Γάτες με πέταλα

2 λεπτά
Αυτό είναι ωραίο συστηματάκι. Γατίσιο. Θέλεις, φερ’ ειπείν, ως πολιτικάρα ολκής εκ-πολιτισμένη να σκάψεις τα θεμέλια – και κάτι παραπάνω… – ενός υφισταμένου σου «λαοφιλούς» διευθυντή μεγάλου εκ-πολιτιστικού οργανισμού. Τι κάνεις; Πρώτα αρχίζεις να κυκλοφορείς φήμες ότι θα τον ξηλώσεις.
Πρώτο κρατούμενο: Βλέπεις αντιδράσεις. Και μόλις καμιά διακοσαριά εκ-πολιτισμένοι αρχίζουν να διαμαρτύρονται, το κρατάς το χαρτί του ξηλώματος και κάνεις επαφές για να κρατήσεις τα μπόσικα με όλους τους «διαμαρτυρόμενους», που έχουν φάει ψωμάκι από τον οργανισμό.
Αφήνεις να διαρρεύσουν ονόματα αντικαταστατών, που τον υπό ξήλωμα διευθυντή σου δεν τον τιμούν και πολύ. Τον έχεις λοιπόν υποτιμήσει και τον έχεις βάλει και στο μούσκιο.
Επειτα αφήνεις να διαρρεύσει ότι θα του τον σπάσεις τον οργανισμό σε κομμάτια και θα βάλεις άλλους να διαφεντεύουν τα θραύσματα. Δεύτερη υποβάθμιση.
Και για να τον αποτελειώσεις, βγάζεις στον αέρα ότι τον ελέγχεις οικονομικά για να έχει και μια εσάνς δήθεν διαφθοράς το πράγμα.
Το καλύτερο; Βγαίνεις στο τέλος τιμητής του. Βάζεις πρώτος την τζίφρα σου για να τον κρατήσουν, εκείνον που έχεις χτυπήσει και υποτιμήσει. Και αφήνεις το μαχαίρι πια στον οικονομικό πολιτικό προϊστάμενο. Που θα πρέπει να υπογράψει για κάτι που υπόκειται σε οικονομικό διαχειριστικό έλεγχο – ή μήπως όχι;
Μα με όλα αυτά δεν είσαι Μακιαβέλι. Γάτα με πέταλα είσαι!













