[Η κυπριακή κρίση] Ολα για το φυσικό αέριο

Το ένα από τα στοιχήματα για την Κύπρο κατά τον Economist είναι το φυσικό αέριο, τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου. Τις ίδιες ημέρες που συνέβαινε η ολική πολτοποίηση της κυπριακής οικονομίας, όμως, συνέβαιναν και άλλα σημαντικότατα γεγονότα, με πρωταγωνιστή την πιο ισχυρή χώρα της γειτονιάς, την Τουρκία. Οι πρωτοβουλίες για το Κουρδικό είναι μεν σχετικές με την Κύπρο, αλλά πιο σημαντική είναι η απροσδόκητη για πολλούς εξομάλυνση των σχέσεων με το Ισραήλ. Ολοι οι σχολιαστές βλέπουν πως η κίνηση αυτή έχει φόντο το φυσικό αέριο, που έχει σε πλεόνασμα το Ισραήλ. Και που αναζητεί η Τουρκία για να κινεί την ισχυρή της οικονομία.

Το άλλο στοίχημα αφορά το Κυπριακό! Το «μεγάλο άλλοθι» που για δεκαετίες ήταν η μόνιμη άμυνα σε οποιεσδήποτε προσπάθειες εκσυγχρονισμού στην κυπριακή κοινωνία και οικονομία, φαίνεται να επανέρχεται.

Δεν ήταν πάντα δικός μας ο «έλεγχος» και η ευθύνη στη διαιώνιση του προβλήματος. Για πολλά χρόνια οι Τούρκοι θεωρούσαν το Κυπριακό λυμένο, με τα επί του εδάφους δεδομένα που δημιουργήθηκαν το καλοκαίρι του 1974. Είχαμε όμως και ευκαιρίες, και τις κάψαμε εμείς, θεωρώντας πως είναι πιο βολική η επιμονή στον μαξιμαλισμό και το «δίκιο», εις βάρος του ρεαλισμού και της προοπτικής. Η τουρκική αδιαλλαξία ήταν πάντα η σωστή απάντηση, ανεξάρτητα από την ερώτηση.

Το Κυπριακό λοιπόν επανέρχεται, όχι επειδή το γράφει ο  Economist, αλλά γιατί υπάρχουν μηνύματα και από την Τουρκία. Ο κ. Νταβούτογλου απείλησε μεν με δύο κράτη, αν αποτύχουν όμως οι άλλες δύο επιλογές: ολοκλήρωση της διαδικασίας συνομιλιών, μέσω του ΟΗΕ, ή προσωρινή συνεργασία των δύο κοινοτήτων για την αξιοποίηση του φυσικού αερίου.

Η ενστικτώδης αντίδραση της πλευράς μας, περιλαμβανομένου και του κ. Αβραμόπουλου, ήταν η επικέντρωση και αντίδραση στην απειλή, και αδυναμία να διαβάσουμε – πολιτικά αλλά και κυριολεκτικά – τις άλλες δύο επιλογές.

Κρίνω τις δηλώσεις του κ. Νταβούτογλου ως τις πλέον σημαντικές από τον καιρό που ο Ερντογάν εγκατέλειψε το δόγμα: «Το Κυπριακό λύθηκε το 1974». Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είναι έξυπνος άνθρωπος και όταν καταφέρει να ξεπεράσει αυτή την απίστευτη φουρτούνα με την οικονομία, θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του και στο αγαπημένο μας πρόβλημα.

Αν μπορούσαμε να ζητήσουμε από έναν εξωγήινο χωρίς γνώση της πολιτικής να δώσει εισηγήσεις για τη διαχείριση του φυσικού αερίου στην περιοχή μας, θα είναι νομίζω απόλυτος: συνεργασία με Ισραήλ, κατασκευή αγωγού για μεταφορά μέσω Τουρκίας, συνεπώς κίνητρο για στενή συνεργασία μεταξύ των τριών αυτών χωρών. Συνεργασία που θα συνδυάσει τη μετά τη λύση Κύπρο της ΕΕ, τη δυναμική του Ισραήλ και την τεράστια οικονομία της Τουρκίας θα έχει πολλαπλάσιο όφελος για όλους τους εμπλεκόμενους. Ενα όφελος που θα κάνει την παρούσα βαθιά κρίση μια μακρινή κακιά ανάμνηση.

Οπως έλεγε και εκείνο το σλόγκαν της Τράπεζας Κύπρου: «Σκέψου το, γίνεται».