e-mail
Σώπα, σώπα, Αλέξις (πίσω από τις λέξεις). Μη στεναχωριέσαι. Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες να μπερδέψουν την μπεστσελερίστα - «Το δόγμα του σοκ» - Ναόμι Κλάιν με τη μοντέλα Ναόμι Κάμπελ. Είναι που σε πάει η γλώσσα προς τη «μαύρη γαζέλα» της πασαρέλας. Και η ίδια η Ναόμι (η Κλάιν, ντε) το είπε, στην Αθήνα, προς γνώσιν και συμμόρφωσιν: «Ξέρω πως περιμένατε τη Ναόμι Κάμπελ»
Ανατριχιάστε μαζί μας (ίσως και χώρια)
Αγαπητή κυρία Φοίβη,
Εσείς δεν φοβάστε τι θα συμβεί αύριο (σ.σ.: σήμερα) με τις εκρήξεις στην επιφάνεια του Ηλιου που υποτίθεται ότι θα επηρεάσουν όλους μας και ψυχολογικά και σε επίπεδο διάθεσης και σωματικά;
Βγήκαν όλοι οι φοβολάγνοι και μας φόβισαν πολύ. Παραληρούν στο Ιντερνετ και στα κανάλια. Σαν να μας λένε ότι έρχεται το τέλος του κόσμου ή το τέλος μας. Λέτε να είναι υπερβολές;
Πάντως, εγώ δεν σας το κρύβω, φοβάμαι.
Ας ελπίσουμε ότι θα γλιτώσουμε.
Χαριτίνη Αναγνώστου
Μπα, αγαπητή Χαριτίνη. Μάλλον περισσότερο θα πρέπει να φοβάστε τους «Δαίμονες» του εθνικού μουσουργού Καρβέλα και της απόλυτης εθνικής σταρ Αννούλας, που έχουν ξαμοληθεί. Και όταν λέμε «ξαμοληθεί», δεν εννοούμε μόνον επί σκηνής και επί του μουσικοθεατρικού μας γίγνεσθαι (ανυπερθέτως). Εννοούμε ότι έχουν ξαμοληθεί και στις εκπτωτικές ιστοσελίδες να πουλάνε εισιτήρια μπιτ παρά, μπας και γεμίσουν. Μη και χάσει το πανελλήνιο την απόλυτη να ερμηνεύει – και πάλι! – ρόλο εικοσάρας! Που, ως γνωστόν, η εικοσάρα είναι όσο δύο πενηντάρες. Ισως και εξηντάρες. Ποιος Ηλιος; Εδώ να δείτε φόβος. Ανατριχίλες!
Κάψε, κάψε, κάτι θα ανάψει και θα κορώσει
Αγαπητή Φοίβη, καλησπέρα.
Ηταν Μάιος του 1933, πριν από ογδόντα χρόνια, όταν ξεκίνησε ο νέος Μεσαίωνας στη ναζιστική Γερμανία, ήθελα να θυμίσω. Οταν 70.000 άνθρωποι μαζεύτηκαν στην πλατεία της Οπερας του Βερολίνου και μπροστά στα έκπληκτα μάτια τους φοιτητές με κάρα και φορτηγά κουβαλούσαν χιλιάδες βιβλία, έργα γερμανόφωνων συγγραφέων, ποιητών και φιλοσόφων, για να τα κάψουν.
Ο ναζιστής φοιτητής Χέρμπερτ Γκούτγιαρ (1911-1944), μόλις 22 χρονών τότε, προλόγισε: «Παραδίδω στην πυρά ό,τι είναι αντιγερμανικό» και καταχειροκροτήθηκε. Μια δυνατή βροχή έσβησε την πυρκαγιά που είχαν ανάψει. Μέχρι που η Πυροσβεστική προσφέρθηκε να περιλούσει με βενζίνη τα βιβλία.
Το κάψιμο των βιβλίων οργανώθηκε από το ναζιστικό καθεστώς που ήθελε να «καθαρίσει» την πνευματική ζωή της ναζιστικής Γερμανίας από την «αντεθνική» ιδεολογία. Αφού πρώτα οι φοιτητές «καθάρισαν» τις δημόσιες και πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες από βιβλία συγγραφέων και δημοσιογράφων με «εχθρική» προς το εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς ιδεολογία. Οι εργαζόμενοι στις βιβλιοθήκες, οι καθηγητές αλλά και ο φοιτητικός κόσμος δεν αντέδρασαν, ακόμη κι αν δεν συμμετείχαν ενεργά, σε αυτό που ο ξένος Τύπος ονόμασε «Ολοκαύτωμα των βιβλίων». Από την πυρά δεν γλίτωσαν ούτε τα βιβλία για παιδιά του Εριχ Κέστνερ, ο οποίος ήταν αυτόπτης μάρτυρας στην πλατεία της Οπερας. «Βρισκόμουν ανάμεσα στον ανθό του έθνους, με ναζιστικές στολές, και έβλεπα τα βιβλία μας να γίνονται παρανάλωμα», έγραψε.
Ο συγγραφέας Χάινριχ Χάινε, βιβλία του οποίου κάηκαν επίσης, έγραφε αργότερα κάτι που αποδείχθηκε τραγικά προφητικό: «Εκεί όπου καίνε βιβλία, μια ημέρα θα καίνε και ανθρώπους».
Η ανάμνηση παραμένει ζωντανή κάτω από μια γυάλινη πλάκα στο πλακόστρωτο της πλατείας, όπου διακρίνεται, κάτω από το γυαλί, μια βιβλιοθήκη με άδεια ράφια, που συμβολίζει την πρόθεση να εξαφανιστεί, διά πυρός, ο λόγος της καρδιάς των ποιητών και των στοχαστών.
Αυτά για να θυμόμαστε. Και να κάνουμε τις συγκρίσεις μας με το ζοφερό ελληνικό σήμερα, όταν κάποιοι έχουν ανάψει τις λογής λογής πυρκαγιές για καθετί «μη ελληνικό» ή, κατά την άποψή τους, «ανθελληνικό».
Με εκτίμηση, Ουρανία Σωκράτους
Να πάρουμε το θάρρος, αγαπητή Ουρανία, να μεταφέρουμε τις εικόνες και τα γραφόμενα του Χάινε στον εκχυδαϊσμό του κοινοβουλευτισμού μας από κάποιους θαυμαστές… πυρκαγιών και να τα παραφράσουμε; «Εκεί όπου καταλύουν κάθε έννοια ευγένειας και δημοκρατίας, σε λίγο θα καταλύουν κάθε έννοια ανθρωπισμού»!
Η μπάλα είναι στρογγυλή θεά
Προς Φοίβη.
Αγαπητή, σας μεταφέρω κάτι που άκουσα σε τοπικό ραδιόφωνο της Μυτιλήνης και το καταδιασκέδασα. Μιλούσαν για την πρόκριση της ομάδας της Καλλονής στη Σούπερλιγκ και αίφνης το ξεφούρνισαν: «Μεγάλες στιγμές για το λεσβιακό ποδόσφαιρο».
Δεν είναι θαυμάσιο;
Με χαιρετισμούς, Χρήστος Μαρ.
Εδώ, αγαπητέ Χρήστο, ετοιμάζεται, λέει, η Καλλονή να ενωθεί με τον Αιολικό σε μια νέα μεγάλη ομάδα και το επικρατέστερο όνομα, ξαναλέει, είναι Πανλεσβιακός. Φανταστείτε το: μεγάλες στιγμές για το λεσβιακό ποδόσφαιρο από τον Πανλεσβιακό. Μεγαλεία!