e-mail

Στο Τιμπουκτού, αδελφές μου, στο Τιμπουκτού

Αγαπητή Φοίβη, χρόνια πολλά.

Επικοινωνώ μαζί σου για να σου εκθέσω το μεγαλείο των Ελληνικών Ταχυδρομείων. Τη Μεγάλη Τρίτη αποφάσισα να στείλω ένα δέμα στο Λονδίνο. Η ευγενέστατη υπάλληλος μου πρότεινε να το στείλω συστημένο και κατεπείγον ώστε να φτάσει σε δύο ημέρες. Σκέφτηκα ότι ακόμη και δεδομένης της Πρωτομαγιάς, αν όχι τη Μεγάλη Πέμπτη, τη Μεγάλη Παρασκευή θα ήταν το πακέτο στον προορισμό του. Και πλήρωσα αντί για 13,55 ευρώ, 18,25 για να φτάσει το πακέτο μου εγκαίρως. Αμ δε! Πέρασε και η Πέμπτη και η Παρασκευή και η Δευτέρα που δεν ήταν αργία στην Αγγλία και το πακέτο άφαντο. Με τα πολλά, ενημερώθηκα μέσω της ιστοσελίδας των βρετανικών ταχυδρομείων ότι το πακέτο μου έφτασε την Τρίτη. Και όλα αυτά, ενώ τα ΕΛΤΑ περήφανα μας διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους με αφορμή τα 180 χρόνια τους. Και το καλύτερο; Υστερα από δέκα προσπάθειες να μπω σε γραμμή προτεραιότητας και έξι λεπτά αναμονής – αυτό λέγεται προτεραιότητα – μου απάντησε η εξυπηρέτηση πελατών ότι δεν φέρουν ευθύνη τα ΕΛΤΑ. Μόνο που μέχρι τη Δευτέρα το πακέτο δεν είχε καν φτάσει στη Βρετανία. Και σε τελική ανάλυση, εγώ στα ΕΛΤΑ πλήρωσα τέλος για κατεπείγουσα παράδοση. Αφήστε που δεν έστελνα πακέτο στο Τιμπουκτού αλλά στο Λονδίνο. Αν δεν είχα ζητήσει να πάει γρήγορα, δηλαδή, πότε θα είχε φτάσει; Του Αγίου Πνεύματος;

Σε ευχαριστώ, Μαρία Α.

Οπως ακριβώς το είπατε, αγαπητή Μαρία: Τιμπουκτού. Οχι εκεί, στα εξωτικά ξένα. Εδώ, στο ελληνικό Δημόσιο. Ας μην προσθέσω και την – προσωπική – γκρίνια μου για την ευγένεια των… μεταφορέων αστρονομικής ταχύτητας. Για το ότι σκίζονται, βρε, τα παιδιά, να εξυπηρετήσουν τον πολίτη-πελάτη. Ας μην…

«Σου μαγείρεψα ένα γκουρμέ μούρλια»

Αγαπητή Φοίβη,

Σου είχα γράψει και πρόσφατα για τις εκπομπές μαγειρικής στην τηλεόρασή μας. Εχω και άλλα να προσθέσω πέρα από τα της εμφάνισης των παρουσιαστών.
Τα υλικά των συνταγών για την πολυδιαφημιζόμενη παραδοσιακή ή μεσογειακή κουζίνα που ισχυρίζονται ότι προβάλλουν, είναι μάλλον εκτός κοινής λογικής. Χρησιμοποιούν κρέμες γάλακτος, άφθονη ζάχαρη και βούτυρο παντού, σε φαγητά, γλυκά, ακόμη και σε ποτά, δεν πειράζει που δεν λέμε ότι έτσι ανεβαίνουν τα επίπεδα του σακχάρου και η χοληστερίνη, δεν μας νοιάζει ότι παραδειγματίζονται οι έφηβοι.

Οι παρουσιαστές ως υπερήφανοι παραδοσιακοί και οικολόγοι έχουν επιδεικτικά τις γλάστρες με τα χώματα πάνω στον πάγκο μαγειρέματος, δίπλα στην κατσαρόλα, κόβουν απευθείας τα φρέσκα χόρτα και τα μυρωδικά, ούτε λέξη ή κίνηση για το καλό πλύσιμο, τα ρίχνουν ως έχουν στη βράση, τα σερβίρουν νωπά ή γαρνίρουν.
Μαγειρεύουν συχνά κρέατα πολλών ειδών, σπάνια τονίζουν ότι αυτά τα πλένουμε και τα κόβουμε χωριστά, ότι πρέπει να καθαρίζουμε και να σκουπίζουμε καλά τα χέρια μας ύστερα από κάθε φάση.
Φοίβη, συγκρίνοντας όσα σου περιγράφω με τη γνώση, πληροφόρηση και ενημέρωση που στην εποχή μας δίνονται απλόχερα στα πανεπιστήμια και στις σχολές, στο Διαδίκτυο, στα προγράμματα κατάρτισης για τα σύγχρονα συστήματα ποιότητας που εφαρμόζονται για την υγιεινή και ασφαλή παρασκευή τροφίμων, συμπεραίνω ότι στα πιο πολλά κρατικά και ιδιωτικά κανάλια ουδείς νοιάζεται για τέτοια προγράμματα, μόνο καμώνονται πως «διδάσκουν και μαθαίνουν».

Δυστυχώς, αυτή η τηλεοπτική εικόνα που φεύγει προς τον έξω κόσμο είναι η εικόνα μιας Ελλάδας που ζει, πορεύεται και επιβιώνει τυχαία, χωρίς πυξίδα, κανόνες και υποχρεώσεις για την προστασία της προσωπικής και δημόσιας υγείας και διατροφής, χωρίς να ξέρει ούτε να θέλει να μάθει τι γίνεται στο έξω από τον εαυτούλη της περιβάλλον!

Ευχαριστώ εκ των προτέρων
για τον χρόνο σου.
Με εκτίμηση, Αγγελική Τσάτσου
PS: Εγώ όταν ακούω για παράδοση, κουζίνα και μαγείρεμα θυμάμαι τη γιαγιά στο χωριό. Ηξερε λίγα γράμματα, ήταν όμως «μια ζωή αρχοντιά», βασίλισσα στην κουζίνα, μας άφηνε να κοιτάμε από το παράθυρο (κλεισμένο με σήτα για τις μύγες), να μάθουμε, να γίνουμε νοικοκυρές, φορούσε πουκάμισο κλειστό μέχρι τον λαιμό και μεσοφόρι με μακριά μανίκια ανασηκωμένα λίγο, άσπρα καθαρά, στη μέση υφαντή ποδιά, τα χιλιοπλυμένα χέρια της με κομμένα σύρριζα τα νύχια, τα μαλλιά μαζεμένα ψηλά και από πάνω άσπρη μπαμπακέλα, μην πέσει καμιά τρίχα ή τύχει και φτερνιστεί και πέσει σάλιο στο φαΐ. Οταν ήταν να ζυμώσει ψωμί έκανε ολόσωμο μπάνιο έξω στο χαγιάτι, άλλαζε και ύστερα κίναγε στην κουζίνα. Αυτή η γιαγιά, βαβά τη φώναζαν, ήξερε τι σημαίνει τάξη και καθαριότητα κι ας κουβάλαγε το πόσιμο νερό με τη στάμνα.

Περί κουζίνας νεοελληνικής ο λόγος, αγαπητή Αγγελική; Αφήστε και ανησυχούμε τι μαγειρεύεται στην άλλη κουζίνα, την πολιτική, και το έβγαλε το νέο κόμμα του ο Θ. Κατσανέβας Δραχμή, που ποιος ξέρει τι μας υπονοεί ο ποιητής και δεν το πιάνουμε το υπονοούμενο οι τάλανες, και η ανησυχία ανάβει και κορώνει κι άντε να την καταστείλεις την δενδιοκατάσταλτη…