Οι Γερμανοί έχουν πολλές απορίες για τη χώρα μας. Μα πώς μπορεί να πέσαμε τόσο έξω; Μα γιατί είμαστε τόσο ανίκανοι να πατάξουμε τη φοροδιαφυγή; Μα γιατί δείχνουμε τόσο μεγάλη ευαισθησία για τις απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων; Το τελευταίο γεγονός που τους έχει καταπλήξει, όμως, είναι κάπως διαφορετικού χαρακτήρα. Αυτή η χώρα με τα τόσα προβλήματα, με την τόσο μεγάλη φτώχεια και ανεργία, με έναν στους τρεις πολίτες να μην έχει ασφάλεια υγείας, πώς διάβολο γίνεται να κατέχει την πρώτη θέση στην Ευρώπη – αναλογικά με τον πληθυσμό – στον τομέα της πλαστικής χειρουργικής;
Τα στοιχεία της Διεθνούς Ενωσης Αισθητικής Πλαστικής Χειρουργικής είναι αποκαλυπτικά. Το 2011, τη χρονιά που η κρίση κτύπησε κατακέφαλα την Ελλάδα, έγιναν στη χώρα μας 142.394 πλαστικές επεμβάσεις. Αυτό σημαίνει πως 1 στους 79 Ελληνες ή Ελληνίδες έκανε μπότοξ, λιποαναρρόφηση, ανόρθωση βλεφάρων ή λίφτινγκ, κυνηγώντας μια φευγαλέα ομορφιά. Η αντίστοιχη αναλογία στη Γερμανία είναι 1 προς 200. Σε όλο τον κόσμο, μόνο οι Νοτιοκορεάτες μάς περνάνε. Υπάρχει επιστημονική εξήγηση; Ή είμαστε απλώς μια φάρα (γοητευτικά) ιδιόρρυθμη;
Η απεσταλμένη του «Σπίγκελ« αναζήτησε απαντήσεις τόσο σε πελάτες όσο και σε γιατρούς. Μέχρι και σε ψυχαναλυτές πήγε. Η γνωστή παρουσιάστρια της τηλεόρασης είπε ότι τα τελευταία είκοσι χρόνια κάνει όλων των ειδών τις πλαστικές, αλλά αυτή τη φορά ζήτησε κάτι μετριοπαθές αφού δεν είναι πια μπεμπέκα, σε λίγο καιρό θα πατήσει τα 45. Ο διάσημος χειρουργός που υπολογίζει ότι του χρόνου θα έχει έσοδα 2 εκατ. ευρώ (αλλά φυσικά μπορεί πάντα να το αρνηθεί στην Εφορία), υποστήριξε πως όταν κάποιος αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, έχει σημασία να του λένε οι άλλοι ότι δείχνει περίφημα. Και ο δημοφιλής ψυχίατρος που έχει δουλέψει πολλά χρόνια στη Βρετανία επιχείρησε τη δική του σύγκριση ανάμεσα στη Βόρεια και στη Νότια Ευρώπη. Οι Αγγλοι που ξάπλωναν στο ντιβάνι του – λέει – μιλούσαν κυρίως για τη δουλειά τους, από αυτήν αντλούσαν ικανοποίηση. Οι Ελληνες, αντίθετα, μιλούν περισσότερο για την αγάπη και τον έρωτα. Είμαστε ρομαντικοί τύποι, πώς να το κάνουμε; Αμα λάχει, τρεφόμαστε και με αισθήματα.
Πριν από λίγο καιρό, το ίδιο περιοδικό είχε αφιερώσει το εξώφυλλό του στο «ψέμα της φτώχειας», επιχειρώντας να αποδείξει με κάπως πονηρό τρόπο ότι οι Γερμανοί είναι στην πραγματικότητα πιο φτωχοί από τους Ελληνες, τους Ιταλούς ή τους Κύπριους. Αυτή τη φορά σημειώνει πρόοδο: έχουμε βουλιάξει, αλλά τουλάχιστον προσέχουμε την εμφάνισή μας. Θυμίζουμε εκείνες τις ηλικιωμένες κυρίες που έχουν μείνει μόνες, τα χρήματα τελειώνουν, αλλά προτού βγουν έξω ντύνονται και στολίζονται για ώρες. Ισως να πρόκειται για το «ψέμα της ομορφιάς», ίσως για κάτι άλλο, το θέμα είναι να ξεχωρίζουμε.