[Ορκοι πίστης] Πρόταση σε πάρτι – έκπληξη

Η ιστορία τους άρχισε πριν από μια πενταετία περίπου, όταν η Βικτωρία περνούσε από συνέντευξη στην εταιρεία όπου εργάζεται και σήμερα. Τότε ήταν και η πρώτη φορά που την είδε ο Μιχάλης καθώς εκείνος δούλευε ακριβώς απέναντι. Υστερα από λίγο καιρό και ενώ η Βικτωρία πήρε τη δουλειά, έγινε και η πρώτη γνωριμία.

Χρειάστηκε ένας χρόνος για να πλησιάσει ο ένας τον άλλον, γιατί εκείνη την εποχή βρίσκονταν και οι δύο σε σχέση. Βέβαια η έλξη υπήρχε, αλλά κανείς δεν έκανε το πρώτο βήμα. Επειτα από καιρό και ενώ είχαν πλέον χωρίσει από τους πρώην συντρόφους τους, ο Μιχάλης αποφάσισε να κάνει την αρχή και της ζήτησε να βγουν ραντεβού. Πρώτα πήγαν για καφέ στον Πειραιά, μετά στη Γλυφάδα και κατέληξαν για ποτό στον Κορυδαλλό μέχρι τα ξημερώματα. Μέσα από τη συζήτηση κατάλαβαν αμέσως ότι ήταν πλασμένοι ο ένας για τον άλλον. Κανείς όμως δεν τολμούσε να το πει δυνατά, αφού δεν ήθελαν να δώσουν – καθώς ήταν ακόμα πολύ νωρίς –  υποσχέσεις αιώνιας πίστης και αφοσίωσης.

Κάπως έτσι κύλησαν δύο χρόνια μιας ξεχωριστής σχέσης, όπου ανακάλυψαν τα κοινά τους ενδιαφέροντα. Αγάπη για τα ταξίδια, τις εκδρομές, ίδιες προτιμήσεις στη μουσική και το φαγητό και μεγάλη αγάπη για τη θάλασσα. Ο Μιχάλης κατάγεται από την Αβυθο (Ακολη), ένα πολύ όμορφο παραθαλάσσιο χωριό στο Αίγιο, και η νύφη, παρά το ότι γεννήθηκε στην Αθήνα, έχει νησιώτικη καταγωγή. Η μητέρα της είναι από την Κρήτη και ο πατέρας της από τη Μυτιλήνη.

Αφού λοιπόν πέρασε ο καιρός και γνωρίστηκαν οι γονείς τους, ο Μιχάλης άρχισε να σκέφτεται το ενδεχόμενο του γάμου. Είχε κλείσει άλλωστε τα 33 και η Βικτωρία τα 28. Ηταν ήδη δύο χρόνια μαζί, οπότε ήταν σίγουρος για την επιλογή του. Η Βικτωρία όμως είχε κάποιους ενδοιασμούς. Πίστευε ότι η σχέση τους δεν είχε ακόμη δοκιμαστεί στον χρόνο. Και έτσι, αφού δεν μπορούσε να την πείσει για επίσημους αρραβώνες, ο Μιχάλης σκέφτηκε κάτι διαφορετικό.

Ως εφευρετικός χαρακτήρας που είναι, σχεδίασε με τον μετέπειτα κουμπάρο τους να πάει στο πατρικό της και να τη ζητήσει σε γάμο χωρίς να γνωρίζει κανείς τίποτα. Βρήκε αφορμή τα γενέθλια της μητέρας της και πρότεινε να οργανώσουν ένα πάρτι – έκπληξη προς τιμήν της. Κανόνισαν λοιπόν τη συγκέντρωση στο σπίτι της νύφης και περίμεναν τη μητέρα της να γυρίσει από τη δουλειά.

Αφού είχαν όλοι μαζευτεί και τα πάντα ήταν έτοιμα για την έκπληξη, ο Μιχάλης κάλεσε τη Βικτωρία στο τηλέφωνο και της είπε πως δεν θα προλάβει να πάει εγκαίρως γιατί του έτυχε δουλειά και θα αργούσε. Εν τω μεταξύ η μητέρα της έφτασε και η έκπληξη έγινε χωρίς τον Μιχάλη. Το πάρτι ξεκίνησε, έκοψαν την τούρτα και η βραδιά συνεχίστηκε εορταστικά. Κανείς δεν υποψιαζόταν τι επρόκειτο να συμβεί.

«Λίγο αργότερα χτυπάει το κουδούνι. Ανοίγω την πόρτα και βλέπω τους φίλους μας με κάμερες και φωτογραφικές μηχανές. Ευχήθηκαν για τα γενέθλια της μητέρας μου, ενώ στο τέλος μπήκε και ο Μιχάλης με γλυκά και λουλούδια στα χέρια. Εδωσε τις ευχές του στη μέλλουσα πεθερά του και ανακοίνωσε ότι έχει μια έκπληξη. Γύρισε λοιπόν στον πατέρα μου και του ζήτησε το χέρι μου. Μετά γονάτισε μπροστά μου και μου φόρεσε το δαχτυλίδι που είχε διαλέξει μόνος του. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη», λέει η Βικτωρία. Ολοι γελούσαν και χειροκροτούσαν. Ηταν μια πολύ ξεχωριστή βραδιά.

Από τότε άρχισαν πυρετωδώς οι ετοιμασίες του γάμου. Πρώτα έψαξαν για το κατάλληλο σπίτι και την επίπλωσή του. Μετά ήρθε η σειρά του νυφικού και του γαμπριάτικου κοστουμιού, που τελικά δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση όσο αρχικά νόμιζαν. Ευτυχώς, πολύ πιο εύκολα ήταν η επιλογή του στολισμού της εκκλησίας, που επιμελήθηκαν ο Χάρης και η Σοφία Ροδίτη, και το να βρουν τον φωτογράφο, που ήταν ο Γιάννης Γκουτζουρής. Αμέσως κατάλαβαν ότι το αποτέλεσμα της δουλειάς τους θα τους ικανοποιούσε απόλυτα. Ο Μιχάλης ντύθηκε στο καινούργιο τους σπίτι μαζί με τους φίλους του και συγγενείς που ανέλαβαν να τον ξυρίσουν και να τον ντύσουν γαμπρό. Η Βικτωρία ετοιμάστηκε στο πατρικό της με τις φίλες της. Ολες έγραψαν στο νυφικό παπούτσι τα ονόματά τους για να πάρουν και αυτές σειρά κατά το έθιμο. Μόλις η νύφη έφθασε στην εκκλησία και αντίκρισε τον γαμπρό, ήταν σαν να σταμάτησε ο χρόνος και να υπήρχαν μόνο οι δυο τους.

Οι φωτογραφίες, σύμφωνα με την επιθυμία της νύφης και σε συνδυασμό με την εφευρετικότητα του φωτογράφου, έγιναν σε μια παιδική χαρά. Το γλέντι στον χώρο της δεξίωσης κράτησε μέχρι το πρωί και η επόμενη μέρα τους βρήκε να ανοίγουν δώρα και να ετοιμάζουν βαλίτσες για το ταξίδι του μέλιτος που ήταν μια εβδομάδα στο Παρίσι.

Ελπίζουν και εύχονται να δημιουργήσουν μια σωστή οικογένεια και να παραμείνουν αγαπημένοι. Η Βικτωρία λέει πως όταν κοιτάζει τις φωτογραφίες του γάμου της, θυμάται μια συζήτηση που είχαν κάνει με τον Μιχάλη τις πρώτες μέρες που ήταν μαζί. Εκείνος την είχε ρωτήσει αν στις προηγούμενες σχέσεις της είχε αισθανθεί ότι δίπλα της έχει τον άνδρα της ζωής της. Εκείνη του είχε απαντήσει πως ο άνδρας της ζωής της θα είναι αυτός που θα παντρευτεί. Αργότερα της αποκάλυψε πως από μέσα του ευχήθηκε να είναι εκείνος. Τελικά τα κατάφερε!