Ενα μάθημα ζωής

Είναι, όντως, οξύμωρο. Η Μπαρτσελόνα κατακτά τον ευκολότερο τίτλο της ιστορίας της στην Ισπανία, αλλά κινδυνεύει να τελειώσει τη σεζόν χωρίς χαμόγελα. Εξω από το Κύπελλο και με την πλάτη στον τοίχο στις αναμετρήσεις με τη Μίλαν.
Ωστόσο, αυτή η Μπαρτσελόνα που καιρό τώρα δεν προσφέρει τα γνωστά μαθήματα ποδοσφαίρου, δίνει κάτι σημαντικότερο: μάθημα ζωής σε έναν σκληρό και απάνθρωπο, ώρες ώρες, κόσμο. Στη Βαρκελώνη έχουν στρέψει την προσοχή τους στον άνθρωπο. Εκεί δίνουν βάση, αυτός είναι η πρώτη τους σκέψη και για τον λόγο αυτό διαφέρουν από τα υπόλοιπα κλαμπ που λειτουργούν αμιγώς επαγγελματικά.Τι είπε πρόσφατα ο πρόεδρος της Μπαρτσελόνα, ο Σάντρο Ροσέλ; Πως προτεραιότητα για την ομάδα, κάτι πάνω από τους τίτλους είναι να αναρρώσει και να επιστρέψει υγιής στην ομάδα ο Τίτο Βιλανόβα. 
Και πρόσθεσε πως δεν είναι το τέλος του κόσμου ένας ενδεχόμενος αποκλεισμός από το Τσάμπιονς Λιγκ. Ενας τίτλος λιγότερος, ένας περισσότερος, μικρότερη σημασία έχει από την ανθρώπινη ζωή. Αυτή είναι αδιαπραγμάτευτη. Στη Βαρκελώνη εστιάζουν στη μάχη του Βιλανόβα, όχι στη μάχη με τους Ιταλούς. 
Είναι γεγονός πως η ασθένεια, η περιπέτεια του Τίτο Βιλανόβα έχει αποσυντονίσει την Μπαρτσελόνα. Την κατά πολλούς καλύτερη ομάδα του κόσμου. Μοιάζει λες και το ρολόι είναι ξεκούρδιστο. Ετσι, ο πρόεδρος φροντίζει κάθε τρεις και λίγο να δίνει τον τόνο, να θυμίζει παντού τι πρεσβεύει ο σύλλογος, να εξηγεί τη στάση του που δείχνει σταθερή και ανεξάρτητη από τα στραβοπατήματα. Οι παίκτες πρέπει να διώξουν το άγχος, να βρουν την ηρεμία τους. Το πλάνο παραμένει ίδιο, με ή χωρίς Βιλανόβα. Γιατί η Μπαρτσελόνα, παραπάνω και από ομάδα τίτλων, είναι ομάδα ηθικών αξιών. Κάποιοι προσπερνούν το ανθρώπινο στοιχείο. Οι Mπλαουγκράνα όχι. Και το κάνουν χωρίς να υπολογίζουν το τίμημα, δίχως να σκέφτονται προκρίσεις, τρόπαια και αθλητικά ραντεβού.