ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Δικαιολογημένη – αν και με χρονοκαθυστέρηση – η έκρηξη του Πρωθυπουργού στο χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο: η κυβέρνηση εμφανίζει έντονα σημάδια αποσυντονισμού σε μια κομβική συγκυρία, κατά την οποία κρίνεται το αν η χώρα θα βγει από το τούνελ της ύφεσης ή θα βυθιστεί κι άλλο στο τέλμα της μιζέριας. Η κατόπιν εορτής απόσυρση πρόχειρων και ακατανόητων ρυθμίσεων τείνει να γίνει κανόνας, προκαλώντας ανυπολόγιστη πολιτική ζημιά στην κυβέρνηση και αφαιρώντας της πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο. Παράλληλα, είναι πλέον φανερή η αδυναμία συγκεκριμένων υπουργών να επικοινωνήσουν με τους συναδέλφους τους: χρειάστηκε να δώσει τη λύση για το θέμα των «προσωρινών διαταγών» ο Φώτης Κουβέλης από τις Βρυξέλλες, διότι δεν κατόρθωσαν να συνεννοηθούν οι δύο υπουργοί που έχει προτείνει το κόμμα του! Αλλοι υπουργοί αρέσκονται να αιφνιδιάζουν – τόσο την κυβέρνηση όσο και τα κόμματα που τη στηρίζουν: η «κρυφή» διάταξη που είχε συμπεριλάβει στο πολυνομοσχέδιο ο υπουργός Απασχόλησης, με την οποία επιχείρησε να επιβάλει περικοπές 35% στις νέες συντάξεις των ΟΑΕΕ, είναι χαρακτηριστική της συγκεκριμένης νοοτροπίας. Ο Πρωθυπουργός ζήτησε καλύτερο συντονισμό μεταξύ των υπουργών και έγκαιρη ενημέρωση των κυβερνητικών εταίρων. Πολύ σωστά, αλλά υπάρχουν δύο κενά. Πρώτον, η επικοινωνία μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων πρέπει να αποκτήσει καθημερινό και θεσμικό χαρακτήρα για να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Και δεύτερον, πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι εκείνοι που προσφέρουν μόνον πολιτική ζημιά και όχι έργο, δεν έχουν θέση στην κυβέρνηση. Η κοινή παρουσία Σαμαρά – Βενιζέλου στην επανέναρξη των μεγάλων έργων έδωσε ένα αισιόδοξο μ ήνυμα για την επανεκκίνηση και της ελληνικής οικονομίας: το μήνυμα αυτό, που περίμενε τρία χρόνια η ελληνική κοινωνία, δεν μπορεί και δεν πρέπει να το υπονομεύσει κανείς!