[τάσεις] Αθλητική ζωή

Μοντέρνες ρίγες λευκού πάνω σε λιτό σκούρο φόντο. Η σημασία των γεωμετρικών σχημάτων στη συνάντησή τους με τις καμπύλες του σώματος. Η γερμανίδα σχεδιάστρια Τζιλ Σάντερ και ο Γάλλος Κριστόφ Λεμέρ το διατύπωσαν με απλή σαφήνεια στις συλλογές τους, δίνοντας το σύνθημα για μια κούρσα αντοχής της σπορ τάσης στο πέρασμα του χρόνου.

Το αθλητικό σώμα έχει ρόλο στο παιχνίδι της μόδας με την κίνηση. Το ρούχο το αθλητικό ή έστω το εμπνευσμένο από την άθληση του σώματος πρέπει να δίνει όλες τις νέες ιδέες για το στήσιμο, τη χειρονομία, τον συντονισμό του σώματος με τη δυναμική του παρόντος. Στην ιδανική περίπτωση μια μόδα σε κίνηση, αν όχι την ιδεώδη μόδα του σήμερα. Για την οποία μιλάνε με τη γραμμή τους φορέματα που το σχέδιό τους ακολουθεί το πατρόν των στολών του τένις και του καλλιτεχνικού πατινάζ. Ή μπλούζες και φούστες από το νεοπρέν υλικό που χρησιμοποιείται για τις αδιάβροχες φόρμες των σέρφερ.  

Σώμα, αισθητική, κανόνες συμπεριφοράς, στάση ζωής. Ολα μέσα από το πρίσμα της αθλητικής δράσης και των ορίων περιορισμού της βίαιης αντιπαράθεσης. Οι αγώνες τένις του Ρολάν Γκαρός και η τηλεοπτική τους αναμετάδοση ξεδιπλώνουν στα μάτια των θεατών τη μεγάλη στιγμή: όταν τα κοντινά πλάνα της τηλεόρασης δείχνουν εκείνον που χάνει. Τα μάτια του θεατή βλέπουν τη μάχη των συναισθημάτων του να αποτυπώνονται στο πρόσωπό του.

Τα σπορ γεννήθηκαν ως δραστηριότητα αναψυχής στη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου στις αρχές του 20ού αιώνα. Το αποτύπωσε στην ταινία του 1928 «Δικέφαλοι μύες και κοσμήματα» ο γάλλος σουρεαλιστής Ζακ Μανιέλ κινηματογραφώντας στη γαλλική κωμόπολη Ιέρ τους ιδιοκτήτες της βίλας Νοάιγ (κόσμημα της μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής) να αθλούνται μαζί με τους καλεσμένους τους στον διαμορφωμένο χώρο του γυμναστηρίου και της κλειστής πισίνας.

Και ο αρχιτέκτονας  Λουίτζι Φιτζίνι εμπνευσμένος από τις θεωρίες νεωτερικότητας του Λε Κορμπιζιέ  διατύπωσε σχεδιαστικά το δικό του μανιφέστο για την ποιότητα ζωής. Με άφθονες ποσότητες  ήλιου, πράσινης φύτευσης και θέασης ουρανού να συντροφεύουν τους ενοίκους της Κάζα Λουίτζι Φιτζίνι – Τζίνο Πολίνι στο Βιλάτζιο ντέι Τζορναλίστι στο Μιλάνο. Ο ιταλός αρχιτέκτονας σχεδίασε το 1933 το δικό του σπίτι στα περίχωρα του Μιλάνου, δημιουργώντας και υπαίθριους χώρους άσκησης σε συνδυασμό με τον χώρο του γραφείου του.

Τα σπορ είναι μια μεταφορά για το ήθος του βίου, επισημαίνει ο γερμανός κοινωνιολόγος Νόρμπερτ Ελίας στο έργο που συνυπογράφει με τον Ερικ Ντάνινγκ «Αθλητισμός και ελεύθερος χρόνος στην εξέλιξη του πολιτισμού».

Μαθαίνουμε πολλά και περισσότερα από την απογοήτευση παρά από τον θρίαμβο. Ο ηττημένος και ο τρόπος με τον οποίο αποδέχεται την ήττα του συνοψίζουν το μάθημα του σπορ. Η δημόσια αποδοχή της ήττας, είναι η αληθινή αξία του αγωνίζεσθαι.