Δήλος με μέλλον άδηλο

1 λεπτό
Μπήκε και η τουριστική μας η σεζόν. Αποκτήσαμε – επιτέλους! – με μεγάλη καθυστέρηση και πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Ολα καλά κι όλα ωραία; Μπα. Χθες ήσουν μ’ άλλονε παρέα.
Καθότι, κάτι με την παραπομπή στο ελληνικότατο «δεν βαριέσαι, αδελφέ» ή το άλλο, «κάποια λύση θα βρέξει ο ουρανός», κάτι με τα στενότατα οικονομικά, κάτι με τα νομικίστικα προβλήματα με τους προσληφθέντες μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στην αρμόδια του εκ-Πολιτισμού Γραμματεία, που δεν μπορούν κανονικά και με τον νόμο να τους αποζημιώνουν τα Σαββατοκύριακα και υπερωρίες, κάποιοι αρχαιολογικοί χώροι κλείνουν νωρίς.
Αλλοι πάλι, μην τον είδατε, μην τον απαντήσατε τον Παναή. Η Δήλος, για παράδειγμα. Ναι, η Δήλος. Δίπλα στο πιο τουριστικό ίσως Κυκλαδονήσι, τη Μύκονο.
Η Δήλος, όπου γεννήθηκαν ο Απόλλωνας και η Αρτεμη, λοιπόν, η Δήλος των Λεόντων και του πανέμορφου δειλινού, δεν μας πάει και πολύ καλά τελευταία.
Μέχρι και οι βαρκάρηδες στη Μύκονο προειδοποιούν πια τους τάλανες τουρίστες: Για τουαλέτα μην ψάχνετε στο νησί. Κλειστή είναι. Ο,τι προαιρείσθε σε ανάγκη, μόνον στο καραβάκι.
Για πωλητήριο ούτε λόγος. Κλειστό. Φύλακες; Ποιος ξέρει πια;
Και αυτό στη Δήλο. Της Μυκόνου… Πώς το έλεγε εκείνη η διαφήμιση; «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα». Ποιος μύθος; Αυτό είναι εφιάλτης!














