδικασιών φυγοκέντρησης του ουρανίου», αναφέρει ένας γάλλος διπλωμάτης στη «Μοντ». «Θυμάμαι τον Ροχανί όλο και πιο ανήσυχο να ζητά να διακόψουν. Πήγε στην άκρη της αίθουσας και μιλούσε χαμηλόφωνα στο κινητό του. Είχα την αίσθηση ότι συνομιλούσε απευθείας με τον Χαμενεΐ». Οταν επέστρεψε στο τραπέζι είπε ότι ενεργεί πλέον με δική του ευθύνη και αποδέχθηκε την αρχή της προσωρινής αναστολής της διαδικασίας εμπλουτισμού ουρανίου, χαρίζοντας στην ευρωπαϊκή διπλωματία μια μεγάλη επιτυχία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ο Ροχανί παραιτήθηκε από τη θέση ευθύνης για το πυρηνικό πρόγραμμα αμέσως μετά την εκλογή στην προεδρία του Ιράν το 2005 του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ, ο οποίος άρχισε και πάλι την εφαρμογή του πυρηνικού προγράμματος.
Τα πυρηνικά
Κανένας δεν ξέρει ακόμη τι θα κάνει ο Πρόεδρος της χώρας Ροχανί με τα πυρηνικά. Πάντως πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι ο άνθρωπος που σταμάτησε το πυρηνικό πρόγραμμα το 2003 δύσκολα θα θέλει να αποκτήσει ατομική βόμβα σήμερα
Οι κυρώσεις θα αρθούν
«Ολα μπορεί να λυθούν», δήλωσε προεκλογικά ο Ροχανί κραδαίνοντας μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα ένα μικρό ασημένιο κλειδί κατά τη διάρκεια πολιτικής συζήτησης, «με το κλειδί της καλής διαχείρισης και της ελπίδας. Το ξέρουμε
αυτό πολύ καλά. Το πυρηνικό πρόβλημα θα επιλυθεί. Οι κυρώσεις θα αρθούν. Η ευημερία θα επιστρέψει».
Το μονοπάτι της δικαιοσύνης
Μια νέα εποχή αρχίζει. Θα ακολουθήσουμε το μονοπάτι της μετριοπάθειας και της δικαιοσύνης και όχι του εξτρεμισμού. Πρέπει να αποκαταστήσουμε την αμοιβαία εμπιστοσύνη μεταξύ του Ιράν και των άλλων χωρών. Η νέα κυβέρνηση θα χρησιμοποιήσει τις εμπειρίες όλων των προηγουμένων και με τη βοήθεια του Θεού θα εξαλείψουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.














