Μια αυτοκτονία ζητεί δολοφόνο
Από τα μεγαλύτερα ονόματα στους γαλλικούς νομικούς κύκλους, ο Ολιβιέ Μετζνέρ εκπροσωπούσε από τη δεκαετία του ‘70 τη γαλλική ελίτ – από την πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Ρασιντά Ντατί έως τον πρώην πρωθυπουργό Ντομινίκ ντε Βιλπέν
Τον είχαν αποκαλέσει γίγαντα του γαλλικού νομικού συστήματος. Το ψευδώνυμό του ήταν «ο δικηγόρος των γκάνγκστερ». Ο Ολιβιέ Μετζνέρ ήταν πράγματι ο πιο γνωστός δικηγόρος της Γαλλίας και ο πιο ακριβοπληρωμένος. Οι διάσημοι πελάτες του – από τον πρώην δικτάτορα του Παναμά Μανουέλ Νοριέγκα έως τον πρώην χρηματιστή Ζερόμ Κερβιέλ που ζημίωσε 4,9 δισ. ευρώ τη γαλλική τράπεζα Societe Generale – τον πλήρωναν έως και 750 ευρώ την ώρα για να τους «ξελασπώσει». Καθώς φαίνεται όμως πίσω από αυτόν τον 63χρονο σπεσιαλίστα του εγκλήματος κρυβόταν μια βασανισμένη ψυχή, ένας αδύναμος χαρακτήρας που αποφάσισε να βάλει τέλος στη ζωή του. Την Κυριακή το πρωί στο νησί Μπεντίκ, στη Βρετάνη, που ο ίδιος αγόρασε προς 2,5 εκατ. ευρώ το 2010 και το επένδυσε τοποθετώντας ηχεία έως και στους βράχους για να ηρεμεί με τον αγαπημένο του Βέρντι, ο Μετζνέρ βρέθηκε νεκρός∙ δίπλα του ένα σημείωμα.
Οι πρώτες ενδείξεις συγκλίνουν στο ενδεχόμενο της αυτοκτονίας. Για κάποιον λόγο, όμως, που ακόμη δεν έχει γίνει γνωστός, οι γαλλικές Αρχές ανακρίνουν και τον Αλεξάντρ Ντεσπαλιέ, έναν ποπ σταρ που αντιμετωπίζει κατηγορίες για φόνο εκ προμελέτης και με τον οποίο ο Μετζνέρ είχε δεσμό για πέντε χρόνια.
Οι απόψεις πάντως των ανθρώπων που έτυχε να γνωρίσουν από κοντά ή να συνεργαστούν με τον διάσημο γάλλο δικηγόρο διίστανται. Ο Νοριέγκα, για παράδειγμα, έπεσε από τα σύννεφα όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του. «Ο τρόπος που πέθανε», σχολίασε, «δεν συνάδει με την προσωπικότητά του». Ο Ντένις Ρόμπερτ, επίσης, ένας βρετανός δημοσιογράφος που είχε πάρει συνέντευξη από τον Μετζνέρ πριν από 20 χρόνια θέλοντας να φτιάξει το πορτρέτο ενός «ομοφυλόφιλου, καπνιστή, εραστή της Βρετάνης, με μυαλό κοφτερό όπως ο σουγιάς του ναυτικού», δεν εξεπλάγη καθόλου. «Μιλούσαμε με την κάμερα ανοιχτή», διηγείται ο Ρόμπερτ στους «Τάιμς» του Λονδίνου. «Ηταν μια καλή συνέντευξη ώσπου, χωρίς προειδοποίηση, κύλησε ένα δάκρυ. Και έπειτα ένα ακόμη και μετά ξέσπασε σε κλάματα σαν μωρό. Μου έλεγε ότι είναι μπερδεμένος και ότι στην πραγματικότητα αυτό που ήθελε από τη ζωή του είναι να γίνει ναυτικός και να ταξιδεύει στη θάλασσα». Η συνέντευξη τελείωσε άδοξα, με τον Μετζνέρ να ικετεύει τον Ρόμπερτ να κόψει αυτές τις σκηνές από τη συνέντευξη.
Γιος φτωχών αγροτών από τη Νορμανδία, ο Μετζνέρ αυτοχαρακτηριζόταν «προϊόν της αυστηρής προτεσταντικής εκπαίδευσης». Για την προσωπική του ζωή απέφευγε να μιλάει. Οταν τον ρωτούσαν πώς αποφάσισε να υπηρετήσει τη νομική επιστήμη, επικαλούνταν τον Κάφκα που τον επηρέασε πολύ, αλλά και μια ιστορία που διάβασε όταν ήταν νέος σε μια τοπική εφημερίδα και κυριολεκτικά τον σημάδεψε: «Επρόκειτο για έναν βοσκό καταδικασμένο σε θάνατο, ο οποίος δεν μπορούσε να εξηγήσει σε κάποια κατανοητή γλώσσα την αθωότητά του. Κάπως έτσι θέλησα να γίνω ένας διερμηνέας για όσους έχουν δυσκολία να εκφραστούν ενώπιον του δικαστηρίου».
Αινιγματικές απαντήσεις
Σε ερώτηση γιατί θέλει να πουλήσει το νησί του, ο Ματζνέρ είχε δηλώσει αινιγματικά πως θα έβρισκε τον εαυτό του «ακόμη μακρύτερα στη θάλασσα».