Μικρές Αβάνες στις ελληνικές γειτονιές

Είναι περίπου 500 σε όλη την Ελλάδα, όμως οι Κουβανοί έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν όχι μόνο μεταξύ τους ισχυρούς δεσμούς αλλά να βάλουν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και άλλες ελληνικές πόλεις στους ρυθμούς της «δικής τους» σάλσα. Με μαθήματα χορού και βραδιές λάτιν, η ελληνοκουβανική φιλία επιβεβαιώνεται συχνά πυκνά σε αυτοσχέδια στέκια και μπαρ, ακόμη και σε σπίτια!

Η Τάνια Καλντερόν έφθασε στην Ελλάδα πριν από 13 χρόνια και κατάφερε όχι μόνο να μάθει σχεδόν τέλεια ελληνικά αλλά και να ενσωματωθεί στην ελληνική κουλτούρα. Εκείνο που χαρακτηρίζει όμως τη ζωή των Κουβανών στην Ελλάδα είναι η ανάγκη τους να διατηρήσουν τον κουβανέζικο τρόπο ζωής.

Ισως αυτό τους οδήγησε στο να δημιουργήσουν τον Ελληνοκουβανικό Σύλλογο, πρόεδρος του οποίου είναι η κ. Καλντερόν. Οπως λέει η ίδια: «Οσο χαρούμενοι και ευχαριστημένοι να είμαστε στην Ελλάδα, η πατρίδα μας πάντα θα μας λείπει. Για τον λόγο αυτόν θέλουμε να κάνουμε πιο ενεργό τον σύλλογο και να δημιουργήσουμε περισσότερους δεσμούς μεταξύ μας». Στις συναντήσεις που διοργανώνουν μία φορά τον μήνα χορεύουν, τρώνε και διασκεδάζουν σε λάτιν τέμπο. Εκείνο που υπογραμμίζει όμως η πρόεδρος του Συλλόγου είναι ότι μιλούν τη γλώσσα τους: «Μου αρέσει να μιλάω ισπανικά και όταν συναντώ τους συμπατριώτες μου – αν και όλοι μιλάμε ελληνικά – έρχομαι πιο κοντά στην πατρίδα μου».

Στην Κούβα, η Τάνια Καλντερόν εργαζόταν σε μια εταιρεία. Εκεί γνώρισε τον έλληνα σύζυγό της, δικηγόρο, και ήρθε στην Ελλάδα. Η προσαρμογή της υπογραμμίζει ότι ήταν κάτι περισσότερο από εύκολη. «Μόλις κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας, αισθάνθηκα βλέποντας τα παλιά κτίρια ότι βρίσκομαι στην Αβάνα. Φυσικά ο ήλιος, η μεγάλη διάρκεια του καλοκαιριού, η χαρά και η φιλοξενία των Ελλήνων σε κάνουν να νιώθεις οικεία».

Το χιούμορ των Ελλήνων και των Κουβανών είναι ακόμη ένα κοινό σημείο. «Οταν συναντιόμαστε – έρχονται και Ελληνες – είναι εύκολο να το διαπιστώσεις αυτό. Είμαστε και οι δύο λαοί χαρούμενοι και αισιόδοξοι. Οσο γελάμε και χορεύουμε εμείς στα κουβανέζικα πάρτι μας, άλλο τόσο χαίρονται και γλεντάνε και ο έλληνες φίλοι μας». Και μπορεί να μεταφέρουν μέσα από τις γιορτές τους την κουλτούρα τους, παίρνουν όμως και από την ελληνική ό,τι τους αρέσει: «Αγαπώ πάρα πολύ τους ελληνικούς χορούς, ιδιαίτερα τους ποντιακούς. Τα κρουστά που χρησιμοποιούν μου θυμίζουν τους δικούς μας ρυθμούς».

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Αναδεικνύουν τη γοητεία του διαφορετικού ταμπεραμέντου τους μέσα από την αγάπη τους για τη μουσική και τον χορό, την κοινωνικότητα και την εξωστρέφειά τους. Αυτό κάνει την παρουσία τους ξεχωριστή και έντονη όπου και να βρίσκονται: από την Αθήνα και τις Σέρρες μέχρι την Κεφαλονιά και τη Θεσσαλονίκη. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης ζουν περίπου 60 Κουβανοί που τον τελευταίο χρόνο έφτιαξαν τον σύλλογο Soi Cubano – Είμαι Κουβανός. Ο τίτλος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και περιττός, αφού στις συναθροίσεις τους εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει την καταγωγή τους.

Ο Ελόι Κοράλις έφθασε το 2001 στη Θεσσαλονίκη ως τουρίστας, φιλοξενούμενος σε έναν φίλο του Κουβανό που έμενε ήδη εκεί. «Η αλήθεια είναι ότι στην Κούβα είχα αρχίσει να μην αισθάνομαι καλά. Δεν ήθελα να στερούμαι άλλο την ελευθερία μου, να μην μπορώ να εκφραστώ και να  εργάζομαι χωρίς να μπορώ να αποκτήσω αυτά που θέλω».

Στην Αβάνα εργαζόταν ως κτηνίατρος αλλά ήταν και δάσκαλος χορού. Η Ελλάδα αποδείχθηκε ιδανική χώρα για να ασκήσει το δεύτερο επάγγελμά του. «Ανοιξα μια σχολή χορού και διδάσκω λάτιν χορούς. Οι Ελληνες αγαπούν τη μουσική και τον χορό της πατρίδας μου. Και στις περίεργες αυτές συνθήκες αποδεικνύονται ψυχοθεραπευτικοί».