ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Η προσέλκυση επιστημόνων

Στάθης Κοσιονίδης

ΠΥΡΗΝΙΚΟΣ ΦΥΣΙΚΟΣ

Σε πρόσφατο ρεπορτάζ για τις νέες πανεπιστημιακές Αρχές η συμμετοχή καταξιωμένων ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού χαιρετίστηκε με διθυραμβικά σχόλια και διανθίστηκε με προσδοκίες για αναβάθμιση του επιπέδου των σπουδών. Τους εύχομαι και εγώ από ψυχής να τα καταφέρουν.
Υπήρξα και εγώ «έλλην επιστήμων του εξωτερικού». Γύρισα γιατί μαζί με άλλους ονειροπόλους, ρομαντικούς, τρελούς (διαλέγετε ό,τι προτιμάτε) θέλαμε να προωθήσουμε την Πυρηνική Φυσική στην Ελλάδα. Από τότε που ήρθα, όλοι οι κυβερνώντες ζητάνε σε τακτά διαστήματα και με έμφαση από τους έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού να παλιννοστήσουν για να προσφέρουν στην πρόοδο της Παιδείας, της διοίκησης, της οικονομίας ή σε ό,τι άλλο τους καίει εκείνη τη στιγμή. Δεν λαμβάνουν υπόψη τους όμως ότι μόλις περάσουμε τα σύνορα γινόμαστε έλληνες επιστήμονες του εσωτερικού, άρα δραχμοβόροι, συντεχνιακοί, ανίκανοι, άχρηστοι ή ό,τι άλλο αρνητικό μπορούν να πουν. Και βγαίνουν πάλι στα μπαλκόνια για να προσελκύσουν νέους σωτήρες.
Εύχομαι και πάλι από ψυχής οι νέες διοικήσεις να επιτύχουν. Αρχίζοντας με την απαίτηση σοβαρών αυξήσεων στον προϋπολογισμό των πανεπιστημίων που σήμερα δεν φτάνει ούτε για κιμωλίες. «Δει δη χρημάτων», όπως έλεγαν οι σοφοί πρόγονοί μας. Αμφιβάλλω όμως αν θα τα καταφέρουν, γιατί πιστεύω ότι εξακολουθεί να ισχύει αυτό που είχα γράψει («ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 18.8.2012): «Οσο λοιπόν η οικονομία παραμένει μεταπρατική θα συνεχίσει να τροφοδοτεί τις πρακτικές που δεν θα αφήσουν την Παιδεία να αναπτυχθεί αλλά και τη χώρα να ξεφύγει από τους δανειστές της».

Χώρα χωρίς μάρκετινγκ

Παύλος Μυλωνάς

Φοιτώ στη Σχολή Εμπορίας και Διαφήμισης Ιεράπετρας και θα ήθελα να εκφράσω τη στεναχώρια μου για τον δήμο και την κοινωνία της πόλης. Το νέο σχέδιο «Αθηνά» για την Παιδεία μόνο από την ονομασία του κρύβει τις έννοιες της στρατηγικής και του πολέμου. Στρατηγικές αποψίλωσης υπηρεσιών, οργανισμών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων πολεμώντας την οικονομία της πόλης αυτής όπως και άλλων.

Η κατάργηση των Σχολών Εμπορίας και Διαφήμισης σε όλη την Ελλάδα, όπως διατυμπανίζεται, ίσως προνοεί μελλοντικά μειώσεις του εμπορίου και της διαφήμισης γενικά σε ελλαδικό επίπεδο. Πρέπει να έχουν πολύ θράσος τελικά ή μεγάλη άγνοια οι κυβερνητικοί παράγοντες αυτής της χώρας όταν χιλιάδες φοιτητές του Τμήματος Εμπορίας και Διαφήμισης σε όλη την Ελλάδα ενσωματώνονται στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων. Είναι σαν να λέμε ότι το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ενσωματώνεται με το ΠΑΣΟΚ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δυνατόν; Μπακαλίστικες σκέψεις για μπακάλικους πολιτικούς τελικά. Πιστοποιημένα πλέον από την κυβέρνηση είμαστε χώρα χωρίς μάρκετινγκ!!! Αν η γνώση που προσπαθούμε να αποκτήσουμε δημιουργεί προβλήματα, τότε η άγνοια των πολιτικών σίγουρα δεν τα λύνει.

Συνεννόηση των κομμάτων

Γεώργιος Χατζηαθανασίου

ΓΙΑΤΡΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ

Οι πολιτικοί καβγαδίζουν. Πιστεύετε ότι κάποιος έχει δίκιο; «Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε». Το είπε (σε τίτλο έργου του) ο Λουίτζι Πιραντέλο, ο γνωστός ιταλός συγγραφέας, που πήρε βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1934. Πώς μπορείτε όμως να είστε τόσο σίγουροι για ό,τι νομίζετε; Μήπως πρέπει, ιδιαίτερα σε πολιτικά θέματα, να αρχίσουμε να λαμβάνουμε υπόψη μας και τα επιχειρήματα του συνομιλητή μας; Μήπως να είμαστε λιγότερο απόλυτοι; Αλλιώς θα καταντήσουμε να συζητάμε σαν βουλευτές από διαφορετικά κόμματα… Κρίμα να ρίξουμε τόσο χαμηλά το επίπεδο του διαλόγου!

Οι καιροί είναι δύσκολοι, υπάρχει φτώχεια και αδικία. Χρειάζεται επειγόντως στήριξη των οικονομικά ασθενεστέρων, προσπάθεια για ανάπτυξη της παραγωγικότητας και καταπολέμηση της διαφθοράς. Το τεράστιο κράτος δημιουργεί χρέη, μίζες και φόρους! Αν είχαμε μικρότερο Δημόσιο και περισσότερες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, το έλλειμμα θα μειωνόταν. Χρειάζεται ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, σωστή λειτουργία των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών και ευνοϊκό πλαίσιο για επενδύσεις. Θα βοηθούσε και η δημιουργία κινήτρων αποδοτικότητας για τους εργαζομένους, με σταδιακή βελτίωση στις αποδοχές τους (π.χ. επίδομα εξαρτώμενο από την απόδοση). Μέρος των φορολογικών εσόδων από μια ανερχόμενη ιδιωτική οικονομία θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τους μηχανισμούς κοινωνικής πρόνοιας.  

Η αλήθεια και οι εφικτές λύσεις συχνά είναι στο κέντρο… Οι ακραίες απόψεις δημιουργούν αδιέξοδα. Αν τα κόμματα αναζητούσαν λύσεις στο πλαίσιο μιας προσπάθειας εθνικής συνεννόησης, τότε θα υπήρχαν ελπίδες να ξεπεράσουμε την κρίση. Με συνεννόηση και όχι με τη σημερινή διχόνοια! Ασφαλώς, τα προβλήματα δεν είναι απλά. Οπως θα έλεγε ο Πιραντέλο, η πραγματικότητα δεν έχει μία μόνο όψη. Λέτε ότι έχω άδικο; Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε!

Η κατάργηση εφοριών

Τάκης Γ. Παπαδόπουλος

Προκύπτει ότι το υπουργείο Οικονομικών για να καλύψει τα κενά από τις συγχωνεύσεις των εφοριών σε παραμεθόριες, νησιωτικές και ορεινές περιοχές, καθώς και σε περιοχές στρατηγικής σημασίας, δημιουργεί πανελλαδικά Γραφεία Εξυπηρέτησης φορολογουμένων σε 99 πόλεις και κωμοπόλεις στα οποία εκχωρούνται και ορισμένες φορολογικές αρμοδιότητες.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τον δημοσιευόμενο κατάλογο επιλογής των Γραφείων, διαπιστώνεται ότι παραλείπεται η κωμόπολη Λιδορικίου Φωκίδας, στου οποίου η λειτουργούσα (ανελλιπώς από τον προπροηγούμενο αιώνα) Οικονομική Εφορία εξυπηρετούσε τους ορεσίβιους κατοίκους του Δήμου Δωρίδος, προτού συγχωνευτεί πρόσφατα με αυτήν την Αμφισσας.

Δεν γνωρίζουμε ποια κριτήρια πρυτάνευσαν ώστε να μη συσταθεί Γραφείο Εξυπηρέτησης φορολογουμένων στο Λιδορίκι, ενώ διαπιστώνεται ότι όπου προϋπήρχαν εφορίες και συγχωνεύθηκαν με όμορες, ιδρύθηκαν τέτοια Γραφεία στις αντίστοιχες πόλεις και κωμοπόλεις της χώρας.

Εδώ όμως δεν συμβαίνει το ίδιο. Εφαρμόζεται το «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Και αυτό συνιστά κραυγαλέα αδικία. Οπότε αβίαστα έρχεται στον νου μας ένα μεγάλο γιατί; Πού είναι η συνταγματική επιταγή της ισοπολιτείας/ισονομίας; Ακόμη, διερωτόμαστε μήπως είμαστε έλληνες πολίτες β’ κατηγορίας και δεν το γνωρίζουμε.

Επίσης, γράφεται ότι κριτήριο επιλογής των εν λόγω Γραφείων ήταν: γεωγραφικό, πληθυσμιακό, εθνικό, στρατηγικό – μεθοριακό. Αλλά ο Δήμος Δωρίδος (με πληθυσμό περίπου 14.000 κατοίκους) πληροί αρκούντως όλα τα ανωτέρω κριτήρια, πλην του τελευταίου, για την ίδρυση Γραφείου Εξυπηρέτησης στην έδρα του, στο Λιδορίκι.

Τα αναφερόμενα Γραφεία κατατάσσονται σε 5 κατηγορίες: α) νησιά, β) ορεινές περιοχές, γ) εθνικής στρατηγικής σημασίας σε παραμεθόρια περιοχή, δ) εξυπηρέτηση ορεινών περιοχών και ε) εξυπηρέτηση περιοχών μεγάλης έκτασης.

Και εδώ παρατηρείται το εξής παράδοξο.  Στην κατηγορία ορεινών περιοχών έχουν υπαχθεί και προφανώς μεροληπτικά επελέγησαν ως ορεινές περιοχές όπως οι Αμφίκλεια, Δομοκός, Αμύνταιο, Αριδαία, Αρναία, Δημητσάνα και Καλάβρυτα, ενώ βάσει του Ν. 3852/2010 «Πρόγραμμα Καλλικράτης», οι πιο πάνω δεν έχουν χαρακτηριστεί ορεινές.

Ετσι, με αυτό το σκεπτικό θα μπορούσε κάλλιστα και δικαιωματικά να συμπεριληφθεί σε αυτή την κατηγορία και ο βουνόχτιστος Δήμος Δωρίδος με έδρα το Λιδορίκι ή έστω στην πολυπληθή κατηγορία της εξυπηρέτησης ορεινών περιοχών. Αλλά πού τέτοια μεταχείριση για τους Δωριείς.

Επιστολή για δημοσίευμα

Βαρβάρα Μέργου

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

Λόγω παρανοήσεως ή παραπληροφορήσεως, στο φύλλο της 13ης Φεβρουαρίου 2013 και συγκεκριμένα στη σελίδα 4 ο συντάκτης κ. Διονύσης Νασόπουλος παρέθεσε ανακριβή στοιχεία σχετικά με το πρόσωπό μου, τα οποία πλήττουν το κύρος και την επαγγελματική μου υπόληψη και δημιουργούν στους αναγνώστες εσφαλμένες εντυπώσεις.

Προς αποκατάσταση λοιπόν της πραγματικότητας σας γνωρίζω:

1. Δεν είμαι, ούτε υπήρξα ποτέ, μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής.

2. Ουδέποτε προσλήφθηκα ή εργάστηκα με οποιουδήποτε είδους σχέση στην Κεντρική Λαχαναγορά.

3. Ουδέποτε προσλήφθηκα ή εργάστηκα με οποιουδήποτε είδους σχέση στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.

4. Ουδέποτε κλήθηκα από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών σε απολογία για κανέναν λόγο, πόσω μάλλον για αντιδεοντολογική συμπεριφορά.

Η σχέση της κυρίας Μέργου με την Κεντρική Λαχαναγορά, τον ΟΛΠ ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων – όπου διεκδίκησε να προσληφθεί, όπως αναφέρθηκε στο σχετικό δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ» – είναι προφανές ότι αποτελεί θέμα που θα επιλύσει η ίδια με τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθήνας, ο οποίος αναμένεται να εξετάσει και την τελευταία πρόσληψή της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Για το Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, πάντως, η κυρία Μέργου είναι ακριβής. Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του κομματικού Ινστιτούτου δεν ήταν η ίδια, αλλά ο πατέρας της.