Στάθμευση πούλμαν και ταξί

Φοίβος Ι. Πιομπίνος ΑΘΗΝΑ
Τα τελευταία χρόνια έχει καταντήσει αληθινή μάστιγα η στάθμευση παντοειδών τουριστικών και σχολικών λεωφορείων (πούλμαν) και ταξί στις κεντρικότερες οδούς της Αθήνας σε ώρες μερικές φορές κυκλοφοριακής αιχμής δυσχεραίνοντας την έτσι κι αλλιώς προβληματική κίνηση των οχημάτων και καθιστώντας την κόλαση.

Την ίδια στιγμή η Δημοτική Αστυνομία κόβει αβέρτα κλήσεις με υπερβάλλοντα ζήλο στα ιδιωτικά τροχοφόρα που σταθμεύουν σε τελείως δευτερεύουσες παρόδους. Πούλμαν σταθμεύουν στη σειρά επί της λεωφόρου Βασιλέως Κωνσταντίνου μπρος από το Παναθηναϊκό Στάδιο, επί της οδού Μιχαλακοπούλου που είναι και Δακτύλιος πίσω από την Εθνική Πινακοθήκη, επί της οδού Σταδίου μπρος από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο ή επί της οδού Ιπποκράτους με τις παιδικές θεατρικές σκηνές ή επί της λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας μπρος από το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο ή μπρος από το Πολεμικό Μουσείο επί της οδού Ριζάρη για να αποβιβάσουν ή επιβιβάσουν μαθητές και κοντολογίς μπρος από όλα τα μουσεία.

Εξάλλου, τα ταξί σχηματίζουν ουρά στην οδό Μαρασλή για τον Ευαγγελισμό ή στον οδό Δεινοκράτους, μπρος από το Ναυτικό Νοσοκομείο, δημιουργώντας το αδιαχώρητο. Το βράδυ, την ώρα που τελειώνουν οι παραστάσεις του Μεγάρου Μουσικής, πήζει από την κίνηση η Βασιλίσσης Σοφίας και τη νύχτα η οδός Δ. Σούτσου, στην πλατεία Μαβίλη καταντάει απροσπέλαστη από τα σταθμευμένα ταξί.

Και στη γωνία Μάρκου Μουσούρου και λεωφόρου Υμηττού που αποτελεί Δακτύλιο υπάρχει θαρρείς μονίμως μέρα μεσημέρι κάποιο φορτηγό που ξεφορτώνει εμπορεύματα για το σουπερμάρκετ της περιοχής, θέτοντας σε αφάνταστη δοκιμασία τα νεύρα των ταλαίπωρων οδηγών.

Κι όμως, κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων πώς είχε απαγορευτεί ο εφοδιασμός των καταστημάτων μέσα στη μέρα; Αλλωστε σε καμία ευρωπαϊκή πόλη, καθόσον είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν γίνεται ο εφοδιασμός των καταστημάτων στις ώρες που λειτουργεί η πόλη εφόσον τα φορτηγά δεν έχουν τη δυνατότητα να εισέρχονται στα υπόγεια των καταστημάτων.

Και πάντως, δεν σωριάζουν κατ’ ουδένα τρόπο τα εμπορεύματα πάνω στα πεζοδρόμια, όπως συμβαίνει στις ελληνικές πόλεις, καταλαμβάνοντας μάλιστα ακόμα και τμήμα της κυκλοφοριακής λωρίδας που εφάπτεται του πεζοδρομίου. Είναι τόσο δύσκολο να ρυθμιστεί, επιτέλους, νομοθετικά αυτό το ζήτημα;