Ο «Πύργος των Ντάουντον» από την Κυριακή απόκτησε αντίπαλο. Το «Χωριό» («The Village») είναι η απάντηση του BBC στην πολυβραβευμένη σειρά εποχής του ITV αλλά και της ομόσταβλής «Οι Κάτω και οι Πάνω».

Οι σειρές «Ο Πύργος των Ντάουντον» και «Οι Κάτω και οι Πάνω» δείχνουν πως βιώνει η βρετανική αριστοκρατία τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και όλη την περίοδο του μεσοπολέμου. Στο αντίποδα η σειρά «Το Χωριό» του Πίτερ Μόφατ δείχνει τη ζωή, τις σχέσεις και τα βιώματα των κατοίκων ενός χωριού στην επαρχία Πίκ στο μέσον της Βρετανίας.

Όταν ο Μόφατ κατέθεσε- πριν από αρκετό καιρό- πρόταση για σειρά εποχής 36 ωρών στον δημόσιο βρετανικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό, βαστούσε μικρό καλάθι πιστεύοντας ότι η πρόταση του δεν θα τύγχανε θερμής υποδοχής. Η πρόταση του «πατούσε» στην μαραθώνιας διάρκειας (53 ωρών) γερμανική σειρά «Η πατρίδα» («Heimat»). Παραδόξως- για εκείνον- τα στελέχη του BBC την αποδέχθηκαν με ελάχιστες αντιρρήσεις.

Όλα άρχισαν περίπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000 με αφορμή συζητήσεις που έκανε με τον πατέρα του, ο οποίος πέθανε το 2011, στα 74 του από καρκίνο του προστάτη.

«Εκείνη την περίοδο αρχίσαμε να μιλάμε για το παρελθόν και όσο προχωρούσαμε τόσο περισσότερο ανοίγοντας και μου έλεγε ιστορίες με κάθε λεπτομέρεια», θυμάται ο δημιουργός της σειράς.

Ο Μόφατ δεν άφησε να περάσει χρόνος αναξιοποίητος. Άρχισε να δακτυλογραφεί ιστορίες και αναμνήσεις από το σόι του μέσα από τις οποίες αναδυόταν μια Βρετανία τόσο κοντά στη ζωντανή μνήμη αλλά έτη φωτός από τη σημερινή.
Ωστόσο ο κύκλος στένευε και για να τον διατηρήσει ανοιχτό τον διεύρυνε μέσα από παραδόσεις και τοπικούς θρύλους, που άλλοτε είχαν ρεαλιστική βάση και άλλοτε ήταν αποκυήματα φαντασίας.

Κάθε επεισόδιο του «Χωριού» αρχίζει στις μέρες μας με αναμνήσεις του 110 ετών Μπέρτ Μίντλτον, του γηραιότερου ανθρώπου της Βρετανίας, σύμφωνα με το σενάριο. Οι διηγήσεις του, σαν μηχανή του χρόνου, μεταφέρουν τον τηλεθεατή στο 1914, στην οικογενειακή φάρμα των Μίντλτον και «συναντά» τον Μπέρτ στα 11 χρόνια του. Παράλληλα η σειρά από το ντοκιμαντέρ περνά στη μυθοπλασία. Ο Μπερτ είναι ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα σε παρόν και παρελθόν αλλά ταυτόχρονα και κομμάτι της ιστορίας.

«Παρακολουθώ ανελλιπώς τον "Πύργο των Ντάουντον", αλλά φωτίζει ένα μικρό τμήμα της ζωής. Το σημαντικό είναι- κι αυτό του προσάπτω- ότι το υπηρετικό προσωπικό του πύργου επιδεικνύει σνομπ συμπεριφορά, περισσότερο και από τους αριστοκρατικής καταγωγής ήρωες. Έτσι όμως δημιουργείται στρεβλή εικόνα για τη ζωή εκείνων των ανθρώπων», υπογραμμίζει ο Μόφατ.

Σε αυτό το σημείο ο σεναριογράφος συμπλήρωσε το μωσαϊκό του από μικρές αγγελίες του τοπικού τύπου, μηδέ εξαιρουμένων και των συνοικεσίων. «Αυτό ακριβώς είναι το 'Χωριό": μικρές καθημερινές ιστορίες, συνηθισμένων ανθρώπων. Υπάρχει μια μητριαρχική οικογένεια που ζει σ ένα μεγάλο αγροτόσπιτο σε φάρμα. Κεντρικοί χαρακτήρες είναι η μάνα με τους δύο γιους».

Το χωριό της σειράς - που είχε πρεμιέρα την Κυριακή στις 21.00 ώρα Βρετανίας - είναι ένα κράμα στοιχείων από τα χωριά Χάιφιλντ, Ίντέιλ και Τσάπελ ανλε Φριθ της επαρχίας Ντέρμπισάιρ. Σε κάθε τοποθεσία οι συνεργάτες του Μόφατ συναντήθηκαν και συγκέντρωσαν πληροφορίες από ιστορικούς, οι οποίοι μάζεψαν ηλικιωμένους κατοίκους άνω των 70 ετών και περασαν μαζί ένα απόγευμα ακούγοντάς τους να λένε ιστορίες από τα παλιά.

Ο ίδιος ο Μόφατ εξάλλου, άντλησε στοιχεία για την αγροτική ζωή από μυθιστορήματα. Μέριμνά του άλλωστε είναι «τα αληθινά απλά πράγματα και καταστάσεις που σε βάζουν στην ιστορία, στη σύγχρονη εποχή αλλά στο παρελθόν».

Επιπλέον το «Χωριό» του θεωρεί ότι δίνει ένα ακόμα κίνητρο στον τηλεθεατή για να το παρακολουθήσει. «Η επικρατούσα αντίληψη της Εδουαρδινής Βρετανίας πριν τον Μεγάλο Πόλεμο, ως χρυσή εποχή, όπως προβάλλεται από τον "Πύργο των Ντάουντον", αφορά ένα μικρό ποσοστό του πληθυσμού. Και οπωσδήποτε δεν αφορά τους Μίντλτον οι οποίοι έπεφταν σχεδόν αναίσθητοι από την εξαντλητική δουλειά προκειμένου να επιβιώσουν. Δεν είμαι αντίθετος με την αλήθεια του "Πύργου", αλλά διακρίνεται από μια ανισορροπία στον προβολή της ζωής των ανθρώπων τότε».

Η υπόθεση του κινείται με αργούς ρυθμούς. «Σε αυτό ακριβώς πρέπει να δώσει έμφαση η βρετανική τηλεόραση», λέει, εκφράζοντας παράλληλα την αντίθεση του με σειρές οι οποίες έχουν δομήσει την ροή των ιστοριών τους στους-πιο γρήγορους- ρυθμούς των αμερικανικών σίριαλ. Κάτι τέτοιο, λέει, συμβαίνει με τον «Πύργο των Ντάουντον», ο οποίος με πρότυπα την ταχύτητα των υποθέσεων στις αμερικανικές «NYPD Blue» και «Στην εντατική», μέσα στα 45 λεπτά που διαρκεί ένα επεισόδιο «περνούν σχέσεις, καριέρες, ζωές με ταχύτητα τρένου εξπρές».

Το «The Village», αντιθέτως, συνειδητά δεν έχει φρενήρεις ρυθμούς. «Είναι μια σειρά 36 ωριαίων επεισοδίων που διηγείται την ιστορία του αιώνα. Με λάθος ρυθμό και οι ιστορίες εξελίσσονται με ταχύτητα, και τότε θα υπάρχει πρόβλημα. Χρειάζεται κουράγιο για να κυλήσει αργά».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από