Ορια, τώρα

Εχει τη σημασία του το γεγονός ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ανέγνωσε σωστά το μήνυμα του συνεδρίου του κόμματος. Ή τουλάχιστον ένα μέρος του μηνύματος. Αυτό που εκπέμφθηκε σε όλους τους τόνους από το συνέδριο, ότι δηλαδή η χώρα θα πρέπει πλέον να απεμπλακεί από τη μετρολογία που επιβάλλει η τρόικα και να αναζητήσει  την ανάπτυξη. Με την έννοια αυτή, δεν προξενεί έκπληξη το γεγονός ότι ο κ. Βενιζέλος κατά την συνάντησή του με την τρόικα προχθές Πέμπτη ξεκαθάρισε ότι οι Ελληνες δεν αντέχουν άλλα μέτρα λιτότητας. Και ότι παράλληλα κάλεσε τους εκπροσώπους των δανειστών να βρουν τρόπους χρηματοδότησης προγραμμάτων για την ενίσχυση των ανέργων και τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης.

Η αναγκαιότητα μέτρων για τον περιορισμό της ανεργίας είναι πλέον επιτακτική ανάγκη για τη χώρα η οποία στα τρία χρόνια των Μνημονίων το μόνο που κάνει είναι να μετράει ανέργους, και ειδικά νέους, οι οποίοι αθροίζονται στον μεγάλο κατάλογο που προκάλεσαν τα Μνημόνια και η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική.

Ομως πρέπει πια να ξεφύγουμε από αυτό και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ που εισέπραξε την έντονη αντίδραση των συνέδρων την περασμένη εβδομάδα στη στάση που κρατάει το ΠΑΣΟΚ στο πλαίσιο της κυβέρνησης το έχει αντιληφθεί πλέον πλήρως.

Αν μάλιστα αντιληφθεί και κάνει και τις αναγκαίες κινήσεις για την απεμπλοκή του ΠΑΣΟΚ από κορυφαίες πολιτικές επιλογές της Νέας Δημοκρατίας, είναι βέβαιο ότι το κόμμα θα έχει καλύτερη πορεία στη συνέχεια. Αλλιώς θα ρυμουλκείται στο όνομα της  κυβερνητικής σταθερότητας σε νεοφιλελεύθερες επιλογές με τις οποίες όχι μόνο δεν συμφωνεί αλλά προφανώς δεν έχει και σχέση. Είναι, θεωρώ, αναγκαίο πλέον να οριοθετηθεί και προς τα δεξιά του τόσο σαφώς όσο έχει οριοθετηθεί προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ – ασφαλώς με τη βοήθεια και του τελευταίου που τον έχει στοχοποιήσει και συνεχώς τού επιτίθεται…