Το κόλπο γκρόσο φαρμακοποιών – κλινικών

«Καμαρούλες» μερικών τετραγωνικών μέτρων οι οποίες νοικιάζονταν αντί εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ μηνιαίως και «απαγορευμένα» πιστωτικά τιμολόγια αξίας εκατομμυρίων ήταν τα κεντρικά γρανάζια του μηχανισμού που είχε στηθεί από ιδιωτικές κλινικές και φαρμακοποιούς για να εξασφαλίζονται τεράστια κέρδη από την πώληση φαρμάκων σε ασθενείς. Μάλιστα, ενώ τα φάρμακα θα μπορούσαν να διατίθενται στους ασθενείς λίγο ακριβότερα από τη χονδρική τιμή τους, νόμιμα πωλούνταν σε λιανική τιμή – εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων.

Σε πρόσφατη αγωγή του φαρμακοποιός, πρώην προμηθευτής νοσοκομείων, υποστηρίζει ότι από τα τέλη του 2007 έως το καλοκαίρι του 2010 οι κλινικές κατά των οποίων στράφηκε «πλούτισαν αδικαιολόγητα» κατά 13 εκατομμύρια ευρώ, μέσω παράνομων εκπτώσεων και «εικονικών μισθωμάτων» που ο ίδιος τους παρείχε. Τώρα ο φαρμακοποιός ζητεί τα χρήματα πίσω ισχυριζόμενος ότι τον εξανάγκασαν, όμως δεν είναι αυτό το θέμα. Μέσα από την αγωγή του, που βρίσκεται στη διάθεση των «ΝΕΩΝ», αποκαλύπτεται το κόλπο γκρόσο βάσει του οποίου οι ιδιωτικές κλινικές τσέπωναν έως και 25% επί του τζίρου, ενώ στα χαρτιά φαινόταν ότι δεν είχαν κέρδη από την διάθεση φαρμάκων.

ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ. Πώς μπορεί να γίνεται αυτό; Σε μισθωτήρια συμβόλαια που είχαν συναφθεί με τις ιδιωτικές κλινικές για την περίοδο 2007-2010 αναγραφόταν ότι το ενοίκιο θα ανέρχεται σε 22%-25% επί του συνολικού του τζίρου των φαρμακείων από την πώληση φαρμάκων στα εν λόγω νοσοκομεία. Ετσι, για δύο δωμάτια 3 και 5 τετραγωνικών μέτρων σε υπόγειο ιδιωτικής κλινικής το μίσθωμα (με το χαρτόσημο 1,8%) έφτανε και τα 33.500 ευρώ μηνιαίως! Ή για έναν χώρο 70 τετραγωνικών μέτρων τα 330.000 τον μήνα – ποσό που σπάει κάθε ρεκόρ ενοικίου, ακόμα και αν μιλάμε για τα «φιλέτα» εμπορικά καταστήματα της 5ης Λεωφόρου στη Νέα Υόρκη…

Με αυτόν τον τρόπο, μέσω των μισθωμάτων, οι τρεις κλινικές έβαλαν στα ταμεία τους μέσα σε μία τριετία πάνω από 6,5 εκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα πάντα με την αγωγή. Περίπου άλλα τόσα δόθηκαν στις κλινικές με την έκδοση πιστωτικών τιμολογίων, δηλαδή εκπτώσεων από τον φαρμακοποιό, οι οποίες κανονικά δεν επιτρέπονται. Σχετικός νόμος του 1981 αναφέρει ότι απαγορεύεται η πώληση φαρμάκων «από τα φαρμακεία προς τις ιδιωτικές κλινικές σε τιμή κατώτερη της επισήμου λιανικής τιμής, είτε υπό μορφήν εκπτώσεων, δώρων ή ανταλλαγμάτων είτε καθ’ οιονδήποτε άλλον τρόπο».

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Οπως ισχυρίζεται ο φαρμακοποιός, η αλυσίδα της προμήθειας είχε ως εξής: ο ίδιος αγόραζε τα φάρμακα σε χονδρική από φαρμακαποθήκη στην οποία εμμέσως μετείχαν και οι κλινικές. Επειτα πωλούσε τα φάρμακα στις κλινικές σε λιανική τιμή. Για παράδειγμα, ένα φάρμακο που κοστίζει στη λιανική 7 ευρώ το βρίσκει κανείς στη χονδρική 4,8 ευρώ. Βάσει των μισθωτηρίων συμβολαίων ο φαρμακοποιός έδινε για μισθώματα χώρων στις κλινικές τουλάχιστον το 22% του τζίρου του και έτσι ένα σημαντικό μέρος της διαφοράς των τιμών λιανικής και χονδρικής – στο παραπάνω παράδειγμα το 1,5 από τα 2,2 ευρώ – επέστρεφε στην κλινική με τη μορφή ενοικίου.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ. Βάσει νόμου του 2006 οι ιδιωτικές κλινικές είχαν τη δυνατότητα να προμηθεύονται τα φάρμακα σε νοσοκομειακή τιμή από φαρμακευτικές εταιρείες – στο παράδειγμα 4,24 ευρώ – και να τα πωλούν σε χονδρική τιμή συν 5%.

Ετσι θα μπορούσαν να διαθέτουν στους νοσηλευομένους το συγκεκριμένο φάρμακο αντί 7 ευρώ, που ήταν η λιανική του, 5,04 ευρώ. Αυτό όμως θα σήμαινε πολύ μικρότερο κέρδος, σχεδόν μισό, από όσο εξασφάλιζαν με τη μίσθωση χώρων στον φαρμακοποιό με αντίτιμο το 22%-25% του τζίρου του τελευταίου. Η τακτική αυτή έπαψε οριστικά με νόμο του 2010 που υποχρέωνε τις ιδιωτικές κλινικές να προμηθεύονται φάρμακα μόνο σε νοσοκομειακή τιμή.

ΟΙ… ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ. Το ύψος των ενοικίων που πλήρωνε, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, ο φαρμακοποιός στις ιδιωτικές κλινικές κάνει τη Σκουφά, την Ερμού, ακόμη και τη Ρίτζεντ Στριτ να μοιάζουν με… ευκαιρίες. Συγκεκριμένα: χώρος 70 τετραγωνικών μέτρων σε όροφο κλινικής απέφερε από μισθώματα, από τον Μάρτιο του 2008 έως τον Μάρτιο του 2009, πάνω από 4,2 εκατομμύρια ευρώ.

Ακόμη, σε υπόγειο της δεύτερης κλινικής, χώρος περίπου 50 τετραγωνικών μέτρων «απέδωσε» για την περίοδο Ιανουάριος 2008 – Μάρτιος 2009 περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια ευρώ. Και οι δύο «καμαρούλες» 3 και 5 τ.μ. στο υπόγειο της τρίτης ιδιωτική κλινικής, από τον Μάρτιο του 2008 έως τον Οκτώβριο του 2010, απέφεραν, σύμφωνα με την αγωγή, έσοδα από μισθώματα συνολικού ύψους περίπου 750.000 ευρώ.