[Κιόσκι] Η επιστήμη ψάχνει το ταίρι της

Λέγεται Ντον Τίλμαν, είναι γενετιστής, πιστεύει φανατικά ότι τίποτε δεν ερμηνεύει και τίποτε δεν εξηγεί καλύτερα τη βιολογία από τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου. Είναι σίγουρος ότι οι «λυσσασμένες επιθέσεις» της Εκκλησίας κατά της επιστήμης θα έχουν πάντα την ίδια τύχη που είχε η επίθεση των ιεροεξεταστών στον Γαλιλαίο, όπως είχε γράψει εξάλλου και ο ίδιος Δαρβίνος σε μια επιστολή του το 1878. Κι έπειτα, περιφρονεί τους οπαδούς του ευφυούς σχεδιασμού, πιστεύει ότι στερούνται κριτικής σκέψης.  

Αυτός ο Ντον Τίλμαν, κεντρικός ήρωας του μυθιστορήματος «Ο έρωτας είναι ένα υπέροχο ελάττωμα» που υπογράφει ο αυστραλός σεναριογράφος Γκρέιαμ Σίμσιον, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει την αγαπημένη του βιολογία για να βρει το ταίρι της ζωής του φτιάχνοντας ένα ερωτηματολόγιο στο οποίο καλούνται να απαντήσουν οι υποψήφιες αδελφές ψυχές του. Για τη δημιουργία αυτού του ιδιότυπου ερωτηματολογίου έχει «λάβει υπόψη του τις τελευταίες εξελίξεις στην επιστήμη των τεστ». Με τέτοια επιστημονική θωράκιση είναι βέβαιος ότι το εργαλείο αυτό θα τον βοηθήσει να αποκλείσει από τη ζωή του τις «αναποφάσιστες, τις ανοργάνωτες, εκείνες που πιστεύουν στα ωροσκόπια και στα ταρό, όσες είναι κολλημένες με τη μόδα, τις θρησκόληπτες, τις καπνίστριες». Αντίθετα, δεν έχει πρόβλημα με εκείνες που «δεν έχουν ιδέα από επιστήμη».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η επιστήμη μπλέκεται στα χωράφια των ανθρωπίνων σχέσεων και της ερωτικής χημείας με έναν μάλλον ανορθόδοξο τρόπο. Ο ίδιος ο Δαρβίνος, μας πληροφορεί η Corriere della Sera, είχε εκπονήσει έναν «επιστημονικό» κατάλογο με τα υπέρ και τα κατά του γάμου – και τα κατά τού φαίνονταν πολλά: δεν θα είχε μάθει γαλλικά, δεν θα είχε επισκεφθεί την Ευρώπη, δεν θα είχε πάει στην Αμερική, δεν θα είχε πετάξει με αερόστατο, θα είχε χάσει μια εκδρομή στην Ουαλία. Τελικά, όμως, παντρεύτηκε την Εμα Γουέτζγουντ και σε αερόστατο δεν ξαναμπήκε ποτέ.

Ο αστροφυσικός Γιοχάνες Κέπλερ δεν είχε τις επιφυλάξεις του Δαρβίνου. Οταν όμως πέθανε η πρώτη του γυναίκα, επέλεξε τη δεύτερη με τη μέθοδο που θα τελειοποιούσε αργότερα ο μυθιστορηματικός Ντον Τίλμαν. Η πρώτη υποψήφια του φάνηκε πολύ ηλικιωμένη, για τη δεύτερη, κόρη της προηγούμενης, φοβήθηκε τα σχόλια του κοινωνικού περίγυρου, η τρίτη είχε υποσχεθεί γάμο σε πολλούς άνδρες, η τέταρτη ήταν καλή αλλά είχε «υπερβολικά αθλητική κορμοστασιά», η πέμπτη είχε πολλούς θαυμαστές, η έκτη ήταν πολύ σνομπ, αριστοκρατικής καταγωγής η έβδομη, υπερβολικά αναποφάσιστη η όγδοη, καχύποπτη η ένατη, από ευκατάστατη οικογένεια η δέκατη αλλά «άσχημη». Τελικά, επέλεξε την πέμπτη, τη νέα και όμορφη Σουζάνε Ρόιτινγκερ.

Ο Κέπλερ έκανε ανοικτό διαγωνισμό το 1615, ο Δαρβίνος πρόδωσε τις αρχές του το 1839. Και ο Ντον Τίλμαν το 2012; Μπορεί και να βρήκε το ταίρι του σε ένα μπαρ, «το μόνο μέρος όπου μπορεί να συζητήσει κανείς για φιλοσοφία». Αλλά μάλλον με την επιστήμη να έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά.