Ο έχων μάτια, βλέπει…

«Η χθεσινή μεγαλειώδης συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ φαίνεται πως τρόμαξε πολλούς και πρώτα από όλους τους μιντιακούς φίλους του κ. Σαμαρά και τους υποστηρικτές του Μνημονίου». Η Κουμουνδούρου άστραψε και βρόντηξε. Και επιτέθηκε – πού αλλού; – στους αγαπημένους της στόχους: στα μέσα ενημέρωσης – έντυπα και ηλεκτρονικά – του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη.

Ποιο ήταν, σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτήν τη φορά το αμάρτημά τους; «Η απεγνωσμένη προσπάθειά τους να κρύψουν την εικόνα από τους αναγνώστες» και «να προβούν σε ανακριβείς εκτιμήσεις για τον αριθμό των συγκεντρωθέντων».

Δεν ήταν ούτε 3.000, όπως έγραψε η ιστοσελίδα του «Βήματος», ούτε 7.000, όπως έγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ», οι πιστοί που έσπευσαν να ακούσουν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Τα δύο μέσα ενημέρωσης ξέχασαν, λέει το κομματικό ανακοινωθέν, μηδενικά. Ηταν δηλαδή τριάντα ή εξήντα χιλιάδες. Και βάλε.

Ας εμπιστευθούμε τους υπολογισμούς της Κουμουνδούρου. Ας δεχτούμε ότι η συγκέντρωση δεν ήταν μόνο «μεγαλειώδης». Ηταν μεγαλειωδέστερη των δυνάμεών μας, γι’ αυτό χάσαμε το μέτρημα.

Αλλωστε, ας μην ανησυχούν οι του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ζούμε στις εποχές που το μεγαλείο τους μπορεί να κρυφτεί ή να κουρευτεί. Οποιος έχει την όρεξη να αποτιμήσει τη λαοθάλασσα που – κατά Τσίπρα – «βούλιαξε την Πλατεία Συντάγματος» δεν είναι ανάγκη να εμπιστευθεί εμάς. Μπορεί να αναζητήσει παντού στο Διαδίκτυο βίντεο και φωτογραφίες και να κάνει τους δικούς του υπολογισμούς. Δεν ζούμε πια στην εποχή που ένα μέσο ενημέρωσης μπορεί μόνο του να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. Ζούμε σε πιο σύνθετους καιρούς. Η πολιτική ισχύς έχει πάψει προ πολλού να μετριέται με το κεφάλι. Η κοινωνία δεν ταυτίζεται με κομματικούς στρατούς, ούτε παρασύρεται από κομματικές σκηνοθεσίες.