Eπίορκος υπάλληλος έκλεψε το 2001 και απολύθηκε το 2013

Ατιμωρησία για πάνω από μία δεκαετία εξασφαλίζουν οι επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι και μάλιστα στην πλειονότητα των περιπτώσεων επί πληρωμή. Τις σοβαρές καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των πειθαρχικών διαδικασιών επιβεβαιώνουν δύο νέες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Οι χρονοβόρες αυτές διαδικασίες καταδεικνύουν παράλληλα και τα εμπόδια στην επιχείρηση επιτάχυνσης των πειθαρχικών διαδικασιών που πρέπει να θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση για να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις έναντι της τρόικας όσον αφορά την άμεση απομάκρυνση όλων των επιόρκων.

ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ-ΠΑΡΑΒΑΤΗΣ. Από το 2001 εκκρεμούσε η παραπομπή ανθυπαστυνόμου της ΕΛ.ΑΣ., ο οποίος εκμεταλλευόμενος την ιδιότητά του υπέκλεψε κάρτα αναλήψεων από ιδιώτη που είχε συλληφθεί. Χρησιμοποιώντας την κάρτα αυτή προχώρησε συνολικά σε ανάληψη 6.368 ευρώ από τον λογαριασμό του συλληφθέντος μέσω τριών διαφορετικών συναλλαγών σε ΑΤΜ στον χώρο της ΓΑΔΑ, στην οδό Αχαρνών και στην Πλατεία Κολωνακίου.

Επιπλέον, έπειτα από έρευνα συναδέλφων του, βρέθηκε να κατέχει παράνομα στο σπίτι και στο αυτοκίνητό του πέντε δελτία αστυνομικών ταυτοτήτων. Βάσει των ισχυρισμών του, τρεις από αυτές τις βρήκε… τυχαία και οι άλλες δύο είχαν παραδοθεί στην υπηρεσία του αλλά δεν είχε προλάβει να τις επιστρέψει.

Χρειάστηκε να περάσουν 12 ολόκληρα χρόνια ώσπου το ανώτατο δικαστήριο να επικυρώσει την ποινή της οριστικής παύσης που είχε επιβληθεί στον ανθυπαστυνόμο από το πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο.

Ολο αυτό το διάστημα, όπως ορίζει και το Πειθαρχικό Δίκαιο, εισέπραττε μέρος των μηνιαίων αποδοχών του, ενώ κατ’ αναλογία οι εισφορές του προσμετρούνταν στα συντάξιμα έτη. Και αυτό παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με την απόφαση του δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου που τον τιμώρησε με απόταξη από το Σώμα, οι πράξεις του είχαν κριθεί ότι «μαρτυρούν διαφθορά χαρακτήρα».

ΑΠΟΥΣΙΑ 110 ΗΜΕΡΩΝ. Το αλαλούμ με το Πειθαρχικό Δίκαιο καθίσταται εμφανές στην περίπτωση της δεύτερης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας, με πρωταγωνιστή υπάλληλο υπουργείου ο οποίος ήταν επί 110 ημέρες το 2003 αδικαιολογήτως απών.

Ο συγκεκριμένος υπάλληλος είχε την ίδια τύχη με τον ανθυπαστυνόμο και απομακρύνθηκε οριστικά από το Δημόσιο, έστω και με δεκαετή καθυστέρηση, αλλά στο διάστημα που μεσολάβησε δεν εισέπραττε ούτε ένα ευρώ.

Η αδικαιολόγητη αποχή αποτελεί το μοναδικό αδίκημα για το οποίο δεν προβλέπεται έστω και περιορισμένη καταβολή αποδοχών καθώς, σύμφωνα με στελέχη του Δημοσίου, θεωρείται ότι ο υπάλληλος θέτει εαυτόν εκτός υπηρεσίας.

«Ο υπάλληλο ς, στον οποίο επιβλήθηκε οποιαδήποτε πειθαρχική ποινή για το παράπτωμα της αδικαιολόγητης αποχής από την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν δικαιούται αποδοχές αργίας» αναφέρεται χαρακτηριστικά στο Πειθαρχικό Δίκαιο των δημοσίων υπαλλήλων.

Η κατά πλειοψηφία απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας υπήρξε απορριπτική για τον υπάλληλο του υπουργείου, παρότι ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι η απουσία του οφειλόταν σε προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε λόγω της χρόνιας εξάρτησής του από το αλκοόλ.

Οι δικαστές, όμως, έκριναν πως δεν ήταν επαρκή τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε, καθώς από αυτά προέκυπτε μόνον ολιγοήμερη νοσηλεία, ενώ στην κρίση τους μέτρησε το γεγονός ότι ο υπάλληλος ποτέ δεν ζήτησε να εξεταστεί από τις αρμόδιες υγειονομικές Αρχές για να διαπιστωθεί η ανικανότητά του προς εργασία.

Σύμφωνα πάντως με τις τελευταίες διατάξεις του Πειθαρχικού Δικαίου, υπάλληλοι που τίθενται σε αργία λαμβάνουν το 1/3 των αποδοχών τους ώσπου να τελεσιδικήσει η υπόθεσή τους. Εξαίρεση αποτελούν, εκτός από τους αδικαιολογήτως απόντες που δεν παίρνουν καθόλου χρήματα, όσοι υπάλληλοι έχουν παραπεμφθεί οριστικά και αμετάκλητα σε ποινικό ακροατήριο για αδικήματα όπως δωροδοκία, υπεξαίρεση στην υπηρεσία, κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια, ασέλγεια με κατάχρηση εξουσίας και πορνογραφία ανηλίκων. Οι υπάλληλοι αυτοί εισπράττουν το 1/4 των αποδοχών τους.

Για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στις σκέψεις του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι η κατάργηση του δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου, με στόχο ο υπάλληλος στον οποίο έχει επιβληθεί οριστική παύση στο πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο να έχει δυνατότητα να προσφύγει απευθείας στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Νομικοί κύκλοι εξέφρασαν πάντως αμφιβολίες για το κατά πόσο θα μπορούσε το μοντέλο αυτό να ισχύσει και για τις εκκρεμείς υποθέσεις.