Πόλα Κίνσκι: Ο πατέρας μου, ο βιαστής μου

Δεν τον φώναξε ποτέ πατέρα. Ούτε με το πραγματικό του όνομα. Γι’ αυτήν ήταν πάντα ο «Μπάμπο» της. Ακόμα και αν για τους χιλιάδες θαυμαστές του ήταν ο κύριος Κλάους Κίνσκι, ένας από τους πιο ιδιαίτερους ηθοποιούς που ανέδειξε ο γερμανικός κινηματογράφος.

Αυτή ήταν η Πόλα. Το «πρώτο και αγαπημένο του παιδί», η «πριγκίπισσά του», ο άνθρωπος που της τηλεφωνούσε τριάντα φορές την ημέρα για να μάθει νέα της.

Η αγάπη του αυτή όμως, όπως πρόσφατα αποκαλύφθηκε στην αυτοβιογραφία της κόρης του με τίτλο «Το στόμα του παιδιού», μόνο υγιής δεν ήταν: ο Κλάους Κίνσκι την κακοποιούσε σεξουαλικά για δεκατέσσερα χρόνια, απειλώντας τη μάλιστα πως αν αποκάλυπτε το άρρωστο μυστικό τους «ο μπαμπάς θα πήγαινε στη φυλακή».

«Οταν ήμουν παιδί, τον έβλεπα σαν Θεό μου. Μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε σε μένα. Προσπαθούσε να ελέγχει τις σκέψεις μου, την προσωπικότητά μου. Προσπαθούσε να πάρει τα πάντα από μένα. Δεν ήταν μόνο το σεξ», σχολιάζει η 61χρονη σήμερα πρώην ηθοποιός Πόλα. «Υποστήριζε πως όλοι οι άνδρες είναι μαλάκες, εκτός φυσικά από τον ίδιο. Γι’ αυτό και συχνά έλεγε πως “κανένας άνδρας στον κόσμο δεν επιτρέπεται να σου κάνει αυτά που κάνω εγώ μαζί σου”».

Το βασανιστήριό της ξεκίνησε σε ηλικία πέντε ετών. Το πρώτο όμως περιστατικό σεξουαλικής κακοποίησης που αναφέρεται στο βιβλίο της ήταν λίγα χρόνια αργότερα, σε ηλικία εννιά ετών· όταν, ύστερα από μεσημεριανό γεύμα με τον ατζέντη του, ο Κίνσκι την οδήγησε στην πολυτελή σουίτα του στο ξενοδοχείο Four Seasons του Μονάχου.

«Με πήρε από το χέρι και με οδήγησε στο υπερυψωμένο του κρεβάτι που έμοιαζε στα μάτια μου με θρόνο. Με τράβηξε κοντά του και πίεσε τα χέρια μου στο παντελόνι του. Τραβήχτηκα πίσω, εκείνος όμως άρχισε να με φιλάει και να ξεκουμπώνει ένα προς ένα τα κουμπιά του φορέματός μου, να κατεβάζει  τις τιράντες μου. Είχα παγώσει από τον φόβο. Προσπαθούσα να τους ξεγλιστρήσω, εκείνος όμως με κρατούσε ακόμα πιο σφιχτά. Ξαπλώνω στο κρεβάτι. Η ανάσα του είναι έντονη και βαριά. Τα πάντα γύρω μου είναι μαύρα».

Την επόμενη ημέρα η Πόλα πήγε στην εκκλησία για να εξομολογηθεί. Από το στόμα της όμως δεν έβγαινε κουβέντα αφού, όπως χαρακτηριστικά λέει, «τα πάντα είχαν κλειδωθεί στην καρδιά μου». Μέχρι τα 19 της χρόνια τίποτα δεν άλλαξε στη ζωή της. «Κάθε βράδυ, όταν όλοι έπεφταν για ύπνο, εκείνος τρύπωνε στο κρεβάτι μου. Οταν εξαφανιζόταν από το δωμάτιο, έτρεχα στην τουαλέτα και ξερνούσα. Ξερνούσα για να διώξω την ενοχή από μέσα μου. Μετά έτριβα τον εαυτό μου με βούρτσα από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Ξανά και ξανά. Παρακαλούσα τον Θεό να με συγχωρήσει».