Απόδραση από τον εφιάλτη

Ο εφιάλτης τελείωσε. Η Αμάντα Μπέρι και το κοριτσάκι που απέκτησε κατά την αιχμαλωσία της, η Τζίνα Ντετζίζους και η Μισέλ Νάιτ είναι ελεύθερες να επιστρέψουν στις ζωές τους. Δεν θα είναι καθόλου εύκολο. Από τότε που εξαφανίστηκαν και οι αφίσες με τα εφηβικά πρόσωπά τους τοιχοκολλήθηκαν σε όλη τη γειτονιά τους, στο Κλίβελαντ του Οχάιο, έχουν περάσει δέκα ολόκληρα χρόνια. Δέκα δραματικά χρόνια εγκλεισμού στο σπίτι της Λεωφόρου Σέιμουρ, κατά τα οποία δεν τις είδε ούτε τις άκουσε κανείς. Μέχρι την περασμένη Δευτέρα όταν ένας γείτονας άκουσε τη σπαρακτική έκκληση της Αμάντα για βοήθεια…
«Βοήθησέ με να βγω! Βρίσκομαι εδώ μέσα πολύ καιρό!». Ο Τσαρλς Ράμσεϊ παράτησε το μπέργκερ που έτρωγε και έτρεξε στο απέναντι σπίτι. «Είδα μια κοπέλα σε αλλόφρονα κατάσταση να προσπαθεί να βγει», περιέγραψε αργότερα στους δημοσιογράφους. Του είπε το όνομά της: Αμάντα Μπέρι. Σε κατάσταση σοκ και εκείνος δεν μπόρεσε να αναγνωρίσει στο πρόσωπο της ταλαιπωρημένης γυναίκας το 17χρονο κορίτσι που είχε απαχθεί πριν από δέκα χρόνια. Ο Ράμσεϊ έσπασε την πόρτα και η Αμάντα σύρθηκε προς τα έξω μπουσουλώντας. Κρατώντας από το χέρι το εξάχρονο κοριτσάκι της έτρεξε να ειδοποιήσει τις Αρχές. «Είμαι η Αμάντα Μπέρι. Με απήγαγαν και αγνοούμαι εδώ και δέκα χρόνια. Είμαι ελεύθερη τώρα», ούρλιαζε στο τηλέφωνο. «Ελάτε γρήγορα, προτού επιστρέψει». Εδωσε το όνομα του απαγωγέα της, του ισπανόφωνου Αριέλ Κάστρο, και περίμενε μαζί με τους γείτονες. Λίγα λεπτά αργότερα οι αστυνομικές δυνάμεις απελευθέρωσαν τις άλλες δύο γυναίκες. Η κατάστασή τους είναι καλή, αν και είναι υποσιτισμένες και αφυδατωμένες. Είναι όμως ζωντανές, εξαιρετικά σπάνιο σε τέτοιους είδους περιπτώσεις απαγωγών. Και η Αμάντα είναι σίγουρα η ηρωίδα τους.