Ασπρόμαυρο διαμάντι

Σαν τις εικόνες πρωταγωνιστών που έχουν χαθεί από καιρό. Γιατί αυτό που τελικά προκύπτει δεν είναι κάποιος που ζει για πάντα, αλλά μια εικόνα παγιδευμένη, μια κίνηση καταδικασμένη να επαναλαμβάνεται μέχρι την τελική φθορά. Και πολλές φορές αυτή η κίνηση κρύβει μια ποίηση εντελώς δική της, που κανένας σκηνοθέτης σήμερα δεν θα μπορούσε να αναπαραγάγει. Κανένας, εκτός από τον Μιγκέλ Γκομέζ του υπέροχου «Χαμένου Παράδεισου», που βγαίνει σε μία αίθουσα αυτή την εβδομάδα.

Στο επίκεντρο μια ομάδα χαρακτήρων που ενώνονται από… τη μοναξιά τους. Μια συνταξιούχος περνά τον χρόνο της προσπαθώντας να απαλύνει τους καημούς των άλλων, ώσπου γνωρίζει την ηλικιωμένη γειτόνισσά της – για να οδηγηθούμε στην ερωτική ιστορία αυτής και του Βεντούρα που συνέβη στην Αφρική, στους πρόποδες του όρους Ταμπού.
Εκεί το φιλμ απογειώνεται. Σκεφτείτε ότι από τη μέση έως το φινάλε του ασπρόμαυρου (και βραβευμένου στο περυσινό Φεστιβάλ Βερολίνου) φιλμ δεν ακούγεται ούτε ένας διάλογος, παρά μόνο η αφήγηση του Βεντούρα που με δάκρυα στα μάτια θυμάται την ομορφότερη ερωτική ιστορία που κατέγραψε το σινεμά του 21ου αιώνα. Αλήθεια, δεν υπερβάλλω. Βλέπετε, οι χαμένες αγάπες μοιάζουν και αυτές με το σινεμά, έτσι όπως βαράμε σκοπιά στη μηχανή προβολής επαναλαμβάνοντας αδιάκοπα τις πιο συγκινητικές τους σεκάνς. Ωσπου να «κάψουμε» το φιλμ. Ή να τις κερδίσουμε ξανά.
Βαθμοί: 9

Ταινιάρα από τη Δανία
«Πειρατεία στον Ωκεανό». Χίλιες φορές να προσπαθήσουν όλοι οι Μάικλ Μπέι της χολιγουντιανής μηχανής, ένα «Kapringen» δεν θα μπορέσουν να στήσουν. Μη γελάτε με τον ξένο τίτλο, δεν είναι σοκολατάκι, ταινία είναι. Και μάλιστα ταινιάρα. Ομάδα σομαλών πειρατών καταλαμβάνει φορτηγό πλοίο με δανέζικη σημαία που πλέει στον Ινδικό Ωκεανό απαιτώντας λύτρα. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας αναλαμβάνει τις διαβουλεύσεις. Ο χρόνος κυλά. Και ο θεατής βυθίζεται σε ένα σχεδόν βασανιστικό σασπένς, από αυτά που σε κρατούν βιδωμένο στο κάθισμά σου. Οι εύκολες λύσεις απαγορεύονται. Οι συμβάσεις ανατρέπονται. Και η τελευταία σεκάνς αφήνει πίσω της μια παράξενη μελαγχολία, και ας έρχεται μετά το τέλος του εφιάλτη. Από τον σκηνοθέτη του τηλεοπτικού «Borgen».
Βαθμοί: 8

Ντέιμον και Βαν Σαντ
«Η Γη της Επαγγελίας». Ο Ματ Ντέιμον φτάνει σε μικρή επαρχιακή πόλη αποφασισμένος να πείσει τους κατοίκους της να πουλήσουν τη γη τους στην πολυεθνική για την οποία εργάζεται. Εχει όμως να αντιμετωπίσει έναν περιβαλλοντολόγο, καθώς και τις δικές του ηθικές αναστολές. Κυλά σαν παραμύθι, αλλά αφελές δεν το βρήκα. Οι επισημάνσεις του είναι καίριες. Και έχει την τύχη να σκηνοθετείται από τον Γκας βαν Σαντ. Κάθε σκηνή μοιάζει με φιλμική άσκηση ύφους στην αβίαστη ομορφιά, ενώ ο Ματ Ντέιμον δίνει υπόσταση σε έναν όχι και τόσο πολυσύνθετο χαρακτήρα – ο άνθρωπος είναι κάτι παραπάνω από χαρισματικός. Το έξυπνο φινάλε μάς έπιασε απροετοίμαστους.
Βαθμοί: 7

Ανευρο θρίλερ
«Ξημέρωμα». Θρίλερ από την Αλβανία γυρισμένο στη Θεσσαλονίκη. Ο μικρός αδελφός ενός μετανάστη που ζει στην Ελλάδα φτάνει αποφασισμένος να βρει τον δρόμο του και καταλήγει στα δίχτυα της αλβανικής μαφίας. Ανά φάσεις θυμίζει το «Ακαριαίο κτύπημα» του Φατίχ Ακίν και, δυστυχώς, είναι εξίσου άνευρο σεναριακά. Κρίμα για τη ρεαλιστική σκηνοθετική γραφή, αλλά από το πρώτο τέταρτο ήξερα πώς θα εξελιχθεί το φιλμ. Καλές οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών, δυνατός και ο Αντώνης Καφετζόπουλος.
Βαθμοί: 4

Εφηβικό ποπ κορν
«Ομορφα πλάσματα». Ενας έφηβος ερωτεύεται παράξενη και ελαφρώς «κουνημένη» νεαρή, η οποία προκύπτει μάγισσα! Πανάκριβο και βασισμένο σε μια μπεστ σέλερ σειρά βιβλίων, η οποία διαβάζω ότι έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες σε όλον τον κόσμο. Πάντως, δεύτερη ταινία δεν βλέπω να γυρίζεται. Αφενός γιατί τούτο εδώ πάτωσε στο Αμέρικα, αφετέρου διότι πραγματικά στις δύο ώρες που διαρκεί είναι ζήτημα αν διασκέδασα ένα ημίωρο – όσο διαρκούν δηλαδή τα καλαμπουράκια του Τζέρεμι Αϊρονς και της Εμα Τόμσον. Κάπως πρέπει να ζήσουν κι αυτοί…
Βαθμοί: 3

Δυστυχώς, ναυάγιο
«Man at sea». Δεξαμενόπλοιο που ταξιδεύει για την Απω Ανατολή (όπου επιβαίνουν οι Αντώνης Καρυστινός και Θεοδώρα Τζήμου) περισυλλέγει από τη θάλασσα ομάδα μεταναστών από την Περσία. Κανένα λιμάνι δεν τους δέχεται. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Κι εμείς αναρωτιόμαστε συχνά τι συμβαίνει. Και στην πλοκή και στον συνήθως ικανότατο Κωνσταντίνο Γιάνναρη, ο οποίος εδώ μοιάζει με καπετάνιο σε καράβι που βυθίζεται.
Βαθμοί: 3