λεξικό

Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Αντερσεν «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα» τα παιδιά τα άδολα, τα ανιδιοτελή, είδαν και φώναξαν πρώτα απ’ όλους ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός! Ο άρχοντας βγήκε στην παρέλαση με τα εσώρουχα γιατί είχε εμπιστευθεί τους αυλοκόλακες, τους θυμιαστές, που θαύμαζαν και θαμπώνονταν από τη νέα φορεσιά. Οι άνθρωποι της Αυλής κάνουν πάντα τη ζημιά στους κρατούντες. Τους χειροκροτούν, τους αποθεώνουν, τους κολακεύουν, χαϊδεύουν την τρέλα τους, τους λιβανίζουν και στο τέλος τους οδηγούν γυμνούς στις παρελάσεις για να ταπεινωθούν από τα παιδιά, που βλέπουν και δεν συγχωρούν τα ανομήματα και τις λάθος επιλογές. Ετσι και οι αγνοί φίλοι μιας ομάδας σαν δουν τον άρχοντα (του αγώνα, ας πούμε, τον διαιτητή…) γυμνό δεν διστάζουν να τον αποκαλύψουν για έναν απλό λόγο: δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν ούτε τίποτα να χάσουν!