«Προσπαθώντας να ξεχάσει τη ζωή του ως πολεμιστή, ο Τζον Ράμπο ζει πλέον σε έναν βουδιστικό ναό στην Ταϊλάνδη. Οταν λοιπόν ο φίλος του, ο συνταγματάρχης Σαμ Τράουτμαν, του ζητάει να συμμετάσχει σε μια αποστολή στο Αφγανιστάν που βρίσκεται υπό την κατοχή των Σοβιετικών από το 1979, ο Ράμπο αρνείται. Ο Τράουτμαν ξεκινά για την αποστολή μόνος του. Τον αιχμαλωτίζουν όμως και βασανίζεται από τον συνταγματάρχη Ζάισεν. Οταν ο Ράμπο μαθαίνει τα νέα, αποφασίζει να φύγει για Αφγανιστάν».
Είναι το στόρι του «Ράμπο 3». Είναι η μοίρα που ονειρεύεται ο Νικολά Σαρκοζί. Λίγη φαντασία: το γραφείο του στο Παρίσι, εκεί όπου δέχεται τους επισκέπτες του, συγγραφείς και ιστορικούς, αθλητές και βιομηχάνους, είναι ο βουδιστικός ναός. Ο πόλεμος που θέλει να ξεχάσει είναι αυτός που έδωσε με όλο του το είναι, αγνοώντας το δευτερεύον μέτωπο των επικρίσεων, εναντίον της ανεργίας, υπέρ της ανάπτυξης. Στον ρόλο του συνταγματάρχη Τράουτμαν, οι στρατηγοί της Σαρκοζίας – Ορτφέ, Γκεάν, Εστροζί, Μορανό… Συνασπισμένοι πλέον σε έναν σύλλογο μνήμης, αποφασισμένοι να διατηρήσουν ζωντανή τη φλόγα του παλιού πολεμιστή, τον εκλιπαρούν να επιστρέψει. Το ίδιο κάνουν και οι μαγαζάτορες της γειτονιάς του, μια βόλτα σαν άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει: «Είναι άσχημα τα πράγματα, κύριε πρόεδρε. Επιστρέψτε, επιστρέψτε γρήγορα!». Δεν τους απαντά «όχι». Αλλά απλώς «δεν έχω διάθεση».
Ο Σαρκοζί δεν θέλει να ξαναπάρει τα όπλα. Αυτός ο πόλεμος δεν είναι πια δικός του. Κι έχει ήδη χυθεί πολύ αίμα. «Κοιτάξτε πώς μου συμπεριφέρθηκαν! Για να μην υπολογίσω τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν στη γυναίκα μου. Που της απαγορεύτηκε το τραγούδι για πέντε χρόνια». Τελευταία στιγμή αποφασίζει να αποσιωπήσει τους νυχτερινούς εφιάλτες και το μετατραυματικό στρες. «Θα έρθει όμως δυστυχώς μια στιγμή όπου το ερώτημα δεν θα είναι πλέον «Εχετε διάθεση;» αλλά «Εχετε επιλογή;»». Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μπορέσει να συνεχίσει να λέει: «Είμαι ευτυχισμένος, συνοδεύω την κόρη μου στο σχολείο και δίνω διαλέξεις ανά τον κόσμο». Σε αυτή την περίπτωση, θα αναγκαστεί να επιστρέψει. «Οχι από επιθυμία. Από αίσθημα καθήκοντος. Μόνο γιατί πρόκειται για τη Γαλλία». Ο Κόκκινος (βλ. Ροζ) Στρατός βασανίζει ήδη την ανάπτυξη. Σαν κακό σίκουελ, ο Ράμπο μπορεί να επιστρέψει.