Κοντσέρτο για κατσαρόλες κάθε βράδυ στις γειτονιές

Πρώτα αρχίζουν να αναβοσβήνουν τα φώτα των σπιτιών. Και μετά ξεκινάει το «κονσέρτο». Κρεμασμένη από το παράθυρό της, μια γυναίκα χτυπάει με μια κουτάλα μια μεγάλη κατσαρόλα. Η απάντηση έρχεται από το απέναντι μπαλκόνι, ένα μακρύ σόλο με κουτάλια, πιρούνια και τηγάνι. Από ένα άλλο διαμέρισμα ακούγεται ένα ντέφι. Τα σφυρίγματα και ο θόρυβος κυριεύουν όλη την οδό Μπασκούρτ, λίγο πιο κάτω από την Πλατεία Ταξίμ, όλη τη συνοικία Τζιχανγκίρ. Είναι ακριβώς 9 το βράδυ.
«Η πρώτη φορά ήταν το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, ενώ η Αστυνομία είχε αποκλείσει όλη τη γειτονιά», λέει στη γαλλική εφημερίδα «Liberation» η Τσεϊχούν, που μοιράζεται το μικρό της διαμέρισμα με δύο φίλες, όλες γραφίστριες. «Ηταν αυθόρμητο. Οι γέροι, οι γυναίκες, φοβόντουσαν να βγουν έξω, το ίδιο κι εμείς άλλωστε. Θέλαμε όμως να δείξουμε την αλληλεγγύη μας προς τους διαδηλωτές που πέφτουν θύματα της βίας της εξουσίας». Η Ζεϊνέπ, η γειτόνισσά της, έχει μπήξει μια τουρκική σημαία στη γλάστρα με τα γεράνια και χτυπάει ρυθμικά μια μπακιρένια κατσαρόλα, εξίσου αποφασισμένη. «Δεν μπορεί να μας επιβάλλει ο Ερντογάν συνεχώς πώς πρέπει να ζήσουμε, να μας λέει να κάνουμε τρία παιδιά αντί για δύο, να μας εμποδίζει να πίνουμε ή να καπνίζουμε και να ζούμε όπως θέλουμε», λέει.
Από σποραδικά που ήταν στην αρχή, τα αυθόρμητα «κονσέρτα κουζινικών» μετατράπηκαν χάρη στις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης σε ένα καθημερινό ραντεβού. Η ίδια θορυβώδης διαμαρτυρία ξεσπάει την ίδια ώρα και σε ολόκληρη τη χώρα, στις μεγάλες πόλεις και τις ωραίες συνοικίες όπου ζουν οι δυτικοποιημένες ελίτ αλλά και στις ζώνες των μικρομεσαίων ή λαϊκών τάξεων, ιδίως εκεί όπου ζουν πολλοί Αλεβίτες.