[Ανάλυση] «Κοντά κι αγαπημένοι» – με την τρόικα

ΚΡΑΤΑ τους φίλους σου κοντά και τους εχθρούς σου ακόμη πιο κοντά. Ισχύει και για τους τροϊκανούς; Υποτίθεται – στα χαρτιά – ότι οι εκπρόσωποι των δανειστών μας είναι εδώ για καλό. Η ξένη βοήθεια επέτρεψε στη χώρα να αποφύγει τη χρεοκοπία και την κρατάει στον ίσιο δρόμο. Ωστόσο, από πολιτική σκοπιά, η πολλή συνάφεια με την τρόικα δεν κάνει καλό. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε χρεώσει τους τροϊκανούς στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ως υπουργός Οικονομικών, πέταξε την τρόικα έξω από το γραφείο του. Ο Φώτης Κουβέλης αρνείται να δει την τρόικα.

Είναι ο Αντώνης Σαμαράς που κάνει τη διαφορά. Εβλεπε τους τροϊκανούς ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν στηλίτευε το Μνημόνιο στα περάσματά του από το Ζάππειο. Τους βλέπει και ως Πρωθυπουργός. Γιατί; Εν μέρει γιατί πρέπει να έχεις τους εχθρούς ακόμη πιο κοντά. Εν μέρει και γιατί αυτή είναι η μέθοδος Σαμαρά. Ο Πρωθυπουργός κερδίζει πάντα στην προσωπική επαφή. Είναι από τα ατού της πολιτικής του προσωπικότητας. Και το κέρδος είναι ήδη εμφανές στην Ευρώπη – ιδίως δε στη Γερμανία. Ειδικά σε ό,τι αφορά τους τροϊκανούς, οι συναντήσεις με τον Σαμαρά έχουν τακτικό όφελος. Οταν βλέπεις τον Πρωθυπουργό δεν μπορείς να πεις ότι το μήνυμά σου δεν περνάει. Ή ότι δεν εισακούεσαι. Ή ότι δεν σου δίνουν σημασία. Ή ότι η χώρα δεν προσπαθεί. Αν η κυβέρνηση κατάφερε να περάσει απρόσκοπτα τους έξι μήνες που χρειάστηκαν για να εκταμιευθεί η δόση που δόθηκε τελικά τον Δεκέμβριο – ε, αυτό έχει να κάνει και με το «κοντά κι αγαπημένοι» που επέλεξε το Μαξίμου σε σχέση με την τρόικα. Σε όλα αυτά βοηθά βεβαίως και η άνεση επαφής, που είναι στοιχείο της προσωπικότητας και του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.

Ολα αυτά θα επαρκούσαν να εξηγήσουν γιατί ο Σαμαράς βλέπει την τρόικα. Υπάρχουν όμως και πρόσθετοι λόγοι. Φίλα προσκείμενα στην Ελλάδα πρόσωπα των Βρυξελλών έχουν κατ’ ιδίαν δώσει κάποιες συμβουλές στην κυβέρνηση. Αυτές αφορούν το Μνημόνιο. Εχει λοιπόν εξηγηθεί ότι αυτό δεν μπορεί να χαλαρώσει συνολικά μέσα από γκράντε αναδιαπραγμάτευση. Αυτό θα χαλαρώσει από το ένα τρίμηνο στο άλλο. Είναι κάτι που γίνεται μέσα από την αξιολόγηση και την επικαιροποίηση που προβλέπει η εφαρμογή του. Αν, ας πούμε, η χώρα πηγαίνει καλά, άρα έχει θετικό μέρισμα, ή η ύφεση παραείναι βαθιά και το πράγμα δεν αντέχεται, τότε μπορεί να γίνουν προσαρμογές. Η διακριτική σύσταση εκ Βρυξελλών είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο λειτουργούν συχνά οι Ευρωπαίοι. Χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά με ουσιαστικές παρασκηνιακές κινήσεις.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σαμαράς έχει εξασφαλίσει παραπάνω πράγματα για τη χώρα. Η δόση του Δεκεμβρίου ήταν τελικά τζάμπο και ξεπέρασε τα 50 δισ. Αυτό όμως ήρθε σιγά σιγά, μέσα από συνεχείς επαφές και διαρκείς συνεννοήσεις. Η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση της οικονομίας έχει περιέλθει σε σημείο που να χρειάζονται κάποιες ανάσες. Αυτές διεκδικεί επίμονα αλλά και προσεκτικά ο Πρωθυπουργός, με επιχείρημα όχι μόνο την ανάγκη να επανέλθει η ανάπτυξη αλλά και την εξάντληση των αντοχών της ελληνικής κοινωνίας. Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Σαμαράς είναι ένας Πρωθυπουργός που μπορεί να μην έχει την ανάγκη να μονοπωλεί το προσκήνιο. Ξέρει όμως τη σημασία που έχει η ενεργοποίησή του στο παρασκήνιο.