e-mail

Το «εθνικό», ολοδικό μας καρα-βριστήρι

Αγαπητή Φοίβη, καλημέρα.

Σου γράφω στον απόηχο της συζήτησης στη Βουλή, που την παρακολούθησα με σκοπό να ενημερωθώ για το «αγροτικό ζήτημα», όπως είχε ζητήσει η μείζων αντιπολίτευση.

Με την ευκαιρία, για άλλη μια, πολλοστή, φορά άναψα νοερά ένα κεράκι στη μνήμη των γονέων μας που με προσωπικές θυσίες αποφάσισαν και φρόντισαν «να μάθουμε γράμματα για να γίνουμε καλοί και χρήσιμοι άνθρωποι», παραμερίζοντας τις σχεδόν ανυπέρβλητες οικονομικές δυσκολίες. Αλλο ένα μεγάλο κεράκι άναψα στη μνήμη των δασκάλων μας στα δημόσια ελληνικά σχολεία, που με πενιχρό μισθό αλλά με άσβεστη στην καρδιά και τη φλόγα του καθήκοντος και της ανιδιοτέλειας, μας μύησαν στα υπέροχα μυστήρια της ελληνικής παιδείας και μας πότισαν με την αγάπη για τη γλώσσα, «που μας έδωσαν την ελληνική».

Μας δίδαξαν τη γλώσσα μας, το περιεχόμενο και την έννοια των λέξεων, το πρέπον ύφος και το ήθος στη χρήση, στην εκφορά, στην προφορά και στη γραφή της.

Ακούγοντας τις τοποθετήσεις των αρχηγών της μείζονος και ορισμένων της ελάσσονος αντιπολίτευσης, όχι μόνο μελαγχόλησα αλλά και εξοργίσθηκα για το (ανύπαρκτο) επίπεδο παιδείας των ανθρώπων που φιλοδοξούν να (μας) κυβερνήσουν, μεταχειριζόμενοι τα όποια θεμιτά και αθέμιτα λεκτικά μέσα.
Η ιδεολογία τους είναι κάτι που αφορά τους ίδιους. Φοβάμαι όμως ότι δεν μας κάνουν ούτε κατ’ ελάχιστον κοινωνούς της, με τη δυσνόητη, προκλητικά άσχημη γλώσσα που χρησιμοποιούν για τις όποιες (μη) πολιτικές θέσεις τους.

Πρέπει να πέρασαν νύχτα έξω από τα σχολεία και να πήραν τα όποια απολυτήρια και πτυχία. Ή, εάν φοίτησαν, πιθανόν να είχαν δασκάλους οργανωμένους στις ομοσπονδίες ΔΟΕ και ΟΛΜΕ και πανεπιστημιακές οργανώσεις κ.λπ., που λειτουργούν σήμερα στο πλαίσιο των συνδικαλιστικών ελευθεριών που απλόχερα εξασφάλισε η Μεταπολίτευση. Οργανώσεις που συχνά προτρέπουν τα μέλη τους να μη διδάσκουν τα μαθήματα στο σχολείο, αλλά το διάβασμα και τα ιδιαίτερα μαθήματα από τους ίδιους στο σπίτι, γιατί ο μισθός τους ίσα που τους φθάνει να πολιτικολογούν εντός και εκτός αιθούσης για θέματα που χειρίζεται η εκάστοτε κυβέρνηση, την οποία κατακεραυνώνουν αδιακρίτως.

Αλλιώς δεν εξηγείται οι εν λόγω αρχηγοί να μη γνωρίζουν την έννοια και την σοβαρότητα των λέξεων, των χαρακτηρισμών και των φράσεων που εκτόξευαν αγχωμένοι, αλαζόνες, αλαλάζοντες και επαναλαμβανόμενοι, προς συμπολίτευση και αντιπολίτευση, επευφημούμενοι από τους βουλευτές του κόμματός τους, μεταξύ των οποίων και καθηγητές όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων.

Αραγε έμαθαν ποτέ ή γνωρίζουν την έννοια, τη σημασία και τη βαρύτητα / ελαφρότητα των λέξεων ή φράσεων «αναξιόπιστος, προδότης, πουλημένος, ψεύτης ολκής, προστάτης ξένων συμφερόντων, φεύγει σαν λαγός, απομονωμένος, άφαντος και τεμπέλης Πρωθυπουργός, απών από την κοινοβουλευτική διαδικασία, σωματοφύλακας του Πρωθυπουργού, ανάξια λόγου, αναξιόπιστη, δεκανίκι της Δεξιάς, κοροϊδία των αγροτών, καταστροφή / εγκατάλειψη της γεωργικής παραγωγής, υποταγή στα άνομα συμφέροντα των δανειστών, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, κατευθυνόμενοι διεθνείς διαγωνισμοί για ιδιωτικοποίηση…»;

Γνωρίζουν επίσης και την έννοια πλήθους άλλων λέξεων και φράσεων, σχεδόν επιπέδου καταγωγίου, που εκστομίσθηκαν ενώπιον ολόκληρου του ελληνικού λαού, που περίμενε υπομονετικά ενημέρωση σε καίρια θέματα, στη σημερινή δύσκολη συγκυρία;

Με αυτή τη γλώσσα επιχειρούν να μας μεταδώσουν την πολιτική και την ιδεολογία τους; Αν δεν γνωρίζουν την ελληνική και τον πολιτισμό που αυτή καλλιεργεί, ας ξαναπάνε στο σχολείο, παραιτηθούν – δεν παραιτηθούν από βουλευτές!

Αν γνωρίζουν αυτή τη γλώσσα και την ανυπέρβλητη ομορφιά της και τη βιάζουν δημοσίως, ντροπή τους!

Για το απαράδεκτο υβρεολόγιο από τα κοινοβουλευτικά έδρανα είχε μεγάλη ευθύνη και το προεδρείο. Γνωρίζω ότι υπάρχει κανονισμός που δίδει δικαίωμα στον προεδρεύοντα να επαναφέρει στην τάξη όσους απαξιώνουν με τον λόγο, τη συμπεριφορά και την εμφάνισή τους την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Γιατί δεν τον εφάρμοσαν και γιατί δεν τολμούν να τον εφαρμόζουν κάθε φορά που δημιουργούνται παρόμοιες καταστάσεις (μάλιστα παρουσία μαθητών στα θεωρεία της Βουλής) από μαινόμενους βουλευτές και από ορισμένους ανεγκέφαλους πατριώτες, αριστερής ή και προοδευτικής ή και εθνικιστικής σκέψης;

Τελικά, έπειτα από πεντάωρη ενημέρωση από την κυβέρνηση και απαράδεκτη ανταλλαγή ύβρεων και ψευδών ειδήσεων από την αντιπολίτευση κοιμηθήκαμε άλλη μια φορά ανήσυχοι για την κακή μας μοίρα. Συγχρόνως αγανακτισμένοι, γιατί αυτοί (οι πολλοί ή λίγοι) αγράμματοι και απολίτιστοι βουλευτές της αντιπολίτευσης – που ψηφίστηκαν, θεωρώ, και από ένα υγιές τμήμα του ελληνικού λαού – αδυνατούν να μας εκπροσωπούν επάξια. Και δεν τολμούν ακόμη και να διατυπώσουν κριτική και πρόταση που θα μπορούσε να συμβάλει θετικά στην έξοδο από την κρίση.

Και κάτι χειρότερο: δεν τους νοιάζει να δυσφημούν τη χώρα μας στα μάτια όλης της οικουμένης με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν δημόσια και ιδιωτικά!

Με εκτίμηση, Αγγελική Τσάτσου

Οπως άδει και ο Φοίβος Δεληβοριάς, αγαπητή Αγγελική, «υπάρχει μια σκοτεινή κοιτίδα στο έθνος / που δύναται λεοντόκαρδα ν’ αντιπαρατεθεί / στους έξωθεν κινδύνους / σε Φράγκους κι Αγαρηνούς. / Και αυτή είναι η ελληνική υβρεοποιία…». Βοήθειά μας!