Ανακύκλωση και αγοραφοβία

Απ’ την ώρα που ανακοινώθηκε ο νέος γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπή του ΚΚΕ, οι περισσότεροι ψάχνονται να δουν ποιος είναι, τι κάνει, από πού είναι.

Το λυπηρό είναι πως τα παλιότερα χρόνια οι κομμουνιστές ήταν γνωστοί στις γειτονιές τους, στους εργασιακούς χώρους τους, ακόμη και στις ταβέρνες, στα στέκια, στα καφενεία, στους θύλακες του προφορικού πολιτισμού. Ο Αμπατιέλος περπατούσε στην Τρούμπα και τον χαιρετούσαν ιδιοκτήτες καμπαρέ και φτωχοδιάβολοι, ο Φλωράκης σύχναζε στο Χάραμα για να ακούσει την Μπέλλου, ο Καλούδης – ο Καλαμπόγιας – η Μίνα Γιάννου ήταν γνωστοί στην πιάτσα, ο Λέοντας Αυδής περπατούσε στην Αθηνάς και τον ήξεραν οι μικροέμποροι, κομμουνιστές με πάθη, χιούμορ, οπαδικές προτιμήσεις, τραγούδια κι έρωτες κτλ.

Σήμερα, τα στελέχη του ΚΚΕ αποσπασμένα απ’ την αγορά, την πιάτσα, τη γειτονιά, τους εργασιακούς χώρους, μοιάζουν μόνα κι έρημα να ανακυκλώνονται εντός των κομματικών γραφείων, αναπαράγοντας μια αγοραφοβική δομή.

Ο εκ Βοιωτίας Δημήτρης Κουτσούμπας, είναι ένας αξιοπρεπής άνθρωπος, αγωνιστής στο πλαίσιο του ΚΚΕ, με οικογενειακή παράδοση, χαμηλών τόνων και με συγκρότηση. Το πρόβλημα δεν είναι αυτός (που νομίζω πως είναι ολίγον μεταβατικός..).

Το προβλημα είναι τι μαζικοί αγώνες γίνονται που θα είναι και τα φυτώρια για να ξεπηδήσουν τα νέα πληθωρικά-γοητευτικά-ηγετικά πρόσωπα της Αριστεράς και βέβαια του ΚΚΕ.

Το πρόβλημα είναι πώς η Αριστερά θα επιστρέψει στην πύρινη πραγματικότητα, χωρίς να κουνάει το δάχτυλο στις υπό δοκιμασία μάζες αλλά και χωρίς να χαϊδεύει τα χαμηλότερα των ενστίκτων τους.