Ταλέντα στη βιτρίνα

Τα οικονομικά αποτελέσματα που έγιναν γνωστά για τις ομάδες της Σούπερ Λίγκας επιβεβαιώνουν ότι οι περισσότερες έχουν μπόλικο δρόμο να διανύσουν προκειμένου να μπουν σε τροχιά εξυγίανσης.
Με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός ακολουθεί καλό μονοπάτι και ο ΠΑΟΚ βρήκε γεμάτο πορτοφόλι, από τους ισχυρούς το πρόβλημα πάει κατευθείαν στον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ. Πώς αντιδρούν και τι σκέφτονται να κάνουν; Ισως δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτές τις δύο ομάδες ακούγεται όλο και περισσότερο πως οι ποδοσφαιριστές τους έχουν μπει στο μάτι ατζέντηδων. Τόσο καλή πορεία πραγματοποιούν και τέτοια «χρυσά» ταλέντα διαθέτουν; Ασφαλώς και όχι. Απλώς, οι ατζέντηδες έχουν βρει πρόσφορο έδαφος και απλώνουν τα δίχτυα τους. Θα λέγαμε ότι οι ελληνικές εταιρείες έκαναν νεύμα στην ευρωπαϊκή αγορά ώστε να δείξουν πως οι παίκτες τους είναι διαθέσιμοι και προς πώληση. Φυσικά, όχι με τα ποσά που ακούγονται, γιατί αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός. Αλλά και με λιγότερα, οι ομάδες είναι διατεθειμένες να ξεφορτώσουν, να πάρουν χρήματα, να τακτοποιήσουν εκκρεμότητες και να προωθήσουν τη νέα γενιά μήπως και ξεπεταχθεί και εκεί κάποιο αξιόλογο παικτάκι. Υπάρχει, ωστόσο, μια ακόμη μέθοδος, αυτή που ακολουθεί η ΑΕΚ. Στα Σπάτα βάζουν στη ζωή τους ανθρώπους που τους βοηθούν να αγοράσουν ποδοσφαιριστές, τον Κατίδη ή τον Ανάκογλου για παράδειγμα, και με τους οποίους χτίζουν μια οικονομική σχέση. Ο εξωδιοικητικός παράγοντας βοηθά να γίνει μια μεταγραφή και αποκτά δικαιώματα μεταπώλησης του παίκτη ή έχει λόγο ακόμη και στα τηλεοπτικά δικαιώματα. Σύνηθες ή όχι, νόμιμο ή μη, γίνεται και αποτελεί μια πραγματικότητα. Στο τέλος, ένα γκρουπ ποδοσφαιριστών μπορεί να είναι μια υποομάδα μέσα στην ίδια την ομάδα και να έχει «αφεντικό» ατζέντη ή τον άνθρωπο με το χρήμα. Μια λύση ανάγκης, ώστε να δυναμώσει η ομάδα, να αποκτήσει οντότητα και να ξεπεράσει τον σκόπελο.
Για το μέλλον, έχει ο Θεός. Αλλά για τις ελληνικές ΠΑΕ ισχύει το «τώρα» και το πώς θα πάρουν ανάσα και αδειοδότηση.