Δύο φορές πίσω από την κάμερα

Μετά το φινάλε των «Σοπράνος» αποφασίζει να περάσει και πίσω από την κινηματογραφική κάμερα. Ως τύπος του «πολύωρου Ιψεν», όπως αστειευόταν, δεν θέλησε όμως να γυρίσει κάποια ταινία δράσης ή κωμωδία. Προτίμησε τη δύναμη του ντοκουμέντου και τη βοήθεια στην επιστήμη. Το 2007, λοιπόν, όταν έκλεισαν τον κύκλο τους οι πολυβραβευμένοι τηλεοπτικοί «Σοπράνος», που μπήκαν στο μεταξύ σε όλες τις λίστες με τις καλύτερες σειρές όλων των εποχών, ο Γκαντολφίνι παρέδιδε το ντοκιμαντέρ του «Alive Day: Home from Iraq», παραγωγής του τηλεοπτικού δικτύου ΗΒΟ, που εστίαζε σε δέκα βετεράνους του Πολέμου στο Ιράκ, στις προκλήσεις και στους εφιάλτες που είχαν ζήσει και αποκάλυπταν στον θεατή το πραγματικό κόστος του πολέμου για την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και το επόμενο – βραβευμένο – ντοκιμαντέρ του «Wartorn: 1861-2010», μόνο που εδώ ο Γκαντολφίνι άνοιξε την ομπρέλα του πολέμου, για να περιλάβει την αμερικανική ιστορία από τον 19ο αιώνα και να εστιάσει στις μετατραυματικές διαταραχές που προκαλεί ο ζόφος του πολέμου. Μέσα από επιστολές στρατιωτών, αλλά και συνεντεύξεις, από τον αμερικανικό Εμφύλιο έως τον πιο πρόσφατο πόλεμο, ο ηθοποιός – κινηματογραφιστής επιχείρησε να δώσει (και στην επιστημονική έρευνα) στοιχεία για το σύνδρομο PTSD, τις μετατραυματικές διαταραχές.