Αυτός κι αν είναι Γολγοθάς…

1 λεπτό
Ποιος ξέρει αν είναι σύμπτωμα που χρήζει ψυχιατρικής παρακολούθησης. Εξω δεν το γνωρίζουν ούτε το βιώνουν στο πετσί τους (σαν συνεχείς καμουτσικιές), οπότε μόνον από ντόπιο ειδικό θα δοθεί έγκυρη απάντηση.
Πόσο «Ιησού από τη Ναζαρέτ» μπορεί να αντέξει ένας τηλεθεατής στη ζωή του; Στις πόσες επαναλήψεις του «Ιησού του Ναζωραίου» τον παθαίνει τον ντουβρουτζά; Στις πόσες «Βίβλους» αρχίζει να παραμιλάει; Υστερα από πόσες «Δέκα εντολές» και «Σπάρτακους» και «Σαμψώνες και Δαλιδάδες» έρχεται η πάρεση και το παθαίνει το ακαταλόγιστο; Εεεεε;
Και ούτε ένας από τους πολυπράγμονες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να μην έχει βγει μαχητικά να σώσει κανέναν χριστιανό από τη νοοχαλαρωτική επανάληψη, με καμιά ομάδα «Οχι άλλη τηλεοπτική Σταύρωση». Μπα, καμία αντίδραση. Μόνο ασταμάτητη δράση.
Και να ήταν μόνο το τηλεοπτικό «θείον πάθος» που μας τσιγκλάει με την επανάληψή του κάθε Μεγάλη Εβδομάδα; Οοοοοχι. Εχουμε και τα νάιλον κέφια, με το που θα τελειώσει η τηλεμετάδοση του «Χριστός Ανέστη». Οπου αρχίζει η περιδιάβαση στις μπουζουκλερί. Τάνι τάνι μέχρι να πεθάνει.
Και να Μαζώ (Μαζωνάκης, ντε) που φέρνει λέει «Τα ίσια ανάποδα» και να κάτι εξωτικά όπως Σάγια και να Μύρωνας Στρατής – για να έρθουμε, προφανώς ως έθνος στο τσακίρ το κέφι, το ανυπέρβλητο. Μέχρις τελικής (κατα)πτώσεως!














